[x] ปิดหน้าต่างนี้
 

 

  

การศึกษานอกระบบ
แผนการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการภาคเรียนที่ ๒ ปีการศึกษา ๒๕๕๔

จันทร์ ที่ 14 เดือน มกราคม พ.ศ.2556

หน่วยการเรียนรู้ที่ ๑ อาเซียนศึกษาที่ควรรู้

เรื่องที่ ๑.๑ รอบรู้อาเซียน (ASEAN)

รายวิชา อาเซียนศึกษา รหัส สค ๐๒๐๑๕
ภาษาอังกฤษเพื่อความเพลิดเพลิน รหัส พต ๓๒๐๐๔

สาระสำคัญ
ศึกษาประวัติความเป็นมา วัตถุประสงค์ในการก่อตั้งและประเทศสมาชิกของอาเซียนซึ่ง สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อังกฤษ: Association of South East Asian Nations) หรือ อาเซียน (ASEAN) เป็นองค์การทางภูมิศาสตร์การเมืองและองค์การความร่วมมือทางเศรษฐกิจในภูมิภาคเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ มีประเทศสมาชิกทั้งหมด 10 ประเทศ ได้แก่ไทย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย สิงคโปร์ บรูไน ลาว กัมพูชา เวียดนาม และพม่า โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อร่วมมือกันในการเพิ่มอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ การพัฒนาสังคม การพัฒนาวัฒนธรรมในกลุ่มประเทศสมาชิก และการธำรงรักษาสันติภาพและความมั่นคงในพื้นที่และเป็นการเปิดโอกาสให้คลายข้อพิพาทระหว่างประเทศสมาชิกอย่างสันติ ศึกษากฎบัตรอาเซียน ซึ่งแยกตามเสาหลักที่สำคัญทั้ง 3 เสา คือ เสาหลักด้านการเมืองและความมั่นคงของภูมิภาคอาเซียน เสาหลักทางด้านเศรษฐกิจ และเสาหลักทางสังคมและวัฒนธรรมของประชาคมอาเซียน และศึกษาการอ่านข้อความและการเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษ

ตัวชี้วัด
๑. บอกประวัติความเป็นมาของอาเซียน (ASEAN) ได้
๒. เข้าใจวัตถุประสงค์ในการก่อตั้งประเทศสมาชิกอาเซียน (ASEAN)
๓. บอกความหมายและความสำคัญของประชาคมอาเซียนและกฎบัตรอาเซียน (ASEAN Charter) ได้
๔. อ่านออกเสียงข้อความ ข่าว ประกาศโฆษณา บทร้อยกรอง บทละครสั้น (Skit) ถูกต้องตามหลักการอ่าน

เนื้อหา
๑. ความเป็นมาของอาเซียน
๒. วัตถุประสงค์ในการก่อตั้งและประเทศสมาชิกอาเซียน
๓. ความหมาย ความสำคัญ ของประชาคมอาเซียนและกฎบัตรอาเซียน (ASEAN Charter)
๔. ประเทศสมาชิกอาเซียนในปัจจุบัน
๕. การอ่านข้อความและการเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษ
กระบวนการเรียนรู้
๑. ครูสนทนาร่วมกับผู้เรียนเรื่อง ความเป็นมาของอาเซียน
๒. ครูให้ผู้เรียนศึกษาใบความรู้ที่ 1 เรื่อง ความเป็นมาและวัตถุประสงค์ของการก่อตั้งอาเซียน แล้วร่วมกันสรุป
๓. ครูแบ่งกลุ่มให้ผู้เรียนค้นคว้าหาประเทศที่เป็นสมาชิกในอาเซียนในปัจจุบันว่า มีกี่ประเทศอะไรบ้าง และให้จับคู่ธงชาติอาเซียน ลงในใบงานที่ ๑
๔. ให้แต่ละกลุ่มออกมานำเสนอ และร่วมกันเฉลย
๕. ครูสรุปพร้อมกับผู้เรียนและแจกใบความรู้ ที่ 2 เรื่องประเทศสมาชิกอาเซียนในปัจจุบัน
๖. ครูสนทนากับผู้เรียนถึงความหมายของประชาคมอาเซียนและกฎบัตรอาเซียน
๗. ครูและผู้เรียนสรุปร่วมกันพร้อมแจกใบความรู้ที่ 3 เรื่องประชาคมอาเซียนและกฎบัตรอาเซียน (ASEAN Charter)
๑. ให้ผู้เรียนทำใบงานที่ ๒ ตอบคำถามสั้นเกี่ยวกับความเป็นมาของอาเซียน วัตถุประสงค์ ในการก่อตั้งและประเทศสมาชิกอาเซียน ความหมาย ความสำคัญ ของประชาคมอาเซียนและกฎบัตรอาเซียน (ASEAN Charter) ประเทศสมาชิกอาเซียนในปัจจุบัน จำนวน ๗ ข้อ
๘. ครูและผู้เรียนร่วมกันเฉลยคำถามจากใบงานที่ ๒
๙. ให้ผู้เรียนทำใบงานที่ ๓ เรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษ การหาชื่อหรือคำศัพท์ภาษาไทยสำหรับภาษาอังกฤษที่กำหนดให้จากบทความ จำนวน ๒๕ คำ
๑๐. ครูและผู้เรียนร่วมกันเฉลยคำถามจากใบงานที่ ๓
๑๑. ให้ผู้เรียนทำใบงานที่ ๔ อ่านอังกฤษเรียนรู้อาเซียน ฝึกอ่านบทความภาษาอังกฤษและช่วยกันแปลความหมายเป็นภาษาไทย
๑๒. ครูและผู้เรียนร่วมกันสรุปบทเรียนเรื่องรอบรู้อาเซียน
๑๓. มอบหมายกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง จำนวน ๓๐ ชั่วโมง
- ให้ผู้เรียนแบ่งกลุ่มจัดทำบอร์ดความรู้เกี่ยวกับประเทศสมาชิกอาเซียนในปัจจุบัน โดยให้มีการประกวดด้านสาระความรู้ ความสวยงาม และความคิดสร้างสรรค์

สื่อและแหล่งการเรียนรู้
๑. ใบความรู้ที่ ๑ เรื่องความเป็นมาและวัตถุประสงค์ในการก่อตั้งอาเซียน
๒. ใบความรู้ที่ ๒ เรื่องประเทศสมาชิกอาเซียนในปัจจุบัน
๓. ใบความรู้ที่ 3 เรื่องประชาคมอาเซียนและกฎบัตรอาเซียน (ASEAN Charter)





การประเมินผล
๑. ตรวจผลงานใบงานที่ ๑ จับคู่ธงชาติอาเซียน ๑๐ ประเทศ
๒. ตรวจผลงานใบงานที่ ๒ การตอบคำถามสั้นเกี่ยวกับความเป็นมาของอาเซียน วัตถุประสงค์ ในการก่อตั้งและประเทศสมาชิกอาเซียน ความหมาย ความสำคัญ ของประชาคมอาเซียนและกฎบัตรอาเซียน (ASEAN Charter) ประเทศสมาชิกอาเซียนในปัจจุบัน
๓. ตรวจผลงานใบงานที่ ๓ เรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษ การหาชื่อหรือคำศัพท์ภาษาไทยสำหรับภาษาอังกฤษที่กำหนดให้จากบทความ
๔. ตรวจผลงานใบงานที่ ๔ อ่านอังกฤษเรียนรู้อาเซียน
๕. ตรวจผลงานบอร์ดความรู้เกี่ยวกับประเทศสมาชิกอาเซียนในปัจจุบัน

บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล














ใบงานที่ 1
ระดับปัญญา/การเรียนรู้ : ระดับความรู้ (knowledge)
คำชี้แจง : ให้ผู้เรียนจับคู่ธงชาติอาเซียน ๑๐ ประเทศ จากคำต่อไปนี้ ( 20 คะแนน – เวลา 5 นาที)














ใบงานที่ 2

ระดับปัญญา/การเรียนรู้ :ระดับความรู้ (knowledge)
คำชี้แจง :ให้นักเรียนหาชื่อ หรือ คำศัพท์ภาษาไทยสำหรับภาษาอังกฤษที่กำหนดให้จากบทอ่าน
( 20 คะแนน – เวลา 5 นาที)

The Bangkok Declartion= ............................................................................................................
ASEAN Secretariat =.....................................................................................................................
Bangkok =......................................................................................................................................
Kuala Lumpur = ............................................................................................................................
Jakarta = .........................................................................................................................................
Singapore = ....................................................................................................................................
Singapore=...................................................................................................................................
Bandar Seri Begawan = .................................................................................................................
Brunei Dollar : BND = ..................................................................................................................
Manila = .........................................................................................................................................
PhilipinoPeso : PHP = ...................................................................................................................
Hanoi = ...........................................................................................................................................
Vietnam Dong : DNG =..................................................................................................................
Vientiane = .....................................................................................................................................
Lao Kip : LAK =..............................................................................................................................
Naypyidaw= ..................................................................................................................................
Myanmar kyat : MMK = ...............................................................................................................
Phnom Penh = ...............................................................................................................................
Riel : KHR = ..................................................................................................................................
ASEAN Secur Community (ASC) = ............................................................................................
ASEAN Economic Community ( AEC) = .....................................................................................
ASEANSocio-Cultural Community (ASCC) = .............................................................................
ASEAN Community = ....................................................................................................................
Human Development = ...................................................................................................................
Social Welfare and Protection = .....................................................................................................
















ใบงานที่ 3
ระดับปัญญา/การเรียนรู้ :ระดับความรู้ (Comprehension)
คำชี้แจง :ให้นักเรียนหาชื่อ หรือ คำศัพท์ภาษาไทยสำหรับภาษาอังกฤษที่กำหนดให้จากบทอ่าน
( 20 คะแนน – เวลา 20 นาที – จับคู่ร่วมกันเพื่อสรุปตอบคำถาม)
ตอบคำถามสั้นๆ ด้วยจากการสรุปเป็นคำพูดของตนเอง
1. อาเชียน หรือ สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หมายถึงอะไร
..............................................................................................................................................................................................................................................................................................
2. สัญลักษณ์ของกลุ่มอาเซียนคือ
..............................................................................................................................................................................................................................................................................................
3. วัตถุประสงค์ของการจัดตั้งกลุ่มอาเซียน
..............................................................................................................................................................................................................................................................................................
4. สำนักงานเลขาธิการอาเซียน (ASEAN Secretariat) มีหน้าที่อะไร
..............................................................................................................................................................................................................................................................................................
5. ประโยชน์ที่ประชาชนชาวไทยได้รับจากการเป็นสมาชิกกลุ่มอาเซียน (AEC)
..............................................................................................................................................................................................................................................................................................
6. กลุ่มสมาชิกอาเซียนมีกี่ประเทศอะไรบ้าง
..............................................................................................................................................................................................................................................................................................
7. ความหมายและความสำคัญของกฎบัตรอาเซียน..............................................................................................................................................................................................................................................................................................



ใบงานที่ 4

ระดับปัญญา/การเรียนรู้ :ระดับความรู้ (Comprehension)
คำชี้แจง :ให้นักเรียนฝึกอ่านบทความพร้อมคำแปลคำศัพท์
( 20 คะแนน – เวลา 20 นาที – เป็นรายบุคคล)
ฝึกอ่านบทความพร้อมคำแปลคำศัพท์

WE, the Heads of State and Government of the Association of Southeast Asian Nations
( hereinafter referred to as “ASEAN”) namely Brunei Darussalam, the Kingdom of Cambodai, the Republic of the Philippines, the Republic of Singapre, the ASEAN Summit in Cha-um HuaHin;

คำแปล
.............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................
หน่วยการเรียนรู้ที่ ๑ อาเซียนศึกษาที่ควรรู้

เรื่องที่ ๑.๒ ความสำคัญในการร่วมมือของอาเซียน จำนวน ๖๓ ชั่วโมง

รายวิชา อาเซียนศึกษา รหัส สค ๐๒๐๑๕

สาระสำคัญ
ศึกษาความสำคัญในการร่วมมือของอาเซียนด้านการเมืองและความมั่นคง ด้านเศรษฐกิจ ด้านสังคมและวัฒนธรรม ซึ่งอาเซียนก่อตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เริ่มแรกเพื่อสร้างสันติภาพในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อันนำมาซึ่งเสถียรภาพทางการเมือง และความเจริญก้าวหน้าทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม โดยผู้นำอาเซียนได้เห็นพ้องต้องกันที่จะจัดตั้งประชาคมอาเซียน (ASEAN Community : AC) ที่ประกอบด้วย 3 เสาหลัก อันได้แก่ ประชาคมการเมืองและความมั่นคงอาเซียน (ASEAN Political-Security Community - ASC) ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (ASEAN Economic Community - AEC) ประชาคมสังคม-วัฒนธรรมอาเซียน (ASEAN Socio-Cultural Community - ASCC)

ตัวชี้วัด
๑. บอกความสำคัญในการร่วมมือของอาเซียนด้านการเมืองและความมั่นคงได้
๒. บอกความสำคัญในการร่วมมือของอาเซียนด้านเศรษฐกิจได้
๓. บอกความสำคัญในการร่วมมือของอาเซียนด้านสังคมและวัฒนธรรมได้

เนื้อหา
๑. ความสำคัญในการร่วมมือของอาเซียนด้านการเมืองและความมั่นคง
๒. ความสำคัญในการร่วมมือของอาเซียนด้านเศรษฐกิจ
๓. ความสำคัญในการร่วมมือของอาเซียนด้านสังคมและวัฒนธรรม

กระบวนการเรียนรู้
๑. ครูอธิบายถึงความสำคัญและความร่วมมือของอาเซียนทั้ง 3 ด้าน
๒. ครูแจกใบความรู้
- ใบความรู้ที่ ๔ เรื่อง ความร่วมมือในด้านการเมืองและความมั่งคงของอาเซียน
- ใบความรู้ที่ ๕ เรื่องความร่วมมือของอาเซียนในด้านเศรษฐกิจ
- ใบความรู้ที่ ๖ เรื่องความร่วมมือด้านสังคมและวัฒนธรรม
๓. แบ่งกลุ่มผู้เรียน และให้เลือกศึกษากลุ่มละ 1 ด้านแล้วบันทึกลงใบงานที่ ๕
๔. แต่ละกลุ่มนำเสนอ
๕. ครูและผู้เรียนร่วมกันสรุปประเด็นที่สำคัญ
๖. ให้ผู้เรียนแบ่งกลุ่มกันวิเคราะห์ถึงปัญหาและอุปสรรคที่สำคัญของอาเซียน และควรจะมีแนวทางการแก้ไขอย่างไร ลงในใบงานที่ ๖ แล้วส่งตัวแทนนำเสนอ
๗. ครูและผู้เรียนร่วมกันสรุปบทเรียนเรื่องความสำคัญในการร่วมมือของอาเซียน
๘. มอบหมายกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง
๘.๑ ให้ผู้เรียนศึกษาข้อมูลเรื่องโครงสร้างและกลไกการดำเนินงานของอาเซียน แล้ว
จัดทำรายงานส่งครูผู้สอน ตามหัวข้อดังนี้ (จำนวน ๓๐ ชั่วโมง)
- ที่ประชุมสุดยอดอาเซียน (ASEAN Summit)
- คณะมนตรีประสานงานอาเซียน (ASEAN Coordinating Councils :ACCs)
- คณะมนตรีประชาคมอาเซียน (ASEAN Community Councils)
- องค์กรระดับรัฐมนตรีอาเซียนเฉพาะสาขา (ASEAN Sectoral Ministerials Bodies)
- เลขาธิการอาเซียนและสำนักเลขาธิการอาเซียน (Secretary-General of ASEAN and ASEAN Secretariat)
- คณะกรรมการผู้แทนถาวรประจำอาเซียน(Committee of Permanent Representatives of ASEAN)
- สำนักงานอาเซียนแห่งชาติ หรือกรมอาเซียน (ASEAN National Secretariat)
- องค์กรสิทธิมนุษยชนอาเซียน (ASEAN Human Rights Body)
- มูลนิธิอาเซียน (ASEAN Foundation)
๘.๒ ให้ผู้เรียนศึกษาข้อมูล แล้วจัดทำรายงานส่งครูผู้สอน ตามหัวข้อดังนี้
(จำนวน ๓๐ ชั่วโมง)
- ผลจากการประชุมอาเซียนในรอบปีที่ผ่านมา
- ปัญหาและอุปสรรคที่สำคัญของอาเซียน

สื่อและแหล่งการเรียนรู้
๑. ใบความรู้ที่ ๔ เรื่อง ความร่วมมือในด้านการเมืองและความมั่งคงของอาเซียน
๒. ใบความรู้ที่ ๕ เรื่องความร่วมมือของอาเซียนในด้านเศรษฐกิจ
๓. ใบความรู้ที่ ๖ เรื่องความร่วมมือด้านสังคมและวัฒนธรรม

การประเมินผล
๑. ตรวจผลงานใบงานที่ ๕ การสรุปประเด็นสำคัญจากการศึกษาเรื่องความร่วมมือของอาเซียนในด้านต่าง ๆ
๒. ตรวจผลงานใบงานที่ ๖ การวิเคราะห์ถึงปัญหาและอุปสรรคที่สำคัญของอาเซียน และแนวทางการแก้ไขปัญหา
๓. ตรวจผลงานจากกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง

บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล

















ใบงานที่ ๕

คำชี้แจง ให้ผู้เรียนศึกษาใบความรู้ที่ ๔-๖ และเลือกศึกษากลุ่มละ 1 ด้าน แล้วสรุปว่าความร่วมมือในด้านนั้นๆ มีผลดีต่อประเทศไทย อย่างไรบ้าง แล้วมี ผลกระทบต่อประชาชนในประเทศ อย่างไรบ้าง
1. ความร่วมมือในด้านการเมืองและความมั่นคงของอาเซียน
2. ความร่วมมือของอาเซียนในด้านเศรษฐกิจ
3. ความร่วมมือด้านสังคมและวัฒนธรรม

ความร่วมมือในด้าน ..................................................................................................................
1. มีผลดีต่อประเทศไทย อย่างไรบ้าง
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................

2. มีผลกระทบต่อประชาชนในประเทศ อย่างไรบ้าง
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................


ใบงานที่ ๖

คำชี้แจง ให้ผู้เรียนแบ่งกลุ่มกันเสนอความคิดเห็นประเด็นต่อไปนี้

1. ปัญหาและอุปสรรคที่สำคัญของอาเซียน
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................

2. ในความคิดเห็นของท่าน ท่านคิดว่าควรจะมีแนวทางการแก้ไขอย่างไร
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................






หน่วยการเรียนรู้ที่ ๑ อาเซียนศึกษาที่ควรรู้

เรื่องที่ ๑.๓ ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน

รายวิชา อาเซียนศึกษา รหัส สค ๐๒๐๑๕
ภาษาอังกฤษเพื่อความเพลิดเพลิน รหัส พต ๓๒๐๐๔

สาระสำคัญ
ศึกษาความหมายและวัตถุประสงค์ของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) เป้าหมายของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) แนวทางการดำเนินงานเพื่อนำไปสู่การเป็น (AEC) ประโยชน์ที่ประเทศไทยได้รับจากการเข้าร่วมประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) และศึกษาอ่านออกเสียงข้อความ ข่าว ประกาศโฆษณา บทร้อยกรอง บทละครสั้น (Skit) ถูกต้องตามหลักการอ่าน

ตัวชี้วัด
๑. บอกความหมายและวัตถุประสงค์ของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) ได้
๒. อธิบายเป้าหมายของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) ได้
๓. อธิบายแนวทางการดำเนินงานเพื่อนำไปสู่การเป็น (AEC) ได้
๔. บอกประโยชน์ที่ประเทศไทยได้รับจากการเข้าร่วมประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) ได้
๕. อ่านออกเสียงข้อความ ข่าว ประกาศโฆษณา บทร้อยกรอง บทละครสั้น (Skit) ถูกต้องตามหลักการอ่าน

เนื้อหา
๑. ความหมายและวัตถุประสงค์ของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC)
๒. เป้าหมายของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC)
๓. แนวทางการดำเนินงานเพื่อนำไปสู่การเป็นAEC
๔. ประโยชน์ที่ประเทศไทยได้รับจากการเข้าร่วมประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน(AEC)
๕. ข่าว ประกาศ โฆษณา บทร้อยกรอง และบทละครสั้น
๖. การใช้พจนานุกรม
๗. การอ่านออกเสียง

กระบวนการเรียนรู้
๑. ครูพูดคุยถึงประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน ว่าหมายถึงอะไร โดยยกตัวอย่างเรื่อง ของการลงทุน การผลิตการขนส่งการตลาด และการบริการ
๒. ครูสอบถามผู้เรียนถึงการประกอบอาชีพว่ามีใครบ้างที่เกี่ยวข้องกับเรื่องที่ครูกล่าวมา
๓. ครูกับผู้เรียนร่วมกันสรุปถึงความหมายวัตถุประสงค์และ เป้าหมายของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน พร้อมกับแจกใบความรู้ที่ ๗ เรื่องประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC)
๔. ให้ผู้เรียนทำใบงานที่ ๗ เรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษ
๕. ครูสนทนากับผู้เรียนถึงสถานการณ์การผลิตสินค้าทางการเกษตรในกลุ่มอาเซียนที่เหมือนกับประเทศไทย เช่น ข้าวผลิตภัณฑ์ มันสำปะหลังน้ำมันปาล์ม เมล็ดกาแฟ ฯลฯ
๖. ร่วมกันวิเคราะห์และหาแนวทางการพัฒนาและแก้ไขเพื่อให้สามารถนำไปสู่เวทีการแข่งขันทางด้านการส่งออก
๗. ครูแจกใบงาน ที่ ๘ เรื่องตอบคำถามสั้น ๆ เกี่ยวกับประชาเศรษฐกิจอาเซียน
๘. ครูและผู้เรียนสนทนาถึงประโยชน์ที่ประเทศไทยจะได้รับจากการเข้าร่วมประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC)
๙. ให้ผู้เรียนทำใบงานที่ ๙ เกี่ยวกับผลกระทบของประเทศไทยจากการเข้าร่วมประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC)

สื่อและแหล่งการเรียนรู้
ใบความรู้ที่ ๗ เรื่องประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC)

การประเมินผล
๑. ตรวจผลงานใบงานที่ ๗ เรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษ
๒. ตรวจผลงานใบงานที่ ๘ การตอบคำถามสั้นเกี่ยวกับประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน
๓. ตรวจผลงานใบงานที่ ๙

บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล

ใบความรู้ที่ ๗
ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน
(ASEAN Economic Community: AEC)

AEC คืออะไร
อาเซียนให้ความสำคัญในการเสริมสร้างความแข็งแกร่งทางเศรษฐกิจร่วมกันอย่างต่อเนื่อง หลังจากการดำเนินการไปสู่การจัดตั้งเขตการค้าเสรีอาเซียนหรืออาฟตา (ASEAN Free Trade Area: AFTA) ได้บรรลุเป้าหมายในปี 2546 ที่ประชุมสุดยอดอาเซียน (ASEAN Summit) ครั้งที่ 8 เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2545 ได้เห็นชอบให้อาเซียนกำหนดทิศทางการดำเนินงานเพื่อมุ่งไปสู่การเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (ASEAN Economic Community: AEC) ซึ่งมีลักษณะคล้ายคลึงกับประชาคมเศรษฐกิจยุโรป (European Economic Community: EEC) และให้อาเซียนปรับปรุงกระบวนการดำเนินงานภายในของอาเซียนให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น
ในการประชุมสุดยอดอาเซียนในปี 2546 ผู้นำอาเซียนได้ออกแถลงการณ์ Bali Concord IIเห็นชอบให้มีการรวมตัวไปสู่การเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนหรือ AEC ภายในปี 2563 และให้เร่งรัดการรวมกลุ่มเพื่อเปิดเสรีสินค้าและบริการสำคัญ 11 สาขา (priority sectors) ได้แก่ การท่องเที่ยว การบินยานยนต์ ผลิตภัณฑ์ไม้ ผลิตภัณฑ์ยาง สิ่งทอ อิเล็กทรอนิกส์ สินค้าเกษตร ประมง เทคโนโลยีสารสนเทศและสุขภาพ

เป้าหมายของ AEC
อาเซียนจะรวมตัวเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) ภายในปี 2563 (ค.ศ.2020) โดยมีแนวคิดว่าอาเซียนจะกลายเป็นเขตการผลิตเดียว ตลาดเดียว หรือ Single market and production base นั่นหมายถึงจะต้องมีการเคลื่อนย้ายปัจจัยการผลิตได้อย่างเสรี สามารถดำเนินกระบวนการผลิตที่ไหนก็ได้ โดยสามารถใช้ทรัพยากรจากแต่ละประเทศ ทั้งวัตถุดิบและแรงงานมาร่วมในการผลิต มีมาตรฐานสินค้า กฎเกณฑ์กฎระเบียบเดียวกัน

แนวทางดำเนินงานเพื่อนำไปสู่การเป็น AEC
การจัดตั้งประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) เป็นเป้าหมายที่ท้าทายสำหรับไทยในอีก 8 ปีข้างหน้า ซึ่งไทยจำเป็นต้องเร่งดำเนินการและเตรียมความพร้อมในด้านต่างๆ ทั้งนี้ การดำเนินงานเขตการค้าเสรีอาเซียน (AFTA) ที่ผ่านมา 15 ปี ถือว่าประสบผลสำเร็จพอสมควร เห็นได้จากปริมาณการค้าภายในอาเซียนที่ขยายตัวมากขึ้น อย่างไรก็ดี ในด้านการลงทุนยังไม่บรรลุผล เนื่องจากปริมาณการลงทุนทั้งจากภายในและภายนอกอาเซียนยังอยู่ในระดับต่ำมากนอกจากนี้ ประเทศจีนและอินเดียเริ่มมีบทบาทมากขึ้นในภูมิภาค และเป็นแหล่งดึงดูดในด้านเศรษฐกิจสำคัญ ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบกับประเทศอาเซียนแต่ละประเทศ ที่มีเศรษฐกิจเล็กมาก จึงมีความจำเป็นที่อาเซียนจะต้องเร่งดำเนินการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจภายในเพื่อไปสู่การเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนในลักษณะเดียวกับ EU โดยจะต้องจัดทำแผนงานและดำเนินการตามอย่างเคร่งครัด และจำเป็นต้องมีกฎเกณฑ์ต่าง ๆ ร่วมกันระหว่างประเทศสมาชิก
ความจำเป็นที่อาเซียนต้องเร่งรัดการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจภายใน ก็เพื่อเสริมสร้างขีดความสามารถในการแข่งขันให้กับอาเซียนเอง และเพื่อสร้างให้อาเซียนเป็นศูนย์กลางภายในภูมิภาค คานอำนาจของประเทศอื่นๆ ภายในภูมิภาคที่มีบทบาทโดดเด่นอย่างเช่น จีน และอินเดีย ทั้งนี้ อาเซียนได้ตกลงที่จะเปิดเสรีด้านการค้าสินค้าและการค้าบริการให้เร็วขึ้นกว่ากำหนดการเดิม ในสาขาสินค้าและบริการสำคัญ 11 สาขา เพื่อเป็นการนำร่อง และส่งเสริมการ outsourcing หรือการผลิตสินค้า โดยใช้วัตถุดิบและชิ้นส่วนที่ผลิตภายในอาเซียนซึ่งเป็นไปตามแผนการดำเนินการเพื่อมุ่งไปสู่การเป็น AEC และได้มอบหมายให้ประเทศต่างๆ ทำหน้าที่รับผิดชอบเป็นผู้ประสานงานหลัก (Country Coordinators) ดังนี้ พม่า สาขาผลิตภัณฑ์เกษตร (Agro-based products) และสาขาประมง (Fisheries) มาเลเซีย สาขาผลิตภัณฑ์ยาง (Rubber-based products) และสาขาสิ่งทอ(Textiles and Apparels) อินโดนีเซีย สาขายานยนต์ (Automotives) และสาขาผลิตภัณฑ์ไม้ (Wood-based products) ฟิลิปปินส์ สาขาอิเล็กทรอนิกส์ (Electronics) สิงคโปร์ สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ (e-ASEAN) และสาขาสุขภาพ (Healthcare) ไทย สาขาการท่องเที่ยว (Tourism) และสาขาการบิน (Air Travel) AEC Blueprint ที่ประชุมรัฐมนตรีเศรษฐกิจอาเซียน ได้เห็นชอบและมอบหมายให้ที่ประชุมระดับเจ้าหน้าที่อาวุโส (SEOM) จัดทำพิมพ์เขียว AEC Blueprint เพื่อเป็น
แผนงานภาพรวมที่จะระบุกิจกรรมด้านเศรษฐกิจครอบคลุมทั้งสินค้า/บริการ การลงทุน แรงงาน และเงินลงทุนที่จะเปิดเสรีมากขึ้นในอนาคต เหตุผลที่อาเซียนต้องจัดทำ AEC Blueprint ก็เพื่อจะกำหนดทิศทาง แผนงานในด้านเศรษฐกิจที่ต้องดำเนินงานให้ชัดเจนตามกรอบระยะเวลาที่กำหนดจนกว่าจะบรรลุเป้าหมายและเพื่อสร้าง "พันธสัญญา" ระหว่างประเทศสมาชิกที่จะดำเนินการไปสู่เป้าหมายดังกล่าวร่วมกัน เพราะการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจระดับภูมิภาคขนาดใหญ่ ได้กลายเป็นอุปสรรคสำคัญในการปรับตัวของอาเซียน ซึ่งมักจะมีความแตกต่างในด้านต่างๆ อันนำไปสู่ปัญหาความแตกแยก ไม่ลงรอยกัน
************************
ส่วนความร่วมมืออาเซียน
สำนักเศรษฐกิจการเกษตรระหว่างประเทศ
15 ตุลาคม 2550
แหล่งข้อมูล: http://www.mfa.go.th และ http://www.moc.go.th









ใบงานที่ ๗
เรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษ

คำชี้แจง ให้ผู้เรียนหาชื่อ หรือคำศัพท์ภาษาไทยสำหรับภาษาอังกฤษที่กำหนดให้จากบทอ่าน

Agro-based products =
Air Travel =
AEC Blueprint =
ASEAN Economic Community: AEC =
ASEAN Free Trade Area: AFTA =
ASEAN Summit =
Automotives =
Bali Concord II =
Country Coordinators =
e-ASEAN =
Electronics =
European Economic Community: EEC =
Fisheries =
Healthcare =
priority sectors =
Rubber-based products =
Single market and production base =
Textiles and Apparels =
Tourism =
Wood-based products =









ใบงานที่ ๘

คำชี้แจง ตอบคำถามสั้น ๆ จากการสรุปเป็นคำพูดของตนเอง

๑. ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) คืออะไร
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………………………………………………
๒. เป้าหมายของประชาเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) คืออะไร
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………………………………………………
๓. วัตถุประสงค์ของการเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) เป็นอย่างไร (เขียนเป็นข้อๆ)
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………………………………………………
๔. แนวทางการดำเนินงานเพื่อนำไปสู่การเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) เป็นอย่างไร
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………………………………………………
๕. แผนงานภาพรวมของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) เป็นอย่างไร
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………



ใบงานที่ ๙

คำชี้แจง ให้ผู้เรียนรวมกลุ่มเพื่อวิเคราะห์ข้อมูลจากการอ่าน นำเสนอการวิเคราะห์ในหัวข้อ

“ผลกระทบในอนาคตของ AEC ต่อภูมิภาคโดยวิเคราะห์ในมุมมองทางบวก และมุมมองด้านลบ” เขียนเป็นความเรียง ๑ หน้ากระดาษ






























หน่วยการเรียนรู้ที่ ๑ อาเซียนศึกษาที่ควรรู้

เรื่องที่ ๑.๔ การกำเนิดการจัดตั้งเขตการค้าเสรีอาเซียน

รายวิชา อาเซียนศึกษา รหัส สค ๐๒๐๑๕

สาระสำคัญ
เขตการค้าเสรีอาเซียน ( ASEAN Free Trade Area: AFTA) หรือเรียกว่า อาฟตา เป็นข้อตกลงทางการค้าของอาเซียน (ASEAN) ซึ่งเป็นกลุ่มประเทศที่มีวัตถุดิบ มีผลผลิตทางการเกษตรอย่างอุดมสมบูรณ์ และมีสินค้าอุตสาหกรรมที่มีคุณภาพใกล้เคียงกับที่ผลิตได้ในส่วนต่างๆ ของโลกทั้งยังเป็นตลาดใหญ่ที่มีศักยภาพทางการซื้อสูง

ตัวชี้วัด
๑. บอกประวัติความเป็นมา ความสำคัญ และวัตถุประสงค์ของ AFTA ได้
๒. เห็นคุณค่าและประโยชน์ที่ประเทศไทยเข้าร่วมเขตการค้าเสรี (AFTA)

เนื้อหา
๑. ความหมาย ความสำคัญและวัตถุประสงค์ของ AFTA
๒. ประโยชน์ที่ประเทศไทยได้รับจากการเข้าร่วมเขตการค้าเสรีอาเซียน (AFTA)

กระบวนการเรียนรู้
๑. ครูมอบหมายให้ผู้เรียนค้นคว้าหาความหมายความสำคัญ วัตถุประสงค์และประโยชน์ของ AFTA ที่ไทยได้รับลงใน ใบงานที่ ๑๐
๒. ให้ผู้เรียนรายงานผลการค้นคว้า
๓. ครูกับผู้เรียนสรุปร่วมกันและเเจกใบความรู้ ที่ ๘ เรื่องประวัติความเป็นมาวัตถุประสงค์ และประโยชน์ที่ไทยได้รับจากการเข้าร่วม AFTA

สื่อและแหล่งการเรียนรู้
ใบความรู้ที่ ๘เรื่องประวัติความเป็นมาวัตถุประสงค์ และประโยชน์ที่ไทยได้รับจากการเข้าร่วม AFTA

การประเมินผล
ตรวจผลงานใบงานที่ ๑๐


บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล

























ใบความรู้ที่ ๘
ประวัติความเป็นมา ความสำคัญ วัตถุประสงค์และประโยชน์ที่ไทยได้รับจากการเข้าร่วม AFTA

เขตการค้าเสรีอาเซียน ( ASEAN Free Trade Area: AFTA) หรือเรียกว่า อาฟตา เป็น
ข้อตกลงทางการค้าของอาเซียน (ASEAN) ซึ่งเป็นกลุ่มประเทศที่มีวัตถุดิบ มีผลผลิตทางการเกษตรอย่างอุดมสมบูรณ์ และมีสินค้าอุตสาหกรรมที่มีคุณภาพใกล้เคียงกับที่ผลิตได้ในส่วนต่างๆ ของโลก ทั้งยังเป็นตลาดใหญ่ที่มีศักยภาพทางการซื้อสูง
ประวัติความเป็นมา
จากการประชุมผู้นำอาเซียน ณ ประเทศสิงคโปร์ เมื่อ พ.ศ.2535 อันประกอบด้วย ไทย บรูไนอินโดนีเซีย มาเลเซีย และสิงคโปร์ ได้ตกลงที่จะขายสินค้าระหว่างกันอย่างเสรี (ยกเว้นสินค้าเกษตร)เพื่อส่งเสริมความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจระหว่างประเทศสมาชิก โดยตั้งเป้าหมายที่จะลดอัตราภาษีศุลกากรระหว่างกันให้เหลือร้อยละ 0-5 ภายใน พ.ศ.2546 ซึ่งจะเริ่มดำเนินการตั้งแต่วันที่ 1 มกราคมพ.ศ. 2536 เป็นต้นไป เรียกข้อตกลงทางการค้าของกลุ่มอาเซียนนี้ว่า “เขตการค้าเสรีอาเซียน”สาเหตุสำคัญของการก่อตั้ง AFTA คือ ประเทศต่างๆ เกือบทั่วโลกต่างค้าขายและขาดดุลการค้ากับญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกา ประกอบกับการที่สหภาพโซเวียตล่มสลายลง ทำให้หลายประเทศต่างหวาดหวั่นว่า การลงทุนจากต่างประเทศจะหลั่งไหลไปยังยุโรปตะวันออกและสาธารณรัฐที่แยกตัวออกมาจากสหภาพโซเวียต ไม่มาลงทุนในประเทศของตน จะทำให้ประสบกับภาวะฝืดเคืองและเศรษฐกิจถดถอย จึงหาทางที่จะร่วมมือกันทางด้านเศรษฐกิจอย่างใกล้ชิด กลุ่มแรก คือ ประชาคมยุโรปได้ตกลงที่จะรวมตัวกันเป็นตลาดเดียวภายใน พ.ศ.2535 และใช้มาตรการทางการค้า เพื่อรักษาความมั่นคงทางเศรษฐกิจของกลุ่ม เช่น การกำหนดอัตราภาษีศุลกากรใหม่ การกำหนดมาตรฐานสินค้านำเข้าการจำกัดโควต้าสินค้านำเข้า เป็นต้น มาตรการเหล่านี้ทำให้กลุ่มอาเซียนเห็นว่าจะเป็นสาเหตุทำให้สินค้าของตนขายได้น้อยลง จึงร่วมมือกันจัดตั้งเขตการค้าเสรีขึ้นในรูปที่คล้ายคลึงกัน
วัตถุประสงค์ในการก่อตั้ง
1. เพื่อให้การขายสินค้าภายในอาเซียนเป็นไปโดยเสรีมีอัตราภาษีต่ำและปราศจากข้อจำกัดทางการค้า
2. เพื่อดึงดูดนักลงทุนต่างชาติให้มาลงทุนในอาเซียน
3. เพื่อจะได้มีอำนาจต่อรอง และเป็นเวทีแสดงความคิดเห็น หากได้รับความกดดัน หรือถูกเอารัดเอาเปรียบทางการค้าจากประเทศอื่นๆ
ผลการปฏิบัติงาน
AFTA ได้ดำเนินการลดภาษีสินค้าระหว่างประเทศที่มีแหล่งกำเนิดในอาเซียน ดังนี้
1. สินค้าลดปกติ กำหนดให้ลดอัตราภาษีศุลกากรระหว่างกัน เหลือร้อยละ 0.5 ภายใน 10 ปีคือ ภายในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2546 ยกเว้นสมาชิกใหม่ของอาเซียน คือ เวียดนาม ลาว พม่า และกัมพูชา ให้เลื่อนเวลาสิ้นสุดการลดภาษีออกไป
2. สินค้าเร่งลดภาษี ประกอบด้วยสินค้า 15 สาขา ได้แก่ ปูนซีเมนต์ ปุ๋ย ผลิตภัณฑ์หนัง
เยื่อกระดาษ สิ่งทอ อัญมณีและเครื่องประดับ เครื่องใช้ไฟฟ้า เฟอร์นิเจอร์ไม้และหวาย น้ำมันพืชเคมีภัณฑ์ พลาสติก ผลิตภัณฑ์ยาง ผลิตภัณฑ์เซรามิกและแก้ว เภสัชภัณฑ์ และแคโทดที่ทำจากทองแดง กำหนดให้ลดอัตราภาษีศุลกากรเหลือร้อยละ 0-5 ภายใน 7 ปี คือสิ้นสุดวันที่ 1 มกราคม พ.ศ.2543
3. สินค้าที่เริ่มลดภาษีช้ากว่าสินค้าอื่นๆ ได้แก่ สินค้าเกษตรไม่สำเร็จรูป เริ่มลดภาษีภายในพ.ศ.2544-2546 และลดเหลือร้อยละ 0-5 ภายใน พ.ศ. 2553 ยกเว้นสินค้าบางชนิด เช่น ข้าวและน้ำตาลไม่ต้องลดเหลือร้อยละ 0-5 แต่ให้ลดตามอัตราที่ตกลงกัน
ประโยชน์ของ AFTA ต่อไทย
1. ประโยชน์ต่อผู้ผลิต
1.1 กระตุ้นให้มีการปรับโครงสร้างการผลิตในประเทศทั้งสินค้าเกษตรและอุตสาหกรรมเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน
1.2 ยกระดับความสามารถทางการผลิต
1.3 ผู้ผลิตสามารถนำเข้าวัตถุดิบที่ถูกลง และลดต้นทุนการผลิต
1.4 ผู้ผลิตสินค้าของไทย สามารถที่จะใช้ประโยชน์จาก Supply Chain ในอาเซียน เช่นการใช้วัตถุดิบ หรือสินค้ากึ่งสำเร็จรูปจากประเทศอาเซียนอื่นๆ หรืออาจโยกย้ายฐานการผลิตไปยังประเทศอาเซียนอื่นๆ หรือเลือกใช้ปัจจัยการผลิตที่มีความได้เปรียบสูงสุดจากประเทศอาเซียนอื่นๆ ได้อย่างเต็มที่ เช่น
- กัมพูชา ลาว พม่า เวียดนาม มีจุดเด่นในด้านทรัพยากรธรรมชาติ วัตถุดิบ และแรงงาน
- สิงคโปร์ มาเลเซีย มีจุดเด่นในด้านเทคโนโลยีและนวัตกรรม
- อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ เป็นฐานการผลิต เป็นต้น
2. ประโยชน์ต่อผู้ส่งออก – ผู้นำเข้า
2.1 ตลาดสินค้ากว้างขึ้น สามารถรักษาตลาดเดิม เช่น สหรัฐฯ ญี่ปุ่น และขยายตลาดใหม่ เช่น จีน อินเดีย ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์
2.2 เป็นประตูการค้าสู่ภูมิภาคใกล้เคียง
2.3 ผู้ส่งออกสามารถขยายการค้าและบริการ และเพิ่มความสามารถในการแข่งขันจากภาษีนำเข้าของประเทศคู่เจรจาที่ลดลง
2.4 สร้างพันธมิตร เพิ่มอำนาจการต่อรอง
2.5 ขยายการส่งออกและโอกาสทางการค้า เมื่ออุปสรรคภาษีและมิใช่ภาษีระหว่างอาเซียนถูกยกเลิกไป จะเปิดโอกาสให้สินค้าเคลื่อนย้ายเสรี ไทยจะมีโอกาสที่ขยายการส่งออกไปยังอาเซียนได้มากขึ้น
3. ประโยชน์ต่อผู้บริโภค
3.1 ผู้บริโภคซื้อสินค้าได้ในราคาที่ถูกลง เลือกซื้อสินค้าได้หลากหลายมากขึ้น
3.2 ผู้บริโภคได้รับความคุ้มครองจากข้อตกลงความร่วมมือระหว่างกันของอาเซียน
4. ประโยชน์ต่อเกษตรกร
4.1 สามารถส่งสินค้าเกษตรออกไปขายได้มากขึ้น เนื่องจากภาษีสินค้าเกษตร เป็น 0
4.2 สามารถขยายตลาดสินค้าเกษตรไปยังประเทศนอกกลุ่มได้ และมีอำนาจในการต่อรองที่สูงขึ้นการเตรียมการของภาครัฐรองรับการเปิดเสรียกเลิกโควต้าภาครัฐได้จัดเตรียมแนวทางการใช้มาตรการอื่นๆ ที่ไม่ขัดต่อพันธกรณีภายใต้ AFTA ควบคู่ไปกับการยกเลิกโควต้า โดยอาศัยข้อยกเว้นทั่วไปของความตกลงที่อนุญาตให้ประเทศสมาชิกสามารถบังคับใช้มาตรการที่จำเป็นเพื่อปกป้องชีวิต หรือสุขภาพของมนุษย์ สัตว์ และพืช เช่น
- มาตรการสุขอนามัยและสุขอนามัยพืช (SPS)
- การกำหนดมาตรฐานสินค้า
- ช่องทางและเวลานำเข้าที่เหมาะสม


























ใบงานที่ ๑๐

คำชี้แจง ให้ผู้เรียนศึกษาใบความรู้ที่ ๘ แล้วสรุปมาพอเข้าใจ
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………………………………………………………..
หน่วยการเรียนรู้ที่ ๑ อาเซียนศึกษาที่ควรรู้

เรื่องที่ ๑.๕ ประโยชน์ที่ประเทศไทยได้รับในการเป็นสมาชิกของกลุ่มอาเซียน

รายวิชา อาเซียนศึกษา รหัส สค ๐๒๐๑๕

สาระสำคัญ
ประเทศไทยเข้าเป็นสมาชิกสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (Association of South-East Asian Nations : ASEAN) ตั้งแต่วันที่ 8 สิงหาคม 2510 เป็นต้นมา ไทยได้รับประโยชน์ทั้งทางตรงและทางอ้อมในหลายๆ ด้าน ซึ่งเป็นผลมาจากการรวมกลุ่มประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เพื่อเพิ่มอำนาจต่อรองและเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันในเวทีระหว่างประเทศ และช่วยให้เสียงของอาเซียนมีน้ำหนัก เพราะการที่สมาชิกทั้ง 10 ประเทศมีท่าทีเป็นหนึ่งเดียวในเวทีระหว่างประเทศ จะทำให้ประเทศและกลุ่มความร่วมมืออื่นๆ ให้ความเชื่อถือในอาเซียนมากขึ้น

ตัวชี้วัด
๑. มีความรู้ความเข้าใจในทิศทางสังคมไทยต่อการเปลี่ยนแปลงสู่สังคมอาเซียนในด้านต่าง ๆ
๒. เห็นคุณค่าและประโยชน์ที่ประเทศไทยได้รับจากการเข้าร่วมกลุ่มอาเซียน

เนื้อหา
๑. ทิศทางสังคมไทยต่อการเปลี่ยนแปลงสู่สังคมอาเซียนในด้าน ความร่วมมือทางการเมือง ความร่วมมือทางเศรษฐกิจ ความร่วมมือเฉพาะด้าน
๒. ประโยชน์ที่ไทยได้รับในการรวมกลุ่มอาเซียน

กระบวนการเรียนรู้
๑. ครูพูดคุยกับผู้เรียนถึงทิศทางการเปลี่ยนของสังคมไทยในการเข้าสู่การเป็นอาเซียนยุคโลกาภิวัตน์
๒. ครูให้ผู้เรียนศึกษาค้นคว้าและทำกิจกรรมตามใบงานที่ 1๑
๓. ให้ผู้เรียนนำเสนอและแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกัน
๔. ครูและผู้เรียนสรุปร่วมกัน
๕. ครูสนทนากับผู้เรียน ในเรื่องประโยชน์ที่ประเทศไทยได้รับ อีกทั้งผลกระทบที่เกิดกับประชาชนโดยตรง ในด้านต่าง ๆ
๖. ให้ผู้เรียนทำกิจกรรมตามใบงานที่ 1๒
๗. ผู้เรียนนำเสนอต่อกลุ่มใหญ่
๘. ครูและผู้เรียนร่วมกันสรุปพร้อมทั้งแจกใบความรู้ ที่ ๙ เรื่อง ประโยชน์ที่ประเทศไทยได้รับจากการเข้าร่วมกลุ่มอาเซียน

สื่อและแหล่งการเรียนรู้
ใบความรู้ที่ ๙ เรื่องประโยชน์ที่ประเทศไทยได้รับจากการเข้าร่วมกลุ่มอาเซียน

การประเมินผล
๑. ตรวจผลงานใบงานที่ ๑๑
๒. ตรวจผลงานใบงานที่ ๑๒

บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล














ใบความรู้ที่ ๙
ประโยชน์ที่ไทยได้รับจากการเข้าร่วมกลุ่มอาเซียน

ตั้งแต่ประเทศไทยเข้าเป็นสมาชิกสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (Association of South-East Asian Nations : ASEAN) ตั้งแต่วันที่ 8 สิงหาคม 2510 เป็นต้นมา ไทยได้รับประโยชน์ทั้งทางตรงและทางอ้อมในหลายๆ ด้าน ซึ่งเป็นผลมาจากการรวมกลุ่มประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เพื่อเพิ่มอำนาจต่อรองและเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันในเวที
ระหว่างประเทศ และช่วยให้เสียงของอาเซียนมีน้ำหนัก เพราะการที่สมาชิกทั้ง 10 ประเทศมีท่าทีเป็นหนึ่งเดียวในเวทีระหว่างประเทศ จะทำให้ประเทศและกลุ่มความร่วมมืออื่นๆ ให้ความเชื่อถือในอาเซียนมากขึ้น ท้ายที่สุดแล้วประโยชน์ก็จะตกอยู่ที่ประชาชนในประเทศนั้น ๆ เช่น
1. การเพิ่มการจ้างงานและแก้ไขปัญหาความยากจนในภูมิภาคแม้ว่าการกระตุ้นการเติบโตทางเศรษฐกิจ การเพิ่มการจ้างงานและการลดปัญหาความยากจน เป็นความรับผิดชอบของรัฐบาลแต่ละประเทศเป็นหลัก แต่ความร่วมมือหลายด้านของอาเซียนก็เป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยแก้ไขปัญหาดังกล่าวเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นการเสริมสร้างเสถียรภาพและความมั่นคงในภูมิภาค ซึ่งส่งผลกระทบต่อการลงทุนและการพัฒนาเศรษฐกิจรวมถึงความเป็นอยู่ของประชาชนในภาพรวม นอกจากนี้ อาเซียนยังได้วางรากฐานสำหรับการรวมตัวทางเศรษฐกิจในภูมิภาคเพื่อสร้างตลาดขนาดใหญ่ที่จะทำให้อาเซียนมีความน่าสนใจและดึงดูดการลงทุนได้เพิ่มขึ้น
2. การส่งเสริมการท่องเที่ยวในภูมิภาคอาเซียนจัดการประชุมด้านการท่องเที่ยว (ASEAN Tourism Forum-ATF หรือ เอทีเอฟ)เป็นประจำทุกปีในเดือนมกราคม โดยหมุนเวียนกันจัดในประเทศสมาชิก ซึ่งเป็นหนึ่งในการประชุมด้านการท่องเที่ยวที่ยิ่งใหญ่และประสบความสำเร็จมากที่สุดในโลกในระหว่างการประชุม หน่วยงานที่รับผิดชอบด้านการท่องเที่ยวของอาเซียน อาทิ โรงแรม รีสอร์ท สายการบินและผู้ประกอบการด้านการท่องเที่ยว จะมีโอกาสทำความรู้จักและเจรจาทางธุรกิจกับบริษัทนำเที่ยว ผู้ประกอบธุรกิจด้านท่องเที่ยวอื่นๆ รวมถึงนักเขียนด้านการท่องเที่ยวอีกด้วยประเทศสมาชิกอาเซียนร่วมมือกันเพื่อการส่งเสริมการท่องเที่ยว และยังมีโครงการจัดทำรายการโทรทัศน์ที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยวในอาเซียนเพื่อเผยแพร่ ในปี 2545 อาเซียนได้จัดทำความตกลงด้านการท่องเที่ยว เพื่อให้ประเทศสมาชิกอาเซียนเปิดเสรีด้านอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและส่งเสริมการท่องเที่ยวร่วมกันในภูมิภาค รวมถึงร่วมมือกันในการเสริมสร้างความปลอดภัยให้กับนักท่องเที่ยวอาเซียน นอกจากนี้ อาเซียนยังได้ริเริ่มความร่วมมือในการจัดทำความตกลงการตรวจลงตราเพียงครั้งเดียว (Single Visa) แต่ใช้เดินทางเข้าได้หลายประเทศในลักษณะเดียวกับ Schengen Visa ของยุโรป ซึ่งนำร่องโดยไทยและกัมพูชา
3. การส่งเสริมการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมในภูมิภาคอาเซียนมีความร่วมมือเรื่องสิ่งแวดล้อมระหว่างกันหลายด้าน ตัวอย่างหนึ่งของความร่วมมือที่เห็นได้ชัดเจนคือ การแก้ปัญหาหมอกควันซึ่งมีสาเหตุจากไฟป่าและไฟบนดินผ่านกรอบความร่วมมือเพื่อป้องกันและบรรเทาผลกระทบของปัญหาหมอกควันข้ามแดน โดยมีการจัดตั้งศูนย์อุตุนิยมวิทยาเฉพาะทางอาเซียนที่สิงคโปร์ เพื่อกำหนดตัวชี้วัดคุณภาพอากาศและระบบการวัดปัญหาอันตรายของไฟ นอกจากนี้ เพื่อตอบสนองต่อปัญหาไฟป่า ในปี 2540-2541 อาเซียนจึงรับรองแผนปฏิบัติการแก้ปัญหามลพิษในภูมิภาคซึ่งเป็นการรวมมาตรการต่างๆ ในการป้องกันไฟป่า ไฟบนดินและการบรรเทาผลกระทบ การศึกษาและการมีส่วนร่วมของชุมชนท้องถิ่นโดยในปี 2545 มีการจัดทำความตกลงอาเซียนว่าด้วยมลพิษหมอกควันข้ามแดน ซึ่งมีผลบังคับใช้เมื่อปี 2546 ไม่เพียงเท่านั้น อาเซียนยังมีความร่วมมือเพื่ออนุรักษ์มรดกทางธรรมชาติของอาเซียนโดยกำหนดพื้นที่ 27 แห่งให้เป็นพื้นที่คุ้มครองในฐานะมรดกทางธรรมชาติของอาเซียน มีโครงการบริหารการจัดการทรัพยากรน้ำ จัดตั้งศูนย์ความหลากหลายทางชีวภาพอาเซียน และโครงการฟื้นฟูป่าเสื่อมโทรมและระบบนิเวศ รวมทั้งเห็นชอบร่วมกันเรื่องการกำหนดเกณฑ์คุณภาพน้ำทะเล ตลอดจนรับรองแผนปฏิบัติงานเรื่องสิ่งแวดล้อมศึกษาและการสร้างความตระหนักรู้ให้กับสาธารณชนในเรื่องสิ่งแวดล้อมทั้งนี้ไทยยังได้ประโยชน์จากการกระชับความร่วมมือระหว่างหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในอาเซียนเพื่อส่งเสริมความร่วมมือด้านการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและการพัฒนาที่ยั่งยืน หมอกควันข้ามแดนและการจัดการทรัพยากรน้ำ
4. การป้องกันการแพร่ระบาดของโรคติดต่อในภูมิภาคการรับมือวิกฤตการณ์โรคซาร์สในปี 2546 ที่ทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนมากในอาเซียน ทั้งยังส่งผลกระทบอย่างร้ายแรงต่อระบบเศรษฐกิจของหลายประเทศ คือตัวอย่างที่ชัดเจนของความร่วมมือในอาเซียนเพื่อป้องกันการแพร่ระบาดของโรคติดต่อในภูมิภาค โดยร่วมมือกับประเทศอื่นๆ และองค์การอนามัยโลกไทยได้เป็นเจ้าภาพจัดประชุมผู้นำอาเซียนสมัยพิเศษร่วมกับผู้นำจีนที่กรุงเทพฯ เมื่อวันที่ 29 เมษายน 2546 เพื่อหารือเกี่ยวกับความร่วมมือกันเพื่อป้องกันการแพร่ระบาดของโรคซาร์ส ซึ่งนำไปสู่ความร่วมมือในการตรวจสอบและป้องกันการแพร่ระบาดของโรค เจตนารมณ์อันแน่วแน่ของแต่ละประเทศที่เห็นความสำคัญของการร่วมมือกันช่วยให้การแก้ไขปัญหาเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพต่อมาเมื่อมีการแพร่ระบาดของไข้หวัดนก อาเซียนก็ได้ร่วมมือกับประเทศหุ้นส่วนเพื่อการพัฒนาดำเนินมาตรการเพื่อป้องกันการแพร่ระบาด มีการจัดตั้งคลังวัคซีนทั้งในประเทศและประเทศสมาชิกอื่นๆ เช่น สิงคโปร์และได้ร่วมกันเตรียมอุปกรณ์ป้องกันสำหรับเจ้าหน้าที่สาธารณสุขอาเซียนยังให้การรับรองแผนปฏิบัติการความร่วมมือด้านโรคเอดส์และมีเว็บไซต์เพื่อติดตามสถานการณ์ความเคลื่อนไหวของโรคติดต่อด้วย
5. การแก้ปัญหาการก่อการร้ายสากล อาชญากรรมข้ามชาติ และการแก้ปัญหายาเสพติดอาเซียนประณามการก่อการร้ายทุกรูปแบบและมีความร่วมมือกันอย่างใกล้ชิดทั้งในอาเซียนและประเทศอื่นๆ เพื่อต่อสู้กับปัญหาการก่อการร้ายข้ามชาติ และต่อต้านการระดมเงินทุนของกลุ่มเหล่านี้ ในการประชุมสุดยอดอาเซียน ครั้งที่ 12 เมื่อเดือนมกราคม 2550 ผู้นำอาเซียนได้ลงนาม ในอนุสัญญาต่อต้านการก่อการร้าย ซึ่งวางมาตรการความร่วมมือระหว่างกันในการต่อต้านการก่อการร้ายและยังได้จัดทำสนธิสัญญาพหุภาคี ว่าด้วยความช่วยเหลือทางอาญาซึ่งกันและกัน เพื่ออำนวยความสะดวกสำหรับความร่วมมือในการต่อต้านการก่อการร้ายและอาชญากรมข้ามชาติ ซึ่งกำหนดรายละเอียดของโครงการต่างๆ ที่ประเทศสมาชิกต้องดำเนินเพื่อป้องกันปัญหาเหล่านี้อีกด้วยสำหรับความร่วมมือด้านยาเสพติด อาเซียนมีการจัดประชุมเจ้าหน้าที่อาวุโสอาเซียนด้านยาเสพติด ตั้งแต่ปี 2527 ซึ่งถือเป็นกลไกหลักในการแก้ไขปัญหายาเสพติดร่วมกัน มีการจัดตั้งศูนย์ฝึกอบรมและส่งเสริมความตระหนักรู้ในเรื่องการบังคับใช้กฎหมาย การให้ความรู้เพื่อป้องกันปัญหายาเสพติด รวมถึงการรักษาและการฟื้นฟู ทั้งยังมีความร่วมมือกับสำนักงานว่าด้วยยาเสพติดและอาชญากรรมแห่งสหประชาชาติอีกด้วย
6. การจัดการกรณีเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติการจัดประชุมรัฐมนตรีอาเซียนสมัยพิเศษ เพื่อการให้ความช่วยเหลือบรรเทาทุกข์ผู้ประสบภัยในพม่าอันเกิดจากการพายุไซโคลนนาร์กีสเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของความร่วมมือในอาเซียน กรณีที่เกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติ ซึ่งนำไปสู่การส่งมอบความช่วยเหลือให้กับพม่าโดยมีอาเซียนเป็นแกนนำการจัดส่งทีมแพทย์จากอาเซียนไปช่วยผู้ประสบภัย และการจัดประชุมประเทศผู้บริจาคซึ่งอาเซียนมีบทบาทนำร่วมกับสหประชาชาติที่กรุงย่างกุ้งของพม่า ซึ่งสามารถระดมความช่วยเหลือให้กับพม่าเพื่อการฟื้นฟูประเทศต่อไปทั้งนี้อาเซียนยังมีกลไกเพื่อรับมือกับภัยพิบัติผ่านคณะกรรมการอาเซียนด้านการจัดการภัยพิบัติ ซึ่งจัดทำแผนปฏิบัติการฝึกอบรม การสื่อสารและแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างหน่วยงานภาครัฐและเอกชน ตลอดจนสร้างความตระหนักรู้ในสาธารณชนสมาชิกอาเซียนยังลงนามความตกลงว่าด้วยการจัดการภัยพิบัติและการตอบโต้สถานการณ์ฉุกเฉิน เมื่อเดือนกรกฎาคม 2548 เพื่อส่งเสริมความร่วมมือให้เข้มแข็งยิ่งขึ้น นอกจากนี้ยังได้จัดตั้งศูนย์ประสานงานอาเซียนเพื่อให้ความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรม (AHA Center) ขึ้นที่กรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย เพื่อเป็นศูนย์ประสานงานระหว่างประเทศสมาชิกกับองค์กรระหว่างประเทศที่เป็นพันธมิตรของอาเซียนในกรณีที่เกิดภัยพิบัติ
7. การส่งเสริมและปกป้องสิทธิสตรีแม้ว่าโดยทั่วไปสถานะของสตรีในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีความเท่าเทียมกับบุรุษแต่อาเซียนก็ไม่ต่างจากภูมิภาคอื่นๆ ที่มีสตรีจำนวนมากต้องตกเป็นเหยื่อของความรุนแรง การทำร้ายร่างกายและขบวนการค้าประเวณีในปี 2547 รัฐมนตรีต่างประเทศอาเซียนได้ลงนามแถลงการณ์อาเซียนว่าด้วยการจัดการใช้ความรุนแรงต่อสตรีในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (ASEAN Declaration on the Elimination of Violence Against Women in the ASEAN Region) ซึ่งแสดงท่าทีที่ชัดเจนว่ารัฐบาลของประเทศสมาชิกต่อต้านการใช้ความรุนแรงต่อสตรี
8. การส่งเสริมให้เยาวชนในภูมิภาคมีความใกล้ชิดกันมากขึ้นอาเซียนเห็นว่าเยาวชนคืออนาคตของอาเซียน และเป็นกำลังสำคัญของการสร้างประชาคมอาเซียน จึงพยายามส่งเสริมให้เยาวชนมีความใกล้ชิดและรู้จักกันมากขึ้น ผ่านความร่วมมือในหลายสาขา มีการจัดค่ายเยาวชนอาเซียนและกิจกรรมสันทนาการอาเซียนอย่างต่อเนื่อง ขณะที่บางประเทศสมาชิกก็ให้ทุนการศึกษากับนักเรียนจากประเทศอาเซียนอื่นๆ เช่น สิงคโปร์จัดตั้งกองทุนเยาวชนอาเซียนเพื่อให้การสนับสนุนการทำกิจกรรมร่วมกันสำหรับเยาวชนอาเซียนนอกจากนี้ ตั้งแต่ปี 2517 รัฐบาลญี่ปุ่นได้ให้การสนับสนุนโครงการเรือเยาวชนโดยเชิญเยาวชน กว่า 300 คน จากประเทศสมาชิกอาเซียนและญี่ปุ่นให้เข้าไปมีส่วนร่วมในกิจกรรมดังกล่าวเป็นประจำทุกปี เรือเยาวชนจะแวะเทียบที่ท่าเรือของประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และญี่ปุ่นซึ่งมีส่วนสำคัญในการส่งเสริมมิตรภาพในหมู่เยาวชนของเอเชีย






ใบงานที่ ๑๑

คำชี้แจง ให้ผู้เรียนศึกษาค้นคว้าเพิ่มเติมจากสื่อต่าง ๆ เเละเว็บไซต์ ในเรื่อง ทิศทางการเปลี่ยนแปลงของสังคมไทยต่อการเข้าสู่อาเซียนในด้านต่างๆ ดังนี้

1. ความร่วมมือทางการเมือง
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
2. ความร่วมมือทางเศรษฐกิจ
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
3. ความร่วมมือเฉพาะด้าน เช่น แรงงาน เด็กและเยาวชน ยาเสพติด ฯลฯ
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................





ใบงานที่ ๑๒

คำชี้แจง ให้ผู้เรียนเลือกหัวข้อประโยชน์ที่มีผลกระทบกับตัวผู้เรียนหรือหัวข้อที่ผู้เรียนสนใจ จากการ
ที่ประเทศไทยเข้าร่วมกลุ่มอาเซียน คนละ 1 หัวข้อ พร้อมทั้งอธิบายมาพอเข้าใจ
1. การแก้ปัญหาความยากจน
2. การส่งเสริมการท่องเที่ยว
3. การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม
4. การแพร่ระบาดของโรค
5. การแก้ปัญหาการค้ายาเสพติด
6. การจัดการการเกิดภัยพิบัติ
7. การปกป้องสิทธิสตรี
8. การแก้ปัญหาการก่อการร้ายข้ามชาติ
ชื่อหัวข้อ
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................
................................................................................................................................................................










หน่วยการเรียนรู้ที่ ๒ ภาษาอังกฤษหรรษาและพาเพลิน

เรื่องที่ ๒.๑ อ่านพาเพลิน จำนวน ๓ ชั่วโมง

รายวิชา ภาษาอังกฤษหรรษา รหัส พต ๓๒๐๐๓
ภาษาอังกฤษเพื่อความเพลิดเพลิน รหัส พต ๓๒๐๐๔

สาระสำคัญ
มีความรู้ ความเข้าใจ ทักษะและเจตคติเกี่ยวกับ ภาษาท่าทาง การฟัง พูด อ่าน เขียน ภาษาต่างประเทศ ด้วยประโยคที่ซับซ้อนมากขึ้นในชีวิตประจำวัน และงานอาชีพของตน ถูกต้องตามหลักภาษาวัฒนธรรม และกาลเทศะของเจ้าของภาษา

ตัวชี้วัด
๑. อธิบาย/เปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างโครงสร้างประโยค ข้อความ สำนวน คำพังเพย สุภาษิตบทกลอนของภาษาต่างประเทศและภาษาไทย (พต ๓๒๐๐๓)
๒. อธิบาย/เปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างโครงสร้างประโยค ข้อความ สำนวน คำพังเพย สุภาษิตบทกลอนของภาษาต่างประเทศและภาษาไทย (พต ๓๒๐๐๔)

เนื้อหา
๑. การอธิบาย/การเปรียบเทียบ ความแตกต่างระหว่างโครงสร้างประโยค ข้อความ สำนวน คำพังเพย สุภาษิต บทกลอนของภาษาต่างประเทศและภาษาไทย (พต ๓๒๐๐๓)
๒. การอธิบาย/การเปรียบเทียบ ความแตกต่างระหว่างโครงสร้างประโยค ข้อความ สำนวน คำพังเพย สุภาษิต บทกลอนของภาษาต่างประเทศ และภาษาไทย (พต ๓๒๐๐๔)

กระบวนการเรียนรู้
๑. ครูพูดคุยกับผู้เรียนทักทายผู้เรียนเป็นภาษาอังกฤษ
๒. ให้ผู้เรียนทดสอบก่อนเรียน โดยการเขียนคำศัพท์ภาษาอังกฤษ
๓. อธิบายโครงสร้างประโยค ข้อความ สำนวน คำพังเพย บทกลอนภาษาต่างประเทศและภาษาไทย
๔. ครูให้ผู้เรียนศึกษาค้นคว้าและทำกิจกรรมตามใบงานที่ ๑
๕. ครูและผู้เรียนสรุปร่วมกัน
๖. มอบหมายกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่องให้ผู้เรียนหาสำนวน คำพังเพย สุภาษิต ภาษาอังกฤษ และแปลเป็นภาษาไทย

สื่อและแหล่งการเรียนรู้
หนังสือเรียนภาษาอังกฤษ

การประเมินผล
๑. ตรวจผลงานใบงานที่ ๑
๒. ตรวจผลคะแนนการทดสอบก่อนเรียน


บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล










หน่วยการเรียนรู้ที่ ๒ ภาษาอังกฤษหรรษาและพาเพลิน

เรื่องที่ ๒.๒ การอ่านออกเสียง จำนวน ๑ ชม. ๓๐ นาที

รายวิชา ภาษาอังกฤษหรรษา รหัส พต ๓๒๐๐๓
ภาษาอังกฤษเพื่อความเพลิดเพลิน รหัส พต ๓๒๐๐๔

สาระสำคัญ
มีความรู้ ความเข้าใจ ทักษะและเจตคติเกี่ยวกับ ภาษาท่าทาง การฟัง พูด อ่าน เขียน ภาษาต่างประเทศ ด้วยประโยคที่ซับซ้อนมากขึ้นในชีวิตประจำวัน และงานอาชีพของตน ถูกต้องตามหลักภาษาวัฒนธรรม และกาลเทศะของเจ้าของภาษา

ตัวชี้วัด
๑. อ่านออกเสียงข้อความ ข่าว ประกาศโฆษณา บทร้อยกรอง บทละครสั้น (Skit) ถูกต้องตามหลักการอ่าน
๒. เลือกใช้ภาษา น้ำเสียง และกิริยาท่าทางเหมาะสมกับระดับของบุคคล โอกาสและสถานที่ตามมารยาทสังคมและวัฒนธรรมของเจ้าของภาษา
๓. เข้าร่วมกิจกรรมทางภาษาและวัฒนธรรมด้วยการแสดงละครสั้น (Skit)

เนื้อหา
๑. ข้อความ ข่าว ประกาศ โฆษณา บทร้อยกรอง และบทละสั้น
๒. การใช้พจนานุกรม
๓. หลักการอ่านออกเสียง เช่น การอ่านออกเสียงพยัญชนะต้นคำและพยัญชนะท้ายคำ สระเสียงสั้น สระเสียงยาว สระประสม การออกเสียงเน้นหนัก-เบา คำและ กลุ่มคำการออกเสียงตามระดับเสียงสูง-ต่ำในประโยค การออกเสียงเชื่อมโยงในข้อความ การแบ่งวรรคตอนในการอ่าน การอ่านบทร้อยกรองตามจังหวะ
๔. การเลือกใช้ภาษา น้ำเสียง และกริยาท่าทางในการสนทนา ระดับของภาษามารยาททางสังคมและวัฒนธรรมของเจ้าของภาษา เช่นการขอบคุณ ขอโทษ การชมเชย การใช้สีหน้าท่าทางประกอบการพูดขณะแนะนำตนเอง การสัมผัสมือ การโบกมือ การแสดงความรู้สึกชอบ/ไม่ชอบ การกล่าวอวยพร การแสดงอาการตอบรับหรือปฏิเสธ
๕. กิจกรรมการแสดงละครสั้น (Skit) ตามวิถีชีวิต ความคิด ความเชื่อ และที่มาของขนบธรรมเนียมและประเพณีของเจ้าของภาษา
กระบวนการเรียนรู้
๑. ครูพูดคุยกับผู้เรียนทักทายผู้เรียนเป็นภาษาอังกฤษ
๒. ให้ผู้เรียนช่วยกันหาข่าว ข้อความ ประกาศ โฆษณา บทร้อยกรอง และบทละสั้นที่เป็นภาษาอังกฤษมากลุ่มละ ๑ เรื่อง แล้วให้แปลเป็นภาษาไทยโดยใช้พจนานุกรม
๓. ให้ผู้เรียนฝึกอ่านออกเสียงภาษาอังกฤษจากข่าว ข้อความ ประกาศ โฆษณา บทร้อยกรอง และบทละสั้น ที่กลุ่มตนเองหามา
๔. ให้เรียนเตรียมการแสดงละครสั้นโดยการแสดงท่าทางประกอบตามวิถีชีวิต ความคิด ความเชื่อ และที่มาของขนบธรรมเนียมและประเพณีของเจ้าของภาษา
๕. ครูให้ผู้เรียนศึกษาค้นคว้าและทำกิจกรรมตามใบงานที่ ๒
๖. ครูและผู้เรียนสรุปร่วมกัน
๗. มอบหมายกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่องให้ผู้เรียนหาคำศัพท์ภาษาอังกฤษเกี่ยวกับประเพณี วัฒนธรรมของเจ้าของภาษา

สื่อและแหล่งการเรียนรู้
หนังสือเรียนภาษาอังกฤษ

การประเมินผล
๑. ตรวจผลงานใบงานที่ ๒
๒. ตรวจผลกิจกรรม กรต.


บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล

หน่วยการเรียนรู้ที่ ๒ ภาษาอังกฤษหรรษาและพาเพลิน

เรื่องที่ ๒.๓ การอ่านสารคดีและบันเทิงคดี จำนวน ๑ ชม. ๓๐ นาที

รายวิชา ภาษาอังกฤษหรรษา รหัส พต ๓๒๐๐๓
ภาษาอังกฤษเพื่อความเพลิดเพลิน รหัส พต ๓๒๐๐๔

สาระสำคัญ
มีความรู้ ความเข้าใจ ทักษะและเจตคติเกี่ยวกับ ภาษาท่าทาง การฟัง พูด อ่าน เขียน ภาษาต่างประเทศ ด้วยประโยคที่ซับซ้อนมากขึ้นในชีวิตประจำวัน และงานอาชีพของตน ถูกต้องตามหลักภาษาวัฒนธรรม และกาลเทศะของเจ้าของภาษา

ตัวชี้วัด
๑. จับใจความสำคัญ วิเคราะห์ความ สรุปความ ตีความ และสรุปความคิดเห็นจากการอ่านเรื่องที่เป็นสารคดีและบันเทิงคดี พร้อมทั้งให้เหตุผลและยกตัวอย่างประกอบ

เนื้อหา
๑. เรื่องที่เป็นสารคดีและบันเทิงคดี
๒. การจับใจความสำคัญ การสรุปความ การวิเคราะห์ความ การตีความ
๓. การใช้ skimming / scanning/ guessing / context clue
๔. ประโยคที่ใช้ในการแสดงความคิดเห็น การให้เหตุผลและการยกตัวอย่าง เช่น I believe …./ I agree with …but../Well, I must say…/What do you think of / about ..?/ I think / I don’t think ..?/ What’s your opinion about..?/ In my opinion ../ If causes So that/ such…that too to …./enough to…on the other hand,.. other(s) / another / the other(s)
๕. คำสันธาน (Conjunctions) because/ and / so/ but/ however / because of/ due to /owing to etc. infinitive pronouns: some, any, someone, anyone, everyone, one, ones etc.




กระบวนการเรียนรู้
๑. ครูพูดคุยกับผู้เรียนทักทายผู้เรียนเป็นภาษาอังกฤษ แล้วถามผู้เรียนว่าใครเคยดูหนังต่างประเทศแบบยังไม่ได้ภาคเสียงบ้าง
๒. ครูเปิด DVD สารคดี และบันเทิงคดี ของต่างประเทศ แล้วให้ผู้เรียนช่วยกันจับใจความสำคัญ
๓. ครูให้ผู้เรียนศึกษาค้นคว้าและทำกิจกรรมตามใบงานที่ ๓
๔. ครูและผู้เรียนสรุปร่วมกัน
๕. มอบหมายกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่องให้ผู้เรียนไปดูสารคดีต่างประเทศ เรื่องอื่น ๆ มา แล้วสรุป

สื่อและแหล่งการเรียนรู้
หนังสือเรียนภาษาอังกฤษ

การประเมินผล
๑. ตรวจผลงานใบงานที่ ๓
๒. ตรวจผลกิจกรรม กรต.


บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล





หน่วยการเรียนรู้ที่ ๒ ภาษาอังกฤษหรรษาและพาเพลิน

เรื่องที่ ๒.๔ การอ่านข้อมูล ข่าวสาร จำนวน ๑ ชม. ๓๐ นาที

รายวิชา ภาษาอังกฤษหรรษา รหัส พต ๓๒๐๐๓
ภาษาอังกฤษเพื่อความเพลิดเพลิน รหัส พต ๓๒๐๐๔

สาระสำคัญ
มีความรู้ ความเข้าใจ ทักษะและเจตคติเกี่ยวกับ ภาษาท่าทาง การฟัง พูด อ่าน เขียน ภาษาต่างประเทศ ด้วยประโยคที่ซับซ้อนมากขึ้นในชีวิตประจำวัน และงานอาชีพของตน ถูกต้องตามหลักภาษาวัฒนธรรม และกาลเทศะของเจ้าของภาษา

ตัวชี้วัด
๑. อ่านข้อความเผยแพร่/ประชาสัมพันธ์ข้อมูลข่าวสารโรงเรียน ชุมชน และท้องถิ่น/ประเทศชาติเป็นภาษาตางประเทศ
๒. เผยแพร่/ประชาสัมพันธ์ข้อมูลข่าวสารโรงเรียน ชุมชน และท้องถิ่น /ประเทศชาติเป็นภาษาต่างประเทศ

เนื้อหา
๑. การใช้ภาษาอังกฤษในการเผยแพร่ / ประชาสัมพันธ์ข้อมูลข่าวสารโรงเรียน ชุมชน และท้องถิ่น /ประเทศชาติ เช่น การทำหนังสือเล่มเล็กแนะนำโรงเรียน ชุมชน และท้องถิ่น /ประเทศชาติ การทำแผ่นปลิวป้ายคำขวัญ คำเชิญชวนแนะนำโรงเรียน สถานที่สำคัญในชุมชนและท้องถิ่น/ประเทศชาติ การนำเสนอข้อมูลข่าวสารในโรงเรียน ชุมชน ท้องถิ่นเป็นภาษาต่างประเทศ (พต ๓๒๐๐๓)
๒. การใช้ภาษาอังกฤษในการเผยแพร่ /ประชาสัมพันธ์ข้อมูลข่าวสารโรงเรียน ชุมชน และท้องถิ่น /ประเทศชาติ เช่น การทำหนังสือเล่มเล็กแนะนำโรงเรียน ชุมชน และท้องถิ่น /ประเทศชาติ การทำแผ่นปลิวป้ายคำขวัญ คำเชิญชวนแนะนำโรงเรียน สถานที่สำคัญในชุมชนและท้องถิ่น/ประเทศชาติ การนำเสนอข้อมูลข่าวสารในโรงเรียน ชุมชน ท้องถิ่นเป็นภาษาต่างประเทศ (พต ๓๒๐๐๔)



กระบวนการเรียนรู้
๑. ครูพูดคุยกับผู้เรียนทักทายผู้เรียนเป็นภาษาอังกฤษ
๒. ให้ผู้เรียนอ่านบทความ จากแผ่นพับ แผ่นปลิว ภาษาอังกฤษ จากตัวอย่างที่ครูนำมา
๓. ให้ผู้เรียนร่วมกันออกแบบการเผยแพร่ /ประชาสัมพันธ์ข้อมูลข่าวสารโรงเรียน ชุมชน และท้องถิ่น /ประเทศชาติ เช่น การทำหนังสือเล่มเล็กแนะนำโรงเรียน ชุมชน และท้องถิ่น /ประเทศชาติ การทำแผ่นปลิวป้ายคำขวัญ คำเชิญชวนแนะนำโรงเรียน สถานที่สำคัญในชุมชนและท้องถิ่น/ประเทศชาติ การนำเสนอข้อมูลข่าวสารในโรงเรียน ชุมชน ท้องถิ่นเป็นภาษาต่างประเทศ
๔. ครูให้ผู้เรียนศึกษาค้นคว้าและทำกิจกรรมตามใบงานที่ ๔
๕. ครูและผู้เรียนสรุปร่วมกัน
๖. มอบหมายกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่องให้ผู้เรียนนำกิจกรรมการเรียนรู้ที่ออกแบบไว้ไปลงมือปฏิบัติให้ออกมาสมบูรณ์แบบ สามารถเผยแพร่ได้จริง

สื่อและแหล่งการเรียนรู้
๑. หนังสือเรียนภาษาอังกฤษ
๒. ตัวอย่างบทความ แผ่นพับ ภาษาอังกฤษ

การประเมินผล
๑. ตรวจผลงานใบงานที่ ๔
๒. ตรวจผลกิจกรรม กรต.


บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล
หน่วยการเรียนรู้ที่ ๒ ภาษาอังกฤษหรรษาและพาเพลิน

เรื่องที่ ๒.๕ ร้องเพลง เล่นเกม จำนวน ๑ ชม. ๓๐ นาที

รายวิชา ภาษาอังกฤษเพื่อความเพลิดเพลิน รหัส พต ๓๒๐๐๔

สาระสำคัญ
มีความรู้ ความเข้าใจ ทักษะและเจตคติเกี่ยวกับ ภาษาท่าทาง การฟัง พูด อ่าน เขียน ภาษาต่างประเทศ ด้วยประโยคที่ซับซ้อนมากขึ้นในชีวิตประจำวัน และงานอาชีพของตน ถูกต้องตามหลักภาษาวัฒนธรรม และกาลเทศะของเจ้าของภาษา

ตัวชี้วัด
๑. เข้าร่วมกิจกรรมทางภาษาและวัฒนธรรมด้วยการร้องเพลง
๒. เข้าร่วมกิจกรรมทางภาษาและวัฒนธรรมด้วยการเล่นเกมทางภาษา

เนื้อหา
๑. การร้องเพลงโดยใช้ถ้อยคำ น้ำเสียงกริยาท่าทางตามมารยาทสังคมและวัฒนธรรมของเจ้าของภาษา เช่น การขอบคุณ ขอโทษ การใช้สีหน้าท่าทางประกอบการร้องเพลง ร้องเพลงตามเทศกาลวันสำคัญ งานฉลองและชีวิตความเป็นอยู่ของเจ้าของภาษา เช่น วันขอบคุณพระเจ้า วันคริสต์มาส วันขึ้นปีใหม่ วันวาเลนไทน์
๒. กิจกรรมการเล่นเกมทางภาษาและวัฒนธรรม (Crossword Game)

กระบวนการเรียนรู้
๑. ครูพูดคุยกับผู้เรียนทักทายผู้เรียนเป็นภาษาอังกฤษ แล้วถามผู้เรียนว่าใครเคยฟังเพลงต่างประเทศแบบยังไม่ได้ภาคเสียงบ้าง
๒. ครูเปิด DVD เพลงต่างประเทศ แล้วให้ผู้เรียนฝึกร้องเพลงตาม
๓. ครูให้ผู้เรียนศึกษาค้นคว้าและทำกิจกรรมตามใบงานที่ ๕
๔. ครูและผู้เรียนสรุปร่วมกัน
๕. มอบหมายกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่องให้ผู้เรียนหาเกมส์ภาษาต่างประเทศ มา ๑ เกมส์


สื่อและแหล่งการเรียนรู้
หนังสือเรียนภาษาอังกฤษ

การประเมินผล
๑. ตรวจผลงานใบงานที่ ๕
๒. ตรวจผลกิจกรรม กรต.


บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล
















หน่วยการเรียนรู้ที่ ๓ สิ่งมีชีวิตและสิ่งแวดล้อม

เรื่องที่ ๓.๑ กำเนิดสิ่งมีชีวิตและวิวัฒนาการ จำนวน ๑ ชม. ๓๐ นาที

รายวิชา ความหลากหลายของสิ่งมีชีวิต รหัส พว ๓๒๐๑๗

สาระสำคัญ
มีความรู้ ความเข้าใจ ทักษะ และเห็นคุณค่าเกี่ยวกับกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี สิ่งมีชีวิต ระบบนิเวศ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ในท้องถิ่นประเทศและโลก สาร แรง พลังงาน กระบวนการเปลี่ยนแปลงของโลก และดาราศาสตร์ มีจิตวิทยาศาสตร์และนำความรู้ไปใช้ประโยชน์ในการดำเนินชีวิต

ตัวชี้วัด
๑. อธิบายการกำเนิดสิ่งมีชีวิต และทฤษฎีกำเนิดสิ่งมีชีวิตได้
๒. อธิบายลักษณะ วิวัฒนาการ ของสิ่งมีชีวิตได้

เนื้อหา
๑. กำเนิดสิ่งมีชีวิต ทฤษฎีกำเนิดสิ่งมีชีวิต
๒. ลักษณะของสิ่งมีชีวิต
๓. วิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต
๔. ไดโคโตมัสคีย์

กระบวนการเรียนรู้
๑. ครูทักทายผู้เรียนให้ผู้เรียนบอกสิ่งมีชีวิตที่มีในท้องถิ่นตัวเองมาคนละชนิด
๒. ครูเปิด DVD เกี่ยวกับกำเนิดสิ่งมีชีวิต ทฤษฎี กำเนิดสิ่งมีชีวิต และวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต
๓. ครูอธิบายเกี่ยวกับกำเนิดสิ่งมีชีวิต ทฤษฎี กำเนิดสิ่งมีชีวิต ลักษณะของสิ่งมีชีวิต วิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต ไดโคโตมัสคีย์
๔. ครูให้ผู้เรียนศึกษาค้นคว้าและทำกิจกรรมตามใบงานที่ ๑
๕. ครูและผู้เรียนสรุปร่วมกัน
๖. มอบหมายกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่องให้ผู้เรียนทำรายงานเพิ่มเติมจากเนื้อหาที่เรียน
สื่อและแหล่งการเรียนรู้
๑. หนังสือเรียนวิทยาศาสตร์
๒. DVD เกี่ยวกับกำเนิดสิ่งมีชีวิต ทฤษฎี กำเนิดสิ่งมีชีวิต และวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต
๓. ใบความรู้เรื่องเกี่ยวกับกำเนิดสิ่งมีชีวิต ทฤษฎี กำเนิดสิ่งมีชีวิต และวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต

การประเมินผล
๑. ตรวจผลงานใบงานที่ ๑
๒. ตรวจผลกิจกรรม กรต.


บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล












ใบความรู้ที่ ๑
เรื่องกำเนิดสิ่งมีชีวิต ทฤษฎีกำเนิดสิ่งมีชีวิต และวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต

สิ่งมีชีวิต จะมีคุณลักษณะ (properties) ที่ไม่พบในสิ่งไม่มีชีวิต อันได้แก่ความสามารถในการใช้สสารและพลังงานเป็นสำคัญ ซึ่งได้รับถ่ายทอดจากบรรพบุรุษของสิ่งมีชีวิตแรกเริ่ม อย่างไรก็ตามสิ่งมีชีวิตเริ่มแรกหรือบรรพบุรุษของสิ่งมีชีวิตซึ่งถือกำเนิดมาบนโลกกว่า 4 พันล้านปี เมื่อผ่านการวิวัฒนาการและการปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมในแต่ละช่วงเวลา ก่อให้เกิดความหลากหลายทางชีวภาพของสิ่งมีชีวิตเป็นจำนวนมากดังที่ปรากฏในปัจจุบัน
การกำเนิดสิ่งมีชีวิตมีหลายทฤษฎีที่พยายามอธิบายการเกิดของสิ่งมีชีวิต เช่น ทฤษฎี “spontaneous generation” ที่กล่าวว่าสิ่งมีชีวิตเกิดขึ้นได้ด้วยตัวเองจากสิ่งไม่มีชีวิตเช่น กบและแมลงเกิดจากดิน หรือแมลงเกิดจากเนื้อเน่า อย่างไรก็ตามปัจจุบันทฤษฎีดังกล่าวได้รับการพิสูจน์แล้วว่าไม่เป็นความจริง เป็นที่ทราบในปัจจุบันว่าสิ่งมีชีวิตเกิดจากสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวกัน เช่น สุนัขจะให้กำเนิดสุนัข หนอนผีเสื้อเกิดจากผีเสื้อและพัฒนาเป็นผีเสื้อในลำดับต่อมา อย่างไรก็ตามหากสิ่งมีชีวิตเกิดจากสิ่งมีชีวิตแล้วสิ่งมีชีวิตเริ่มแรกมาจากที่ใดหรือเกิดขึ้นได้อย่างไร ?
นักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษชื่อ ชาลส์ ดาร์วิน (Charles Darwin) และ แอลเฟรด รัสเซล วอลแลนซ์ (Alfred Russel Wallance) ได้เสนอทฤษฎีวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตบนโลก (theory of evolution by natural selection) วิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตเกิดจากการคัดเลือกตามธรรมชาติ ซึ่งทฤษฏีดังกล่าว กล่าวว่า สิ่งมีชีวิตหนึ่ง ๆ ภายในชนิดเดียวกัน (สปีชีส์ ; species) จะมีความแตกต่างกันอยู่บ้าง ซึ่งเราเรียกว่าแตกต่างภายในสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวกันนี้ว่า ความผันแปร (variations) โดยความผันแปรดังกล่าว จะเป็นผลให้สิ่งมีชีวิตสามารถอยู่รอดในได้สภาวะแวดล้อม ตัวอย่างเช่น เมื่อเกิดสภาวะแห้งแล้ง แมลง สายพันธุ์ที่มีความสามารถกินอาหารได้หลายชนิดทั้งใบพืชและหญ้า จะสามารถมีชีวิตรอดได้ดีกว่าแมลง สายพันธุ์ที่สามารถกินหญ้าได้อย่างเดียว เมื่อสิ่งมีชีวิต สายพันธุ์หนึ่งสามารถมีชีวิตได้นาน ก็สามารถมีลูกหลานได้มากกว่าสิ่งมีชีวิต สายพันธุ์อื่นที่มีอายุสั้นและเมื่อเวลาผ่านไปสิ่งมีชีวิต สายพันธุ์นั้นจะมีจำนวนมากขึ้นและเกิดเป็นชนิดใหม่ (new species)
สิ่งมีชีวิตเริ่มแรกเกิดขึ้นได้อย่างไร ? แรกเริ่มเดิมทีเมื่อโลกยังร้อน สิ่งมีชีวิตไม่สามารถอาศัยบนโลกใบนี้ได้ เมื่อเวลาผ่านไปโลกเริ่มเย็นตัวลง อุณหภูมิบนโลกจึงเหมาะที่จะเกิดสิ่งมีชีวิตขึ้น โดยทฤษฎีที่ยอมรับเกี่ยวกับการเกิดสิ่งมีชีวิตเริ่มแรก เกิดจากการทำปฏิกิริยากันของสารเคมีซึ่งเกิดขึ้นในทะเล หลังจากนั้นเกิดเป็นสารประกอบพวกโปรตีน กรดอะมิโน และเอนไซม์ สะสมอยู่ในทะเลเป็นจำนวนมาก สำหรับสมมุติฐานดังกล่าวได้รับการสนับสนุนโดยการทดลองของ สแตนลีย์ มิลเลอร์ (Stanley Miller) โดยมิลเลอร์ได้ทำการจำลองสภาวะซึ่งเป็นระบบปิด หลังจากนั้นได้ใส่ก๊าซมีเทน (CH4) แอมโมเนีย (NH3) ไฮโดรเจน และน้ำ ซึ่งเชื่อว่าสภาวะดังกล่าวเคยเกิดขึ้นในบรรยากาศของโลกในอดีต หลังจากนั้นให้ความร้อนและทำให้เกิดประกายไฟขึ้น ภายในระบบที่จัดไว้ หลังจากเวลาผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ มิลเลอร์พบว่าในชุดการทดลองพบกรดอะมิโนและกรดอินทรีย์เกิดขึ้น
สำหรับขั้นตอนต่อมาสารประกอบอินทรีย์จะรวมตัวกันเป็นโมเลกุลอินทรียสารขนาดใหญ่ (macromolecules) และวิวัฒนาการต่อไปจนเกิดเป็นโปรโตเซลล์ (protocell) ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของเซลล์ มีโครงสร้างของผนังเป็นไขมันและโปรตีน และเกิดการสันดาปภายในเซลล์ได้ หลังจากนั้น โปรโตเซลล์ ซึ่งเชื่อว่ามีอาร์เอ็นเอทำหน้าที่เป็นทั้งสารพันธุกรรมและเอนไซม์ จะวิวัฒนาการกลายเป็นเซลล์เริ่มแรกของสิ่งมีชีวิตซึ่งมีความสามารถในการเพิ่มจำนวนหรือสืบพันธุ์
ปัจจุบันนี้คาดว่ามีสิ่งมีชีวิตชนิดต่างๆ ที่สามารถจำแนกชนิดได้อยู่ในโลกนี้ถึง 1.4 ล้านชนิด และคาดว่าจะมีจำนวนสิ่งมีชีวิตอีกประมาณ 4 - 30 ล้านชนิดที่ยังไม่ได้รับการค้นพบและจัดจำแนก
การจัดหมวดหมู่ของสิ่งมีชีวิตจะอาศัยลักษณะต่างๆ เป็นหลักโดยเปรียบเทียบความเหมือนหรือแตกต่าง ซึ่งความเหมือนของสิ่งมีชีวิตเกิดจากการที่สิ่งมีชีวิตเหล่านั้นผ่านขบวนการทางวิวัฒนาการที่เหมือนกัน ดังนั้นการจัดหมวดหมู่จึงเป็นการบอกว่าสิ่งมีชีวิตแต่ละกลุ่มมีความสัมพันธ์กับสิ่งมีชีวิตอีกกลุ่มหนึ่งหรือไม่ ลักษณะของสิ่งมีชีวิตที่นำมาใช้ในการจัดหมวดหมู่ เช่น ลักษณะทางสัณฐานวิทยา (morphological characteristics) นอกจากนี้ยังอาจใช้ลักษณะทางกายวิภาค (anatomy) และสรีรวิทยา (physiology) มาใช้ในการจัดจำแนกสิ่งมีชีวิตออกเป็นหมวดหมู่ได้เช่นกัน ซึ่งวิธีการจัดจำแนกจะใช้การเปรียบเทียบลักษณะความเหมือนหรือแตกต่างจาก dichotomous key และสรุปว่าเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดใด และเมื่อพบว่าเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดใดถ้าเป็นชนิดใหม่จะต้องมีการตั้งชื่อ (nomenclature) โดยใช้หลักการของ binomial system of nomenclature ซึ่งชื่อวิทยาศาสตร์ของสิ่งมีชีวิตแต่ละชนิดจะไม่ซ้ำกันและเป็นชื่อที่เป็นตัวแทนของสิ่งมีชีวิตชนิดนั้นๆ ซึ่งสามารถเข้าใจกันได้ทั่วโลก
การจัดจำแนกสิ่งมีชีวิต (classification of organisms)
การจัดจำแนกสิ่งมีชีวิตออกเป็นหมวดหมู่ไม่ใช่เพียงเป็นการบอกชื่อชนิดของสิ่งมีชีวิตเท่านั้น แต่จะต้องสามารถบ่งบอกถึงลำดับของสิ่งมีชีวิตและตำแหน่งในการเกิดขึ้นของชนิดในขบวนการวิวัฒนาการได้ด้วย การศึกษาชนิด ความหลากหลายของสิ่งมีชีวิตและความสัมพันธ์ในเชิงวิวัฒนาการระหว่างสิ่งมีชีวิตต่างๆ เรียกว่า อนุกรมวิธาน taxonomy หรืออาจเรียกว่า systematics แต่นักชีววิทยาบางส่วนอาจจะแยกทั้งสองศาสตร์นี้ออกจากกัน โดยถือว่า taxonomy เป็นการศึกษาเพื่อให้คำอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตนั้นๆ (description of species) ส่วน systematics เป็นการศึกษาเพื่อจัดกลุ่มของสิ่งมีชีวิตที่มีวิวัฒนาการมาเหมือนกันให้อยู่ในกลุ่มเดียวกัน ซึ่งสามารถใช้ในการอธิบายความสัมพันธ์ของชาติวงศ์วานและนำมาจัดเป็นประวัติชาติพันธุ์ (phylogeny) ของสิ่งมีชีวิตกลุ่มต่างๆ ได้
การจัดทำ phylogeny ของสิ่งมีชีวิตสามารถทำได้ในทุกระดับของสิ่งมีชีวิต เช่น การทำ phylogeny เพื่อแสดงความสัมพันธ์ของสิ่งมีชีวิตที่อยู่ใน อาณาจักรพืช อาณาจักรสัตว์ และความสัมพันธ์ของสิ่งมีชีวิตในระดับอื่นๆ เช่นในระดับสกุล (genus) การจัดลำดับทางอนุกรมวิธาน (taxonomic hierarchy)
Karl von Linne'' (Carolus Linnaeus) (1707-1778) เป็นผู้จัดทำ binomial system โดยกำหนดให้การเรียกชื่อวิทยาศาสตร์ของสิ่งมีชีวิตจะต้องมีประกอบด้วย 2 ส่วน (binomial nomenclature) คือ ชื่อ genus และชื่อ species ซึ่งสิ่งมีชีวิตหลายๆ ชนิดที่มีลักษณะร่วมกันจะรวมกันอยู่ในลำดับที่ใหญ่ขึ้น กลุ่มของสิ่งมีชีวิตซึ่งมีลักษณะคล้ายคลึงกันจะเรียกว่าอยู่ใน taxon เดียวกัน ซึ่งสิ่งมีชีวิตที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันนั้นจะมีพื้นฐานทางพันธุกรรมที่คล้ายคลึงกัน ดังนั้นจะต้องมีความสัมพันธ์ทางวิวัฒนาการกัน (evolutionary relationship) ลักษณะที่ใช้ในการจัดกลุ่มสิ่งมีชีวิตอาจจะเป็นลักษณะใดก็ได้ที่สามารถวัดได้ เช่น ลักษณะทางกายวิภาค สัณฐานวิทยา ความแตกต่างของการสร้างเอ็นไซม์ ลำดับของเบสของ DNA หรือ RNA
ค . ศ . 1969 Robert H. Whittaker ได้เสนอให้มีการจัดจำแนกสิ่งมีชีวิตออกเป็นอาณาจักรต่างๆ ( kingdom) โดยอาศัยลักษณะและการจัดเรียงตัวของเซลล์และความแตกต่างของลักษณะการกินอาหาร โดยสามารถเรียงลำดับหมวดหมู่จากสิ่งมีชีวิตที่มีความสัมพันธ์กันมากกว่าไปหาสิ่งมีชีวิตที่มีความสัมพันธ์กันน้อยกว่าแบ่งเป็น ชนิด ( species) สกุล ( genus) วงศ์ ( family) อันดับ ( order) ชั้น ( class) ไฟลัม (phylum) อาณาจักร (kingdom) และจัดจำแนกสิ่งมีชีวิตออกเป็น 5 อาณาจักร คือ
1.อาณาจักรโมเนอรา (Kingdom Monera) คือพวกสิ่งมีชีวิตที่เป็นโปรคาริโอท (prokaryote) เป็นสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว ได้แก่ แบคทีเรียและไซยาโนแบคทีเรีย
2.อาณาจักรโปรติสตา (Kingdom Protista) เป็นสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว (unicellular organisms) ที่เป็นพวกยูคาริโอท (eukaryote) อาจจะอาศัยอยู่เดี่ยวๆ หรือเป็นกลุ่ม เช่น อมีบา พารามีเซียม ยูกลีนา
3.อาณาจักรฟังไจ (Kingdom Fungi) เป็นสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ (multicellular organisms) ที่เป็นยูคาริโอท กินอาหารโดยการย่อยสลายสารอินทรีย์ต่างๆ ได้แก่ เห็ด และรา
4.อาณาจักรพืช ( Kingdom Plantae) เป็นสิ่งมีชีวิตพวกพืชซึ่งเป็นพวกยูคาริโอทที่มีหลายเซลล์ มีผนังเซลล์ (cell wall) ไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ด้วยตัวเอง มีความสามารถในการสังเคราะห์แสง
5.อาณาจักรสัตว์ ( Kingdom Animalia) เป็นสิ่งมีชีวิตพวกสัตว์ที่เป็นพวกยูคาริโอทที่มีหลายเซลล์ ไม่มีผนังเซลล์ กินอาหารโดยการกินสิ่งมีชีวิตอื่นเป็นอาหาร ส่วนใหญ่เคลื่อนที่ได้อย่างน้อยในช่วงใดช่วงหนึ่งของชีวิต

แบบทดสอบ
1. การจัดหมวดหมู่ของสิ่งมีชีวิตสามารถใช้ลักษณะใดได้บ้าง
2.Taxonomy แตกต่างจาก Systematics อย่างไร
3.วิธีการจัดจำแนกสิ่งมีชีวิตโดยอาศัย dichotomous key นั้น ทำได้โดยอาศัยวิธีการใด
4.สิ่งมีชีวิตที่อยู่ใน taxon เดียวกันหมายถึงอะไร
5.การจัดจำแนกสิ่งมีชีวิตออกเป็น 5 อาณาจักรนั้นอาศัยสิ่งใดเป็นตัวกำหนดหรือเปรียบเทียบ
6.การเรียงลำดับหมวดหมู่ของสิ่งมีชีวิตจากพวกที่มีความสัมพันธ์กันน้อยกว่าไปหาพวกที่มีความสัมพันธ์กันมากกว่าสามารถเรียงได้อย่างไร
7.สิ่งมีชีวิตที่จัดจำแนกออกเป็น 5 อาณาจักร มีความสัมพันธ์ของการวิวัฒนาการอย่างไร
8.การจัดหมวดหมู่สิ่งมีชีวิตใหม่ให้เป็น 3 Domain ใช้หลักความแตกต่างหรือความเหมือนกันอย่างไร
9.สิ่งมีชีวิตที่อยู่ใน Domain Archaea มีความแตกต่างจากพวกที่อยู่ Domain Bacteria อย่างไร
10.อธิบายความสัมพันธ์ของสิ่งมีชีวิตที่อยู่ใน Domain Eukary



















หน่วยการเรียนรู้ที่ ๓ สิ่งมีชีวิตและสิ่งแวดล้อม

เรื่องที่ ๓.๒ การจำแนกสิ่งมีชีวิต จำนวน ๑ ชม. ๓๐ นาที

รายวิชา ความหลากหลายของสิ่งมีชีวิต รหัส พว ๓๒๐๑๗

สาระสำคัญ
มีความรู้ ความเข้าใจ ทักษะ และเห็นคุณค่าเกี่ยวกับกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี สิ่งมีชีวิต ระบบนิเวศ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ในท้องถิ่นประเทศและโลก สาร แรง พลังงาน กระบวนการเปลี่ยนแปลงของโลก และดาราศาสตร์ มีจิตวิทยาศาสตร์และนำความรู้ไปใช้ประโยชน์ในการดำเนินชีวิต

ตัวชี้วัด
๑. อธิบายเกณฑ์การจำแนก การตั้งและเขียนชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อสามัญ การจัดลำดับของสิ่งมีชีวิตได้ถูกต้อง
๒. วิเคราะห์ และจำแนกสิ่งมีชีวิตได้ถูกต้อง

เนื้อหา
๑. เกณฑ์การจำแนกสิ่งมีชีวิต
๒. การตั้งชื่อสิ่งมีชีวิต
๒.๑ ชื่อวิทยาศาสตร์
๒.๒ ชื่อสามัญ
๓. การจัดลำดับ (อาณาจักร ไฟลัม คลาส จีนัส สปีชีส์)

กระบวนการเรียนรู้
๑. ครูกล่าวทักทายผู้เรียน
๒. ให้ผู้เรียนบอกประเภทของสิ่งมีชีวิตที่มีในท้องถิ่นตัวเองมาคนละประเภท
๓. ครูอธิบายเกณฑ์การจำแนกสิ่งมีชีวิต การตั้งชื่อสิ่งมีชีวิต ทั้งชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อสามัญ
๔. ให้ผู้เรียนฝึกการตั้งชื่อสิ่งมีชีวิต ทั้งชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อสามัญ
๕. ครูอธิบายการจัดลำดับ (อาณาจักร ไฟลัม คลาส จีนัส สปีชีส์) โดยยกตัวอย่างจากสิ่งมีชีวิตที่ผู้เรียนรู้จัก
๖. ครูให้ผู้เรียนศึกษาค้นคว้าและทำกิจกรรมตามใบงานที่ ๒
๗. ครูและผู้เรียนสรุปร่วมกัน
๘. มอบหมายกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่องให้ผู้เรียนทำรายงานเพิ่มเติมจากเนื้อหาที่เรียน

สื่อและแหล่งการเรียนรู้
หนังสือเรียนวิทยาศาสตร์

การประเมินผล
๑. ตรวจผลงานใบงานที่ ๒
๒. ตรวจผลกิจกรรม กรต.


บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล










ใบความรู้ที่ ๒
เกณฑ์การจำแนกสิ่งมีชีวิต

สิ่งมีชีวิตในโลกนี้มีมากมายหลายชนิด ซึ่งแต่ละชนิดจะมีความแตกต่างกัน จึงจำเป็นที่จะต้องมีการจัดแบ่งหมวดหมู่เพื่อความสะดวกในการศึกษา และการนำมาใช้ประโยชน์ วิชาที่ว่าด้วยการจัดแบ่งหมวดหมู่ของสิ่งมีชีวิต เรียกว่า อนุกรมวิธาน (Taxonomy) นักวิทยาศาสตร์ที่ได้รับการยกย่องให้เป็นบิดาแห่งวิชาอนุกรมวิธาน คือ คาโรลัส ลินเนียส (Carolus Linnaeus) ชาวสวีเดน
ชื่อของสิ่งมีชีวิต มี 2 ชนิด คือ
1. ชื่อสามัญ (common name) คือ ชื่อที่เรียกกันทั่วๆไป อาจเรียกตามลักษณะรูปร่าง ถิ่นกำเนิดหรือสถานที่อยู่ก็ได้เช่น ปากกาทะเล หอยมุก เป็นต้น ซึ่งชื่อดังกล่าวอาจเรียกต่างกัน ในแต่ละที่ทำให้เกิดความเข้าใจผิดได้
2. ชื่อวิทยาศาสตร์ (scientific name) ลินเนียสเป็นผู้เริ่มใช้เป็นคนแรก โดยสิ่งมีชีวิตประกอบด้วยชื่อ 2 ชื่อ ชื่อแรกเป็นชื่อ จีนัส ชื่อที่2 เป็นชื่อ สปีชีส์ เขียนด้วยภาษาลาติน ชื่อจีนัสตัวแรกเขียนด้วยอักษรตัวใหญ่เสมอ ตัวแรกของสปีชีส์เป็นชื่อตัวเล็กธรรมดา ต้องเขียนให้ต่างจากอักษรอื่นเช่น ตัวเอน ตัวหนา หรือขีดเส้น ทั้ง 2 ชื่อไม่ติดกันเรียกระบบนี้ว่า การตั้งชื่อแบบบทวินาม (binomial nomenclature)
ลักษณะที่ใช้ในการจำแนกสิ่งมีชีวิต
1. ลักษณะภายนอกและโครงสร้างภายใน
2. แบบแผนการเจริญเติบโตและโครงสร้างระยะตัวอ่อน
3. ซากดึกดำบรรพ์ของสิ่งมีชีวิตที่ค้นพบ
4. โครงสร้างของเซลล์และออร์แกเนล
5. สรีระวิทยาและการสังเคราะห์สารเคมี
6. ลักษณะทางพันธุกรรมของสิ่งมีชีวิต
ลำดับขั้นในการจัดหมวดหมู่สิ่งมีชีวิต
ลำดับขั้นของหมวดหมู่สิ่งมีชีวิต (taxonomy category) มีการจัดลำดับตั้งแต่ใหญ่ที่สุด ถึงเล็กที่สุดดังนี้
1. อาณาจักร (kingdom)
2. ไฟลัม (phylum) หรือดิวิชัน (division)
3. ชั้น (class)
4. อันดับ (order)
5. วงศ์ (family)
6. สกุล (genus)
7. สปีชีส์ (species)
อาร์ เอช วิทเทเคอร์ (R.H.Whittadker) ได้แบ่งสิ่งมีชีวิตออกเป็น 5 อาณาจักร คือ
1. อาณาจักรมอเนอรา (Kingdom Monera)
2. อาณาจักรโพรติสตา (Kingdom Protista)
3. อาณาจักรฟังไจ (Kingdom Fungi)
4. อาณาจักรพืช (Kingdom Plantae)
5. อาณาจักรสัตว์ (Kingdom Animalia)























หน่วยการเรียนรู้ที่ ๓ สิ่งมีชีวิตและสิ่งแวดล้อม

เรื่องที่ ๓.๓ อาณาจักรสิ่งมีชีวิต จำนวน ๑ ชม. ๓๐ นาที

รายวิชา ความหลากหลายของสิ่งมีชีวิต รหัส พว ๓๒๐๑๗

สาระสำคัญ
มีความรู้ ความเข้าใจ ทักษะ และเห็นคุณค่าเกี่ยวกับกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี สิ่งมีชีวิต ระบบนิเวศ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ในท้องถิ่นประเทศและโลก สาร แรง พลังงาน กระบวนการเปลี่ยนแปลงของโลก และดาราศาสตร์ มีจิตวิทยาศาสตร์และนำความรู้ไปใช้ประโยชน์ในการดำเนินชีวิต

ตัวชี้วัด
วิเคราะห์และจำแนกสิ่งมีชีวิตในชุมชนได้

เนื้อหา
๑. อาณาจักรสิ่งมีชีวิต
๑.๑ โพรติสตา
๑.๒ โมเนอรา
๑.๓ ฟังไจ
๑.๔ พืช
๑.๕ สัตว์
๒. ไวรัสและไวรอยด์
๓. ไลเคน

กิจกรรมการเรียนรู้
๑. ครูกล่าวทักทายผู้เรียน
๒. ให้ผู้เรียนบอกชนิดของพืชและประเภทของสัตว์ปีกคนละชนิด แล้วให้จัดกลุ่มประเภทของพืชและสัตว์ให้เป็นกลุ่ม ๆ
๓. ครูอธิบายอาณาจักรสิ่งมีชีวิต ไวรัสและไวรอยด์ และไลเคน โดยให้ผู้เรียนดูภาพประกอบ
๔. ให้ผู้เรียนแบ่งกลุ่มเดินค้นหา ไลเคนที่บริเวณ กศน. ตำบล
๕. ครูให้ผู้เรียนศึกษาค้นคว้าและทำกิจกรรมตามใบงานที่ ๓
๖. ครูและผู้เรียนสรุปร่วมกัน
๗. มอบหมายกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่องให้ผู้เรียนทำรายงานเพิ่มเติมจากเนื้อหาที่เรียน

สื่อและแหล่งการเรียนรู้
หนังสือเรียนวิทยาศาสตร์

การประเมินผล
๑. ตรวจผลงานใบงานที่ ๓
๒. ตรวจผลกิจกรรม กรต.


บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล










ใบความรู้ที่ ๓ อาณาจักรสิ่งมีชีวิต

ปัจจุบันมีสิ่งมีชีวิตที่ได้รับการจำแนกชนิดประมาณ 2 ล้านชนิด โดยจำแนกออกเป็นอาณาจักร (Kingdom) ต่าง ๆกันถึง 5 อาณาจักร ซึ่งเป็นระบบที่นิยมกันมากที่สุดในปัจจุบัน
การจำแนกชนิดของสิ่งมีชีวิตนั้นอาศัยลักษณะสำคัญที่เป็นลักษณะเฉพาะของสิ่งมีชีวิตแต่ละกลุ่ม โดยการแบ่งตามลำดับชั้นจากกลุ่มใหญ่ที่สุดลงไปถึงชนิดดังนี้
อาณาจักร (Kingdom)
ไฟลัม (Phylum) ของสัตว์ หรือดิวิชัน (Division) ของพืช
ชั้น (Class)
อันดับ (Order)
วงศ์ (Family)
สกุล (Genus)
ชนิด (Species)
________________________________________
การจำแนกอาณาจักรสิ่งมีชีวิต ออกเป็น 5 อาณาจักรดังนี้
1. อาณาจักรมอเนอรา (Kingdom Monera)
2. อาณาจักรเห็ดรา (Kingdom Fungi)
3. อาณาจักรโพรทิสตา (Kingdom Protista)
4. อาณาจักรพืช (Kingdom Plantae)
5. อาณาจักรสัตว์ (Kingdom Animalia)
อาณาจักรมอเนอรา (Kingdom Monera)
มอเนอราเป็นสิ่งมีชีวิตจำพวกเซลล์เดียวที่ไม่มีนิวเคลียส หรือไม่มีเยื่อหุ้มนิวเคลียส เรียกสิ่งมีชีวิตพวกนี้รวมๆ ว่า โพรแคริโอต (Prokaryote) ได้แก่ แบคทีเรีย และสาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงิน หรือไซอาโนแบคทีเรีย (cyanobacteria)
อาณาจักรเห็ดรา (Kingdom Fungi)
เห็ดราเป็นสิ่งชีวิตที่เซลล์มีนิวเคลียสหรือมีเยื่อหุ้มนิวเคลียสเรียกว่า ยูแคริโอต (eukaryote) อาจเป็นสิ่งมีชีวิตที่เซลล์เดียวหรือหลายเซลล์ ไม่มีคลอโรฟิลล์ สังเคราะห์อาหารเองไม่ได้ กินอาหารโดยสร้างน้ำย่อยแล้วปล่อยออกมาย่อยสารอินทรีย์จนเป็นโมเลกุลเล็กและดูดเข้าเซลล์ (saprophyte) ได้แก่ เห็ดและราชนิดต่างๆ
อาณาจักรโพรทิสตา (Kingdom Protista)
โพรทิสตาเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีเซลล์ชนิดยูแคริโอต มีทั้งชนิดเซลล์เดียวและหลายเซลล์ ได้แก่ สัตว์เซลล์เดียว (protozoa) สาหร่ายต่างๆได้แก่ สาหร่ายสีเขียว สาหร่ายสีน้ำตาล สาหร่ายสีแดง สาหร่ายสีทอง เช่น ไดอะตอม
อาณาจักรพืช (Kingdom Plantae)
พืชเป็นสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ เซลล์เป็นชนิดยูแคริโอต มีสารสีเพื่อการสังเคราะห์ด้วยแสงเรียกว่าคลอโรฟิลล์ ซึ่งมีหลายชนิด มีผนังเซลล์เป็นสาร เซลลูโลส สืบพันธุ์ทั้งแบบอาศัยเพศและไม่อาศัยเพศ มีวัฏจักรชีวิตแบบสลับ (alternation of generation) การจำแนกเป็นไฟลัมหรือดิวิชันใช้ลักษณะวัฏจักรชีวิตแบบสลัลที่มีระยะแกมีโทไฟต์ (gemetophyte) และสปอโรไฟต์ (sporophyte) การมีท่อลำเลียงอาหารและน้ำ มีรากและใบ และมีดอก (fower) หรือไม่มีดอก แบ่งออกเป็นดิวิชัน ดังนี้
1. ดิวิชันไบรโอไฟตา (Division Bryophyta) เป็นพืชขนาดเล็ก ไม่มีระบบท่อลำเลียง มีระยะแกมีโทไฟต์เจริญเป็นอิสระนานกว่าระยะสปอโรไฟต์ ได้แก่ มอสส์ (moss) ลิเวอร์เวิร์ต (liverwort) และฮอร์นเวิร์ต (hornwort)
2. ดิวิชันไซโลไฟตา (Division Psilophyta) พืชมีลำต้นยาวเรียว เริ่มมีท่อลำเลียง ไม่มีใบและรากที่แท้จริง ได้แก่สกุล Psilotum หรือหวายทะนอย
3. ดิวิชันไลโคไฟตา (Divison Lycophyta) พืชโบราณ มีใบและรากที่แท้จริง มีท่อลำเลียง ได้แก่ สกุลSelagilnella หรือตีนตุ๊กแก สกุล Lycopediun หรือหญ้ารังไก่ สามร้อยยอด
4. ดิวิชันสฟีโนไฟตา (Division Sphenophyta) ลำต้นมีลักษณะเป็นข้อ ๆ มีรากและใบที่แท้จริง มีท่อลำเลียงที่แท้จริง ได้แก่สกุล Equisetum หรือหญ้าถอดปล้อง สนหางม้า
5. ดิวิชันเทอโรไฟตา (Division Pterophyta) เป็นพืช เริ่มมีท่อลำเลียงพัฒนาดีขึ้น ไม่มีดอก ได้แก่เฟิร์น ผักแว่น จอกหูหนู แหนแดง ชายผ้าสีดา
6. ดิวิชันไพโนไฟตา (Division Pinophyta) เป็นพืชยืนต้น มีเนื้อไม้ มีท่อลำเลียงที่พัฒนาดีขึ้น มีรากและใบ มีเมล็ด แต่เมล็ดไม่มีส่วนหุ้มเมล็ด (คือ เปลือย [ghymnosperm]) แบ่งเป็นสามซับดิวิชัน (subdivision) คือ
6.1 ซับดิวิชัน Cycadicae คือพืชพวกปรง (Cycas)
6.2 ซับดิวิชัน Pinicae ได้แก่ แป๊ะก้วย สกุล Ginkgo และพืชพวกสน เช่น สนสองใบ (Pinus merkusii) สนสามใบ (Pinus Kesiya) ไซเพรสส์ (Cypress) เรดวูด (redwood)
6.3 ซับดิวิชัน Gneticae ส่วนใหญ่เป็นไม้เลื้อยขนาดใหญ่ เช่น มะเมื่อย สกุล Gnetum และพืชในทะเลทรายแอฟริกา สกุล Welwitschia
7. ดิวิชันแมกโนลิโอไฟตา (Division Magnoliophyta) คือพืชไม้ดอกที่มีท่อลำเลียง มีใบและราก มีเมล็ดที่มีรังไข่ห่อหุ้ม แบ่งเป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยว (monocots) และพืชใบเลี้ยงคู่ (dicots) หรือแบ่งเป็นสองชั้นคือ
7.1 ชั้นแม็กโนลิออปซิดา (Class Magnoliopsida [dicots]) เช่น มะลิ
7.2 ชั้นลิลิออปซิดา (Class liliopsida [monocots]) เช่น ข้าว กล้วย หญ้า
อาณาจักรสัตว์ (Kingdom Animalia)
สิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ ประกอบด้วยเซลล์ชนิดยูแคริโอต การจำแนกเป็นไฟลัมต่าง ๆ ใช้ลักษณะสำคัญคือ จำนวนชั้นของเนื้อเยื่อ ช่องภายในตัว ปล้องขา ลำตัว ชนิดของท่อทางเดินอาหาร สมมาตร (symmetry) ของลำตัว ชนิดของระบบไหลเวียน และการพัฒนาของระบบอื่นๆ แบ่งออกเป็นสอง ซับคิงดอม (Subkingdom) คือ ซับคิงดอมพาราซัว (Parazoa) ได้แก่ฟองน้ำและซับคิงดอมเมทาซัว (Metazoa) ได้แก่สัตว์อื่นๆที่เหลือ ซึ่งแบ่งย่อยเป็นไฟลัมต่างๆมากถึง 30 ไฟลัมในปัจจุบัน แต่ที่สำคัญมี 10 ไฟลัมคือ
1. ไฟลัมพอริเฟอรา (Phylum Porifera) เป็นสัตว์หลายเซลล์ ไม่มีสมมาตร ลำตัวเป็นรูพรุน มีช่องน้ำเข้าและช่องน้ำออก มีโครงร่างแข็งหรือเป็นเส้นใยโปรตีน เช่น ฟองน้ำแก้ว สกุล Euplectella ฟองน้ำน้ำจืด สกุล Spongilla ฟองน้ำถูตัว สกุล Spongia
2. ไฟลัมซีเลนเทอราตา (Phylun Coelenterata) เป็นสัตว์ที่มีเนื้อเยื่อสองชั้น มีสมมาตรแบบรัศมี(radial symmetry) มีท่อทางเดินอาหาร แต่ไม่มีช่องตัว มีเซลล์ไนโดไซต์ (cnidocyte) สร้างเข็มพิษ (nematocyst) แบ่งเป็นสามชั้น
2.1 ชั้นไฮโดรชัว (Hydrozoa) ได้แก่ ไฮดรา (Hydra) แมงกะพรุนไฟ (Physalia)
2.2 ชั้นไซโฟซัว (Scyphozoa) ได้แก่ แมงกะพรุนหนัง (Aurelia) แมงกะพรุนไฟ
(Chironex)
2.3 ชั้นแอนโทซัว (Anthozoa) ได้แก่ ปะการัง (coral) ปะการังเขากวาง (Acrepora) กัลปังหา (sea fan)
3. ไฟลัมแพลทิเฮลมินทีส (Phylum Platyhelminthes) ได้แก่ หนอนตัวแบน มีเนื้อเยื่อสามชั้น ไม่มีช่องตัว มีสมมาตรแบบด้านข้าง (bilateralsymmetry) มีระบบย่อยอาหาร (บางชนิดไม่มี) แบ่งเป็นสามชั้น
3.1 ชั้นเทอร์เบลลาเรีย (Turbellaria) ได้แก่ พลานาเรีย (Dugesia)
3.2 ชั้นทรีมาโทดา (Trematoda) ได้แก่ พยาธิใบไม้ (fluke) เช่น พยาธิใบไม้ใน
ตับ (Opisthorchis viverrini)
3.3 ชั้นเซสโทดา (Cestoda) ได้แก่ พยาธิตัวตืด (tape worm) เช่น พยาธิตัวตืด
หมู (Taenia solium)
4. ไฟลัมเนมาโทดา (Nematoda) ได้แก่ หนอนตัวกลม มีเนื้อเยื่อสามชั้นมีสมมาตรแบบด้านข้าง มีช่องตัวเทียม (pseudocoet) เช่น พยาธิไส้เดือน (Ascaris lumbricoides) โรคเท้าช้าง (Brugia malayi)
5. ไฟลัมแอนเนลิดา (Phylum Annelida) หนอนปล้อง ลำตัวแบ่งเป็นปล้องชัดเจน มีเนื้อเยื่อสามชั้นมีสมมาตรแบบด้านข้าง มีช่องตัวที่แท้จริง (coelom) มีระบบไหลเวียนและระบบประสาท แบ่งเป็นสามชั้น
5.1 ชั้นโพลีคีตา (Polychaeta) ได้แก่ แม่เพรียง (Nereis) หนอนฉัตร (trbe worm)
5.2 ชั้นโอลิโกคีตา (Oligochaeta) ได้แก่ ไส้เดือนดิน (Pheretima)
5.3 ชั้นไฮรูดิเนีย (Hirudinea) ได้แก่ ปลิง (leech) ทากดูดเลือด (landleech)
6. ไฟลัมมอลลัสกา (Phylum Mollusca) ลำตัวนิ่มมักมีเปลือกหุ้มเนื้อเยื่อสามชั้น มีสมมาตรด้านข้างมีช่องตัวลดรูปจนมีขนาดเล็ก มีระบบไหลเวียนและระบบประสาท แบ่งเป็นห้าชั้น
6.1 ชั้นแอมฟินิวรา (Amphimeura) ได้แก่ ลิ่นทะเล (chiton)
6.2 ชั้นแกสโทรโพดา (Gastropoda) ได้แก่ หอยกาบเดี่ยว (snail) หอยทาก (slug) ทากทะเล (nudibranch)
6.3 ชั้นแพลีไซโพดา (Pelecypoda) ได้แก่ หอยกาบคู่ (bivalves) เช่นหอยแมลงภู่ (Mytilus biridis)
6.4 ชั้นสแคโฟโพดา (Scaphoposa)ได้แก่ หอยงาช้าง (tusk shell)
6.5 ชั้นเซฟาโลโพดา (Cephalopoda) ได้แก่ ปลาหมึกสาย หรือปลาหมึกยักษ์ (Octopus) ปลาหมึกกล้วย (Loligo) หอยงวงช้าง (nautilus)
7. ไฟลัมอาร์โทรโพดา (Phylum Arthropoda) สัตว์ที่มีลำตัวแบ่งเป็นปล้องมีโครงร่างภายนอกหรือเปลือกปกคลุม ขาต่อเป็นข้อๆ สมมาตรแบบด้านข้างมีระบบไหลเวียนและระบบประสาท แบ่งเป็นสองซับไฟลัม คือ เคลิเซอราตา (Chelicerata) ได้แก่ แมงดาทะเล และแมงมุม และซับไฟลัมแมนดิบูลาตา (Mandibulata) เช่น กุ้ง ปู ตะขาบ กิ้งกือ แบ่งเป็นชั้นดังนี้
7.1 ไซโฟซูริดา (Xiphosurida) ได้แก่ แมงดาจาน (Tachypleus gigas)
7.2 อะแร็กนิดา (Arachnida) ได้แก่ แมงมุม แมงป่อง
7.3 ครัสเตเชีย (Crustacea) ได้แก่ กุ้ง กั้ง ปู เพรียงหิน
7.4 ไคโลโพดา (Chilopida) ได้แก่ ตะขาบ
7.5 ไดโพลโพดา (Diplopoda)ได้แก่ กิ้งกือ
7.6 อินเซกตา (Insecta) ได้แก่ แมลงต่างๆ
8. ไฟลัมอีคิโนเดอร์มาตา (Phylum Echinodermata) เป็นสัตว์ทะเลทั้งหมด ผิวหนังมีหนาม ตัวอ่อนมีสมมาตรด้านข้าง ตัวเต็มวัยมีสมมาตรรัศมีมีระบบน้ำใช้ในการเคลื่อนที่ มีระบบไหลเวียน ระบบประสาท และระบบท่อทางเดินอาหาร จำแนกเป็นห้าชั้น
8.1 ชั้นแอสเทอรอยเดีย (Asteroidea) ได้แก่ ปลาดาว หรือดาวทะเล (star fish)
8.2 ชั้นโอฟิยูรอยเดีย (Ophiuroidea) เช่น ดาวเปราะ (brittle star)
8.3 ชั้นอีคิยูรอยเดีย (Echiuroidea) เช่น เม่นทะเล (sea urchin) เหรียญทราย (sand dollar)
8.4 ชั้นโฮโลทูรอยเดีย (Holothuroidea) เช่น ปลิงทะเล (sea cucumber)
8.5 ไคนอยเดีย (Crinoidea) เช่น ดาวขนนก (feather star) พลับพลึงทะเล (sea lilly)
9. ไฟลัมคอร์ดาตา (Phylum Chordata) สัตว์มีกระดูกสันหลัง มีสมมาตรด้านข้าง มีช่อง
ตัวอย่างแท้จริง มีระบบต่างๆพัฒนาสูงสุด จำแนกเป็นสามซับไฟลัมคือ
9.1 ซับไฟลัมยูโรคอร์ดาตา (Subphhylum Urochordata) ได้แก่ เพรียงหัวหอม (tunicate)
9.2 ซับไฟลัมเซฟาโลคอร์ดาตา (Subphylum Cephalochordata)ได้แก่แอมฟิออกซัส(Amphioxus)
9.3 ซับไฟลัมเวอร์ทีบราตา (Vertebrata) ได้แก่ สัตว์มีกระดูกสันหลังทั้งหมด จำแนกเป็นชั้นดังนี้
9.3.1 ชั้นแอ็กนาทา (Agnatha) ได้แก่ ปลาปากกลม (cyclostome)
9.3.2 ชั้นคอนดริกไทอีส (Chomdrichthyes) ได้แก่ ปลากระดูกอ่อน เช่น ปลาฉลาม ปลาฉนาก ปลากระเบน
9.3.3 ชั้นออสทีอิกไทอีส (Osteichthyes) ได้แก่ ปลากระดูกแข็ง เช่น ปลากะพง ปลาช่อน ปลาหมอเทศ
9.3.4 ชั้นแอมฟิเบีย (Amphibia) สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ได้แก่ กบ คางคก เขียด แซลาแมนเดอร์
9.3.5 ชั้นแรปทิเลีย (Reptilia) สัตว์เลื้อยคลาน ได้แก่ เต่า ตะพาบน้ำ แย้ ตะกวด จิ้งจก จิ้งเหลน จระเข้
9.3.6 ชั้นเอวีส (Aves) ได้แก่ นกชนิดต่างๆ เป็ด ไก่
9.3.7 ชั้นแมมมาเลีย (Mammalia) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ได้แก่ แพลทิปัสปากเป็ด(duck-billed platypus) สัตว์มีถุงหน้าท้อง (marsupials) เช่น จิงโจ้ โอพอส ซัม แทสมาเนียนเดวิล สัตว์มีรก (placenta) เช่น กระรอก กระต่าย วัว ควาย ช้าง แรด ลิง คน



























หน่วยการเรียนรู้ที่ ๓ สิ่งมีชีวิตและสิ่งแวดล้อม

เรื่องที่ ๓.๔ ระบบนิเวศ จำนวน ๓ ชม.

รายวิชา รักษ์ท้องถิ่น รหัส พว ๓๒๐๑๘

สาระสำคัญ
รักษ์ท้องถิ่น ความหมาย ระบบนิเวศ กลุ่มสิ่งมีชีวิต ประชากร ที่อยู่อาศัย องค์ประกอบของระบบนิเวศ ความสัมพันธ์และการปรับตัวของสิ่งมีชีวิต การถ่ายทอดพลังงานในระบบนิเวศ ระบบ นิเวศป่าไม้ ระบบนิเวศน้ำจืด ระบบนิเวศในนาข้าว ระบบนิเวศน้ำเค็ม การวางแผนเขียนโครงการและวิธีการสำรวจระบบนิเวศในท้องถิ่น แนวทางการอนุรักษ์และเฝ้าระวังระบบนิเวศในท้องถิ่น

ตัวชี้วัด
๑. อธิบายความหมาย ระบบนิเวศ กลุ่มสิ่งมีชีวิต ประชากร ที่อยู่อาศัย ได้
๒. อธิบายความสัมพันธ์ การปรับตัวของสิ่งมีชีวิต การถ่ายทอดพลังงานในระบบนิเวศ
๓. อธิบายระบบนิเวศต่าง ๆ และเขียนแผนผังหรือ แผนภูมิการถ่ายทอด พลังงานในระบบนิเวศได้

เนื้อหา
๑. ความหมาย ระบบนิเวศ กลุ่มสิ่งมีชีวิต ประชากรที่อยู่อาศัย
๒. องค์ประกอบ ความสัมพันธ์ การปรับตัวของสิ่งมีชีวิต การถ่ายทอด พลังงานในระบบนิเวศ
2.1 ระบบนิเวศป่าไม้ (ป่าบุง ป่าทาม ป่าพรุ ป่าชายหาด ป่าชายเลน ฯลฯ)
2.2 ระบบนิเวศน้ำจืด (หนอง คลอง บึง)
2.3 ระบบนิเวศในนาข้าว
2.4 ระบบนิเวศน้ำเค็ม (หาดทราย หาดเลน หาดโคลน หาดหิน ชายฝั่งทะเล ฯลฯ)

กิจกรรมการเรียนรู้
๑. ครูกล่าวทักทายผู้เรียน
๒. ให้ผู้เรียนบอกสิ่งที่อยู่บริเวณรอบ ๆ ตัว มาคนละ ๑ อย่าง
๓. ครูอธิบายความหมาย ระบบนิเวศ กลุ่มสิ่งมีชีวิต ประชากรที่อยู่อาศัย องค์ประกอบ ความสัมพันธ์ การปรับตัวของสิ่งมีชีวิต การถ่ายทอด พลังงานในระบบนิเวศ ได้แก่ระบบนิเวศป่าไม้ ระบบนิเวศน้ำจืด ระบบนิเวศในนาข้าว และระบบนิเวศน้ำเค็ม
๔. ให้ผู้เรียนแบ่งกลุ่มสำรวจระบบนิเวศบริเวณ กศน. ตำบล แล้ววาดภาพประกอบ
๕. ให้ผู้เรียนวาดภาพระบบนิเวศในฝันของตนเอง แล้วระดมความคิดสังเคราะห์ระบบนิเวศในฝันของแต่ละคน เป็นระบบนิเวศในฝันของกลุ่ม แล้วนำเสนอ
๖. ครูให้ผู้เรียนศึกษาค้นคว้าและทำกิจกรรมตามใบงานที่ ๔
๗. ครูและผู้เรียนสรุปร่วมกัน
๘. มอบหมายกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่องให้ผู้เรียนทำรายงานเพิ่มเติมจากเนื้อหาที่เรียน

สื่อและแหล่งการเรียนรู้
หนังสือเรียนวิทยาศาสตร์

การประเมินผล
๑. ตรวจผลงานใบงานที่ ๔
๒. ตรวจผลกิจกรรม กรต.


บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล



ใบความรู้ที่ ๔
ระบบนิเวศ

ระบบนิเวศ หมายถึง ความสัมพันธ์ของสิ่งมีชีวิตในแหล่งที่อยู่อาศัย ณ ที่ใดที่หนึ่ง ความสัมพันธ์มี 2 ลักษณะ คือ ความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งมีชีวิตกับสิ่งไม่มีชีวิต และระหว่างสิ่งมีชีวิตกับสิ่งมีชีวิตด้วยกันเอง โดยมีการถ่ายทอดพลังงานและสารอาหารในบริเวณนั้น ๆ สู่สิ่งแวดล้อม

สิ่งแวดล้อมอาจแบ่งได้ออกเป็น 2 ประเภท
1. สิ่งแวดล้อมที่ไม่มีชีวิต (Abiotic Environment) หรือปัจจัยทางกายภาพ (Physical Factor) ได้แก่ แสงสว่าง อุณหภูมิ น้ำและความชื้น กระแสลม อากาศ ความเค็ม ความเป็นกรด-เบส แร่ธาตุ ไฟแก๊ส
2. สิ่งแวดล้อมที่มีชีวิต (Biotic Environment) หรือปัจจัยทางชีวภาพ (Biotic Factor)

ไบโอม แบ่งเป็น 2 ประเภท คือ
1. ไบโอมบนบก
ไบโอมบนบก (Terrestrial biomes) ใช้เกณฑ์ปริมาณน้ำฝนและอุณหภูมิเป็นตัวกำหนด ไบโอมบนบกที่สำคัญ ได้แก่ ไบโอมป่าดิบชื้น ไบโอมป่าผลัดใบในเขตอบอุ่น ใบโอมทุ่งหญ้าเขตอบอุ่น ไบโอมสะวันนา ไบโอมป่าสน ไบโอมทะเลทราย ไบโอมทุนดรา เช่น
• ป่าดิบชื้น (Tropical rain forest)
พบได้ในบริเวณใกล้เขตเส้นศูนย์สูตรของโลกในทวีปอเมริกากลาง ทวีปอเมริกาเอเชียตอนใต้ และบริเวณบางส่วนของหมู่เกาะแปซิฟิก ลักษณะของภูมิอากาศร้อนและชื้น มีฝนตกตลอดปี ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 200 – 400 เซนติเมตรต่อปี ในป่าชนิดนี้พบพืชและสัตว์หลากหลายพันสปีชีส์ เป็นป่าที่มีความอุดมสมบูรณ์สูงมาก
• ป่าผลัดใบในเขตอบอุ่น (Temperate deciduous forest)
พบกระจายทั่วไปในละติจูดกลาง ซึ่งมีปริมาณความชื้นเพียงพอที่ต้นไม้ใหญ่จะเจริญเติบโตได้ดี โดยมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 100 เซนติเมตรต่อปี และมีอากาศค่อนข้างเย็น ในป่าชนิดนี้และต้นไม้จะทิ้งใบหรือผลัดใบก่อนฤดูหนาว และจะเริ่มผลิใบอีกครั้งเมื่อฤดูหนาวผ่านพ้นไปแล้ว ต้นไม้ที่พบมีหลากหลายทั้งไม้ยืนต้น ไม้พุ่ม รวมถึงไม้ล้มลุก
• ป่าสน (Coniferous forest)
• ป่าไทกา (Taiga) และป่าบอเรียล (Boreal) เป็นป่าประเภทเขียวชอุ่มตลอดปร พบได้ทางตอนใต้ของประเทศแคนนาดา ทางตอนเหนือของทวีปอเมริกาเหนือ ทวีปเอเชียและยุโรป ในเขตละติจูดตั้งแต่ 45 – 67 องศาเหนือ ลักษณะของภูมิดากาศมีฤดูหนาวค่อนข้างยาวนาน อากาศเย็นและแห้ง พืชเด่นที่พบได้แก่ พืชจำพวกสน เช่น ไพน์ (Pine) เฟอ (Fir) สพรูซ (Spruce) และเฮมลอค เป็นต้น
• ทุ่งหญ้าเขตอบอุ่น (Temperate grassland) หรือที่รู้จักกันในชื่อทุ่งหญ้าแพรี่ (Prairie) ในตอนกลางของทวีปอเมริกาเหนือและทุ่งหญ้า สเตปส์ (Steppes) ของประเทศรัสเซีย สภาพภูมิอากาศมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 25 – 50 เซนติเมตรต่อปี ทุ่งหญ้าเขตอบอุ่นนี้เหมาะสำหรับการทำกสิกรและปศุสัตว์ เพราะดินมีความอุดมสมบูรณ์สูงมีหญ้านานาชนิดขึ้นอยู่ ส่วนใหญ่พบมีการทำเกษตรกรรมควบคู่ในพื้นที่นี่ด้วย
• สะวันนา (Savanna) เป็นทุ่งหญ้าที่พบได้ในทวีปแอฟริกาและพบบ้างทางตะวันออกเฉียงใต้ของทวีปเอเชีย ลักษณะของภูมิอากาศร้อน พืชที่ขึ้นส่วนใหญ่เป็นหญ้าและมีต้นไม้กระจายเป็นหย่อม ๆ ในฤดูร้อนมักเกิดไฟป่า
• ทะเลทราย (Desert) พบได้ทั่วไปในโลก ในพื้นที่มีปริมาณฝนตกเฉลี่ยน้อยกว่า 25 เซนติเมตรต่อปี ทะเลทรายบางแห่งร้อนมากมีอุณหภูมิเหนือผิวดินสูงถึง 60 องศาเซลเซียสตลอดวัน บางวันแห่งมีอากาศค่อนข้างหนาวเย็น พืชที่พบในไบโอมทะเลทรายนี้มีการป้องกันการสูญเสียน้ำ โดยใบลดรูปเป็นหนาม ลำต้นอวบ เก็บสะสมน้ำดี ทะเลทรายที่รู้จักกันโดยทั่วไป ได้แก่ ทะเลทรายซาฮารา (Sahara) ในทวีปแอฟริกา ทะเลทรายโกบี (Gobi) ในประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนและทะเลทรายโมฮาวี (Mojave) ในรัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา
• ทุนดรา (Tundra) เป็นเขตที่มีฤดูหนาวค่อนข้างยาวนาน ฤดูร้อนช่วงสั้น ๆ ลักษณะเด่นคือ ชั้นของดินที่อยู่ต่ำกว่าจากผิวดินชั้นบนลงไปจะจับตัวเป็นน้ำแข็งถาวร ทุนดราพบเพียงตอนเหนือของทวีปอเมริกาเหนือ และยูเรเซีย พบพพืชและสัตว์อาศัยอยู่น้อยชนิด ปริมาณฝนน้อยในฤดูร้อนช่วงสั้น ๆ น้ำแข็งที่ผิวหน้าดินละลาย แต่เนื่องจากน้ำไม่สามารถซึมผ่านลงไปในชั้นน้ำแข็งได้ในระยะสั้น ๆ พืชที่พบจะเป็นพวกไม้ดอกและไม้พุ่ม นอกจากนี้ยังพบสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ เช่น ไลเคนด้วย

2. ไบโอมในน้ำ
ไบโอมในน้ำที่พบเป็นองค์ประกอบหลักใบไบโอสเฟียร์ประกอบด้วย ไบโอมแหล่งน้ำจืด (Freshwater biomes) และไบโอมแหล่งน้ำเค็ม (Marine Biomes) และพบกระจายอยู่ทั้งเขตภูมิศาสตร์ในโลกนี้
• ไบโอมแหล่งน้ำจืด (Freshwater biomes) โดยทั่วไปประกอบด้วยแหล่งน้ำนิ่งซึ่งได้แก่ ทะเลสาบ สระ หนอง หรือบึง กับแหล่งน้ำไหล ได้แก่ ธารน้ำไหลและแม่น้ำ เป็นต้น
• ไบโอมแหล่งน้ำเค็ม (Marine biomes) โดยทั่วไปประกอบด้วยแหล่งน้ำเค็ม ซึ่งได้แก่ ทะเลและมหาสมุทร ซึ่งพบได้ในปริมาณมากถึงร้อยละ 71 ของพื้นที่ผิวโลก และมีความลึกมากโดยเฉลี่ยถึง 3,750 เมตร ไบโอมแหล่งน้ำเค็มจะแตกต่างจากน้ำจืดตรงที่มีน้ำขึ้นน้ำลงเป็นปัจจัยกายภาพสำคัญ นอกจากนี้ยังพบช่วงรอยต่อของแหล่งน้ำจืดกับน้ำเค็มที่มาบรรจบกัน และเกิดเป็นแหล่งน้ำกร่อยซึ่งมักพบบริเวณปากแม่น้ำ

ความหลากหลายในระบบนิเวศ
ระบบนิเวศประกอบด้วยสิ่งมีชีวิตนานาชนิดและรูปแบบต่างกัน ไม่ว่าจะเป็นพืช สัตว์ จุลินทรีย์ที่อยู่รวมกันบริเวณใดบริเวณหนึ่ง โดยสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นสามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาวะแวดล้อมรอบ ๆ ตัวได้ การปรับตัวเปลี่ยนแปลงบางอย่างของสิ่งมีชีวิตอาจเกิดขึ้นภายในหนึ่งชั่วอายุหรือยาวนานหลายชั่วอายุ โดยผ่านการคัดเลือกตามธรรมชาติ ตามกระบวนการวิวัฒนาการ คุณสมบัติและความสามารถของสิ่งมีชีวิต สิ่งมีชีวิตและสภาวะแวดล้อมต่างก็มีบทบาทร่วมกัน และมีปฏิกิริยาต่อกันและกันอย่างซับซ้อนในระบบนิเวศที่สมดุล โครงสร้างและคุณสมบัติของระบบนิเวศเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยให้สิ่งมีชีวิตต่าง ๆ รวมทั้งมนุษย์อยู่ร่วมกันได้อย่างสมดุล เมื่อความเจริญและอารยธรรมของมนุษย์ได้มาถึงจุดสุดยอดและเริ่มเสื่อมลงเพราะมนุษย์เริ่มทำลายสิ่งมีชิตชนิดอื่นที่เคยช่วยเหลือสนับสนุนตนเองมาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็นด้านอาหาร ที่อยู่อาศัย เครื่องนุ่งห่ม ยารักษาโรค หรือการแสวงหาความสุขและความบันเทิงบนความทุกข์ยากของสิ่งมีชีวิตอื่น จนทำให้เกิดการเสียสมดุลของระบบนิเวศ ซึ่งนำไปสู่ความเสียหายอย่างใหญ่หลวงของสรรพสิ่งทั้งมวล
การที่สิ่งมีชีวิตชนิดต่าง ๆ ถูกทำลายสูญหายไปจากโลก จะเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยเร่งให้อัตราการสูญพันธ์ของสิ่งมีชีวิตนานาชนิดที่เหลืออยู่เพิ่มมากขึ้นเป็นทวีคูณ อันเนื่องมาจากการเสียดุลของระบบนิเวศนั้นเอง อัตราการสูญพันธุ์อาจแตกต่างกันไปในแต่ละระบบนิเวศ จะมีทางเป็นไปได้มากน้อยเพียงใดหรือไม่ที่มนุษย์จะนำเอาความรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมาใช้ในการปรับปรุงหาสิ่งมีชีวิตชนิดอื่นมาทดแทนสิ่งมีชีวิตที่สูญพันธุ์ไป ทั้งนี้เพราะการสูญเสียแหล่งสะสมความแปรผันทางพันธุกรรม อันถือว่าเป็นขุมทรัพย์ล้ำค่าของประชากรสิ่งมีชีวิต นั้นจะเป็นการส่งเสริมให้มีการทำลายความหลากหลายทางชีวภาพของระบบนิเวศนั้น ๆ มากขึ้น

ระบบนิเวศแบบต่าง ๆ
ระบบนิเวศ แบ่งเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ ได้ 2 แบบ คือ ระบบนิเวศบนบกและระบบนิเวศในน้ำ ระบบนิเวศแบบต่างในที่นี้จะกล่าวถึงระบบนิเวศ 4 แบบ เท่านั้น คือ
1. ระบบนิเวศแหล่งน้ำจืด
2. ระบบนิเวศในทะเล
3. ระบบนิเวศป่าชายเลน
4. ระบบนิเวศป่าไม้

ระบบนิเวศแหล่งน้ำจืด
ความสำคัญ
เป็นแหล่งอาศัยของสัตว์น้ำและพืชน้ำ เป็นแหล่งอาหารที่สำคัญของมนุษย์และสัตว์ต่าง ๆ เป็นแหล่งที่ให้น้ำในการอุปโภค บริโภค และทำการเกษตร ตัวอย่างสิ่งมีชีวิตในแหล่งน้ำจืด พืช เช่น จอก สาหร่าย แหน เป็นต้น สัตว์ เช่น หอย ปลาต่าง ๆ กุ้ง เป็นต้น
ปัจจัยที่มีผลต่อการดำรงชีพ
• ปัจจัยต่าง ๆ ตามธรรมชาติ ได้แก่ แสง อุณหภูมิ ปริมาณก๊าซออกซิเจน ปริมาณก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ปริมาณแร่ธาตุ ความขุ่นในของน้ำ
• ปัจจัยทางชีวภาพ ได้แก่ ชนิดและปริมาณของสิ่งมีชีวิตแต่ละชนิด
• ปัจจัยที่เกิดจากการกระทำของมนุษย์ ได้แก่ การใช้ยาฆ่าแมลง ซึ่งเมื่อชะล้างลงสู่แหล่งน้ำจะไปทำลายสิ่งมีชีวิตในน้ำ น้ำบางชนิดทำให้มีผลกระทบต่อการถ่ายทอดพลังงานและสมดุลทางธรรมชาติในแหล่งน้ำ
สิ่งมีชีวิตในแหล่งน้ำ
• ผู้ผลิต ได้แก่ พืชต่าง ๆ ซึ่งในแหล่งน้ำมีทั้งที่เป็นพวกแพลงก์ตอน (Plankton) สาหร่ายต่าง ๆ เฟิร์น และพืชดอก
• ผู้บริโภค ได้แก่ พวกแพลงก์ตอนสัตว์ แมลงต่าง ๆ และสัตว์พวกกินซากอินทรีย์
• ผู้ย่อยสลาย มีทั้งพวกแบคทีเรีย เห็ด รา

ระบบนิเวศแหล่งน้ำจืด
มี 2 ระบบ คือ ชุมชนในแหล่งน้ำนิ่ง และชุมชนในแหล่งน้ำไหล การปรับตัวของสิ่งมีชีวิตในชุมชนแหล่งน้ำไหลแรง
มีโครงสร้างสำหรับเกาะหรือดูดติดกับพื้นผิวอย่างมั่นคง สามารถสกัดเมืองเหนียวใช้ยึดเกาะ เช่น หอยมีรูปร่างเพรียว เพื่อลดความต้านทานของกระแสน้ำ มีรูปร่างแบนราบไปกับพื้นที่ผิวที่เกาะชอบว่ายทวนน้ำอยู่เสมอ เกาะติดกับพื้นผิวหรือซุกซ่อนตัวตามวัตถุใต้น้ำ

ระบบนิเวศในทะเล
ความสำคัญ
• เป็นแหล่งทรัยากรธรรมชาติที่ใหญ่ที่สุด
• สิ่งมีชีวิตในทะเล ได้แก่ แพลงก์ตอน มีทั้งแพลงก์ตอนพืชและสัตว์ เช่น ไดอะตอม กุ้งเคย ตัวอ่อนของเพรียงหิน และยังมีพวกสาหร่าย เช่น สาหร่ายสีเขียว สาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงิน สิ่งมีชีวิตหน้าดินพบอยู่ทั่วไป เช่น ฟองน้ำ ปะการัง เพรียงหิน หอยนางรม ดอกไม้ทะเล ปลิงทะเล ดาวทะเล หอยแครง พลับพลึงทะเล
ระบบนิเวศในทะเล มี 3 ชุมนม
• ชุมชนหาดทราย เป็นบริเวณที่ไม่เหมาะกับการอาศัยของสิ่งมีชีวิตในทะเลทั่วไป เพราะมีสภาพแวดล้อมที่รุนแรง
• ชุมชนหาดหิน เป็นบริเวณที่ประกอบไปด้วยหินเป็นส่วนใหญ่
• ชุมชนแนวปะการัง ประกอบด้วยปะการังหลายชนิด มีรูปร่างต่าง ๆ กัน

ระบบนิเวศป่าชายเลน
ความสำคัญ
• เป็นแหล่งอาศัยของและขยายพันธุ์สัตว์น้ำเป็นตัวกลางทำให้เกิดความสมดุลระหว่างทะเลกับบก เป็นแหล่งพันธุ์ไม้ต่าง ๆ ที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจหลายอย่าง
• เป็นแหล่งอาการที่มีความอุดมสมบูรณ์
• เป็นฉากกำบังลม ป้องกันการชะล้างที่รุนแรงที่เกิดจากลมมรสุมและเป็นเสมือนกำแพงป้องกันการพังทลายของดิน
• รากพันธุ์ไม้ช่วยกรองสิ่งปฏิกูลต่าง ๆ ในน้ำ
ลักษณะของป่าชายเลน
ป่าชายเลนเกิดจากการทับถมของตะกอนบริเวณปากแม่น้ำ ประกอบไปด้วยทราย โคลน และดิน บริเวณที่ติดกับปากแม่น้ำเป็นดิน ดินเหนียว ถัดไปเป็นดินร่วนและบริเวณที่ลึกเข้าไปจะมีทรายมากขึ้น นอกจากนี้ บริเวณต่าง ๆ ของป่าชายเลนยังแตกต่างในด้านของความเป็นกรด – เบส ความเค็ม รวมทั้งความสมบูรณ์ของดิน ซึ่งวัดได้จากปริมาณของไนโตรเจน (N) ฟอสฟอรัส (P) โปแทสเซียม (K)
ลักษณะของสิ่งมีชีวิตในป่าชายเลน
• พืช ได้แก่ โกงกาง แสมดำ โปรงขาว โปรงหนู รังกะแท้ ชะคราม ตะบูน ตีนเป็ดทะเล ตาตุ่มทะเล ปรงทะเล เทียนทะเล ชลู ลำพู ลำแพน ถั่วขาว ผักเบี้ยทะเล
• สัตว์ที่อยู่ตามหน้าดินตามชายเลน ได้แก่ ปลาตีน ปูเสฉวน ปูแสม ทากทะเล หอยขี้นก กุ้งดีดขัน ปูก้ามดาบ
• สัตว์ในดิน ได้แก่ ไส้เดือนทะเล หอยฝาเดียว


ระบบนิเวศป่าไม้
ความสำคัญ
• แหล่งรวมพันธุ์ไม้และสัตว์ป่าต่าง ๆ ช่วยกำบังลมพายุ
• แหล่งต้นน้ำลำธาร ทำให้ฝนตกตามฤดูกาล
• ช่วยควบคุมอุณหภูมิบนโลก ช่วยรักษาความชุ่มชื้นของผิวดินและอากาศ
• ผลิตก๊าซออกซิเจน (O2) และใช้ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (CO2) แหล่งสะสมปุ๋ยธรรมชาติ
• ลดความรุนแรงของน้ำป่าและการพังทลายของหน้าดินที่เกิดจากกระแสน้ำไหลบ่า
ลักษณะของป่าไม้และสังคมสิ่งมีชีวิตในป่าของประเทศไทย เช่น
• ป่าพรุ (Freshwater swamp forest) พบตามที่ลุ่มในภาคใต้ เป็นป่าที่มีน้ำจืดขังอยู่ตลอดปี และน้ำมีความเป็นกรดสูง ลักษณะของป่าแน่นทึบ พันธุ์ไม้ส่วนใหญ่เป็นไม้ขนาดเล็ก เช่น หวาย หมากแดง เป็นต้น
• ป่าสนเขา (Coniferous Forest Biomes) เป็นป่าเขียวตลอดปี ประกอบด้วยพืชพรรณพวกที่มีใบเรียวเล็ก เรียวยาวขึ้นอยู่อย่างหนาแน่น มียอดปกคลุมทึบตลอดปี ไม่มีการผลัดใบ แสงผ่านลงมาถึงพื้นดินน้อย ดินเป็นกรด ขาดธาตุอาหาร สิ่งมีชีวิตที่พบ เช่น แมวป่า หมาป่า หมี เม่น กระรอกและนก
• ป่าดิบชื้น (Tropical Rain Forest Biomes)
เป็นป่าที่มีฝนตกตลอดปี พืชเป็นพวกใบกว้างไม่ผลัดใบ ปกคลุมหนา มีอุณหภูมิและความชื้นพอเหมาะต่อการเจริญเติบโตของพืช ประกอบด้วยไม้ยืนต้นนานาชนิด พื้นดินมีต้นไม้ขึ้นกระจัดกระจาย เพราะได้รับแสงไม่เพียงพอ พันธุ์ไม้ที่พบได้แก่ ไม้ยาง ไม้ตะเคียน บริเวณพื้นดินเป็นพวกเฟิร์น หวาย ไม้ไผ่และเถาวัลย์

โซ่อาหารและสายใยอาหาร
โซ่อาหาร หมายถึง ความสัมพันธ์ของสิ่งมีชีวิตในเรื่องของการกินต่อกันเป็นทอด ๆ จากผู้ผลิตสู่ผู้บริโภค ทำให้การถ่ายทอดพลังงานในอาหารต่อเนื่องเป็นลำดับจากการกินต่อกัน ตัวอย่างเช่น
1. Decomposition food chain เป็นห่วงโซ่อาหารที่เริ่มต้นจากการย่อยสลายซากอินทรีย์โดยพวกจุลินทรีย์ ได้แก่ เห็ดรา แบคทีเรีย และ Detritivorous animails เป็นระบบนิเวศที่มีสายใยอาหารของผู้ย่อยสลายมากกว่า เช่น ซากพืชซากสัตว์ ไส้เดือนดิน นก งู
2. Parasitism food chain เป็นห่วงโซ่อาหารที่เริ่มต้นจากภาวะปรสิต ตัวอย่างเช่น ไก่ ไรไก่ โปโตซัว แบคทีเรีย
3. Predation food chain เป็นห่วงโซ่อาหารที่เป็นการกินกันของสัตว์ผู้ล่า (สัตว์กินพืช สัตว์กินเนื้อ) อาจเป็นพวกขุดกิน (Grazing food chain) ซึ่งห่วงโซ่เริ่มต้นที่สัตว์พวกขูดกินอาหารแบบผสม โดยมีการกินกันและมีปรสิต เช่น สาหร่ายสีเขียว หอยขม พยาธิใบไม้ นก
สายใยอาหาร
ในระบบนิเวศหนึ่ง ๆ จะมีสิ่งมีชีวิตหลากหลายชนิดอาศัยอยู่ร่วมกันเป็นกลุ่มของสิ่งมีชีวิตและมีความสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน ที่สำคัญคือการเป็นการทำให้มีการถ่ายทอดพลังงานในโมเลกุลของอาหารต่อเนื่องเป็นลำดับจากพืช ซึ่งเป็นผู้ผลิต (Producer) สู่ผู้บริโภค (Herbivore) ผู้บริโภคสัตว์ (Carnivore) กลุ่มผู้บริโภคทั้งพืชและสัตว์ (Omnivore) และผู้ย่อยสลายอินทรีย์สาร (Decomposer) ตามลำดับในห่วงโซ่อาหาร (Food Chain) ในระบบนิเวศธรรมชาติระบบหนึ่ง ๆ จะมีห่วงโซ่อาหารสัมพันธ์กันอย่างซับซ้อนหลายห่วงโซ่ เป็นสายใยอาหาร (Food Web)
สปีชีส์ คือ เป็นเหยื่อกับผู้ล่าเหยื่อ (Prey Predator Interaction) ซึ่งเป็นความสัมพันธ์ที่มีฝ่ายหนึ่งได้ประโยชน์และอีกฝ่ายหนึ่งเสียประโยชน์
ส่วนไลเคนส์เป็นสิ่งมีชีวิต 2 ชนิด คือ รากับสาหร่ายสีเขียว การอยู่ร่วมกันนี้ทั้งสาหร่ายและราต่างได้รับประโยชน์ กล่าวคือ สาหร่ายสร้างอาหารเองได้แต่ต้องอาศัยความชื้นจากรา ราก็ได้อาศัยอาหารที่สาหร่ายสร้างขึ้นและให้ความชื้นแก่สาหร่าย ความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งมีชีวิต 2 ชนิดที่อาศัยอยู่ร่วมกันชั่วคราวหรือตลอดไป และต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์ เรียกว่า ภาวะที่พึ่งพากัน (Mutualism) แบคทีเรีย พวกไรโซเบียม (Rhizobium) ที่อาศัยอยู่ที่ปมรากพืชตระกูลถั่ว โดยแบคทีเรียจับไนโตรเจนในอากาศ แล้วเปลี่ยนเป็นสารประกอบไนเตรตที่พืชนำไปใช้ ส่วนแบคทีเรียก็ได้พลังงานจากการสลายสารอาหารที่มีอยู่ในรากพืช นอกจากนี้ความสัมพันธ์ระหว่างซีแอนีโมนีกับปูเสสวน มดดำกับเพลี้ยก็เป็นความสัมพันธ์แบบพึ่งพาฝ่ายหนึ่งได้รับ เพื่ออาศัยความชื้นและแร่ธาตุบางอย่างจากเปลือกต้นไม้เท่านั้น โดยต้นไม้ใหญ่ไม่เสียประโยชน์เรียกความสัมพันธ์เช่นนี้ว่า ภาวะอ้างอิง (Commensalism) ฝ่ายหนึ่งได้รับประโยชน์และอีกฝ่ายหนึ่งเสียประโยชน์ คือความสัมพันธ์ที่เรียกว่า ภาวะปรสิต (Parasitism) เช่น เห็บที่อาศัยที่ผิวหนังของสุนัข สุนัขเป็นผู้ถูกอาศัย (Host) ถูกเห็บสุนัขดูดเลือดจึงเป็นฝ่ายเสียประโยชน์ ส่วนเห็บซึ่งเป็นปรสิต (Parasite) ได้รับประโยชน์คือได้อาหารจากเลือดของสุนัขภายในร่างกายของสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ ยังเป็นที่อาศัยของปรสิตหลายชนิด เช่น พยาธิใบไม้ในตับ พยาธิไส้เดือน พยาธิตัวตืดในทางเดินอาหาร เป็นต้น
กลุ่มสิ่งมีชีวิตที่เป็นผู้ย่อยสลายอินทรียสาร ได้แก่ แบคทีเรีย เห็ด ราจะสร้างสารออกมาย่อยสลายซากสิ่งมีชีวิตบางส่วนของสารที่ย่อยแล้ว จะถูกดูดกลับไปใช้ในการดำรงชีวิตด้วยกระบวนการดังกล่าว ทำให้ซากสิ่งมีชีวิตเน่าเปื่อยย่อยสลายเป็นอินทรียสารกลับคืนสู่สิ่งแวดล้อม ความสัมพันธ์แบบนี้เรียกว่า ภาวะมีการย่อยสลาย (Saprophytism)



หน่วยการเรียนรู้ที่ ๓ สิ่งมีชีวิตและสิ่งแวดล้อม

เรื่องที่ ๓.๕ อนุรักษ์ระบบนิเวศท้องถิ่น จำนวน ๑ ชม. ๓๐ นาที

รายวิชา รักษ์ท้องถิ่น รหัส พว ๓๒๐๑๘

สาระสำคัญ
รักษ์ท้องถิ่น ความหมาย ระบบนิเวศ กลุ่มสิ่งมีชีวิต ประชากร ที่อยู่อาศัย องค์ประกอบของระบบนิเวศ ความสัมพันธ์และการปรับตัวของสิ่งมีชีวิต การถ่ายทอดพลังงานในระบบนิเวศ ระบบ นิเวศป่าไม้ ระบบนิเวศน้ำจืด ระบบนิเวศในนาข้าว ระบบนิเวศน้ำเค็ม การวางแผนเขียนโครงการและวิธีการสำรวจระบบนิเวศในท้องถิ่น แนวทางการอนุรักษ์และเฝ้าระวังระบบนิเวศในท้องถิ่น

ตัวชี้วัด
๑. วางแผน สำรวจ นำเสนอระบบนิเวศในท้องถิ่น
๒. จัดทำและดำเนินการโครงการหรือโครงงาน อนุรักษ์และเฝ้าระวัง ระบบนิเวศในท้องถิ่น
๓. เผยแพร่ผลการดำเนินโครงการหรือโครงงาน

เนื้อหา
๑. การวางแผนเขียนโครงการและ วิธีการสำรวจระบบนิเวศในท้องถิ่น
๒. แนวทางการอนุรักษ์และเฝ้าระวังระบบนิเวศในท้องถิ่น

กิจกรรมการเรียนรู้
๑. ครูกล่าวทักทายผู้เรียน
๒. ครูถามผู้เรียนว่าในปัจจุบัน ระบบนิเวศของเราเป็นอย่างไร ให้ผู้เรียนได้แสดงความคิดเห็น
๓. ให้ผู้เรียนแบ่งกลุ่มวางแผนเขียนโครงการ วิธีการสำรวจระบบนิเวศในท้องถิ่น
๔. ให้ผู้เรียนนำเสนอโครงการ
๕. ให้ผู้เรียนร่วมกันบอกแนวทางการอนุรักษ์และเฝ้าระวังระบบนิเวศในท้องถิ่นของตนเอง
๖. ครูให้ผู้เรียนศึกษาค้นคว้าและทำกิจกรรมตามใบงานที่ ๕
๗. ครูและผู้เรียนสรุปร่วมกัน
๘. มอบหมายกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่องให้ผู้เรียนทำรายงานเพิ่มเติมจากเนื้อหาที่เรียน

สื่อและแหล่งการเรียนรู้
หนังสือเรียนวิทยาศาสตร์

การประเมินผล
๑. ตรวจผลงานใบงานที่ ๕
๒. ตรวจผลกิจกรรม กรต.


บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล













หน่วยการเรียนรู้ที่ ๓ สิ่งมีชีวิตและสิ่งแวดล้อม

เรื่องที่ ๓.๖ เทคโนโลยีชีวภาพ จำนวน ๓ ชม.

รายวิชา เทคโนโลยีชีวภาพ รหัส พว ๐๒๐๑๗

สาระสำคัญ
เทคโนโลยีชีวภาพ ความหมายเทคโนโลยีชีวภาพ การโคลนนิ่ง GMOs Stem cell การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช ประโยชน์ และผลกระทบของเทคโนโลยีชีวภาพต่อมนุษย์ สิ่งแวดล้อม สังคม และเศรษฐกิจ

ตัวชี้วัด
1. อธิบาย ความหมายของเทคโนโลยีชีวภาพได้
2. อธิบายหลักการโคลนนิ่ง GMOs Stem cell และการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืชได้

เนื้อหา
1. ความหมายเทคโนโลยีชีวภาพ
2. การโคลนนิ่ง
3. GMOs
4. Stem cell

กิจกรรมการเรียนรู้
๑. ครูกล่าวทักทายผู้เรียน
๒. ครูถามผู้เรียนว่าเคยได้ยินคำว่า GMOs หรือไม่ ให้ยกตัวอย่าง
๓. ครูอธิบายความหมายเทคโนโลยีชีวภาพ การโคลนนิ่ง GMOs Stem cell
๔. เปิด DVD การโคลนนิ่ง GMOs Stem cell ให้ผู้เรียนดู แล้วให้ผู้เรียนร่วมกันสรุป
๕. ครูให้ผู้เรียนศึกษาค้นคว้าและทำกิจกรรมตามใบงานที่ ๖
๖. ครูและผู้เรียนสรุปร่วมกัน
๗. มอบหมายกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่องให้ผู้เรียนทำรายงานเพิ่มเติมจากเนื้อหาที่เรียน


สื่อและแหล่งการเรียนรู้
หนังสือเรียนวิทยาศาสตร์

การประเมินผล
๑. ตรวจผลงานใบงานที่ ๗
๒. ตรวจผลกิจกรรม กรต.


บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล
















ใบความรู้ที่
เทคโนโลยีชีวภาพ

เทคโนโลยีชีวภาพ (Biotechnology) เป็นความรู้ หรือ วิชาการที่สามารถนำสิ่งมีชีวิต หรือ ผลผลิตจากสิ่งมีชีวิตมาใช้ หรือ มาปรับเปลี่ยน และประยุกต์ เพื่อใช้ประโยชน์ เรารู้จักการใช้เทคโนโลยีชีวภาพมานานแล้ว การทำน้ำปลา ซีอิ๊ว การหมักอาหาร หมักเหล้า ล้วนเป็นเทคโนโลยีชีวภาพแบบดั้งเดิม เช่นเดียวกับ การปรับปรุงพันธุ์พืช สัตว์ ให้มีผลผลิตมากขึ้น มีคุณภาพดีขึ้น หรือ การนำสมุนไพรมาใช้รักษาโรค บำรุงสุขภาพ ก็จัดว่าเป็นเทคโนโลยีชีวภาพแบบดั้งเดิม
อย่างไรก็ตามในปัจจุบันเมื่อกล่าวถึงเทคโนโลยีชีวภาพ เรามักหมายถึง เทคโนโลยีสมัยใหม่ ที่มีวิทยาศาสตร์หลายสาขาวิชาผสมผสานกันอยู่ ทั้งชีววิทยา เคมี ชีวเคมี ไปจนถึง ฟิสิกส์ และวิศวกรรม ซึ่งอาจเรียกได้ว่า เป็น “สหวิทยาการ” ที่นำความรู้พื้นฐานด้านต่างๆ เกี่ยวกับสิ่งมีชีวิต ไปใช้ให้เกิดประโยชน์
จากบทความทางวิชาการประกอบการอภิปราย เรื่อง เทคโนโลยีชีวภาพสำหรับฟาร์มเพาะและเลี้ยงกุ้งกุลาดำ โดย รศ. น.สพ. เกรียงศักดิ์ พูนสุข คณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในงานวันกุ้งกุลาดำ ครั้งที่ 11 ที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี ได้กล่าวไว้ว่า เทคโนโลยีชีวภาพ หมายถึง การนำหลักการ หรือวิทยาการทางวิทยาศาสตร์ มาประยุกต์ใช้ในการผลิตผลิตภัณฑ์ธรรมชาติ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพให้มีคุณประโยชน์มากที่สุด จากการแปลความหมายของคำว่า BIO หมายถึง สิ่งมีชีวิต TECHNOLOGY หมายความถึง วิทยาการ หรือวิธีการ อาจสรุปง่ายๆว่า เทคโนโลยีชีวภาพ หมายถึง วิทยาการทางวิทยาศาสตร์ ในการนำเอาสิ่งมีชีวิตมาใช้
ผลิตภัณฑ์ต่างๆ ที่ถูกจัดอยู่ในกลุ่มของเทคโนโลยีชีวภาพมีมากมาย ได้แก่
1. พันธุวิศวกรรม : เป็นกระบวนการ ที่เจาะจงเลือกหน่วยพันธุกรรม (Gene) บางตัวของสิ่งมีชีวิตชนิดใดชนิดหนึ่ง (ไม่ว่าจะเป็นพืช สัตว์ หรือ จุลินทรีย์) และนำไปใส่ในสิ่งมีชีวิตอีกประเภทหนึ่ง เพื่อทำให้เกิดลักษณะพิเศษที่ต้องการ รวมถึงการตัด และต่อพันธุกรรม เช่น การตัดพันธุกรรมในการสร้างน้ำย่อยของเชื้อ R. oryzae ไปต่อเพิ่มให้กับ R. oryzae อีกตัวหนึ่ง ทำให้ R. oryzae ตัวที่ถูกเพิ่มพันธุกรรม สามารถสร้างน้ำย่อยได้มากขึ้น
2. การผลิตวัคซีน : วัคซีนทุกชนิดนับว่าเป็นผลิตภัณฑ์เทคโนโลยีชีวภาพเช่นเดียวกัน วัคซีน อาจเตรียมได้จากเซลล์ของตัวก่อโรคทั้งหมด (Whole cells) หรือเตรียมจากเปลือกหุ้มตัวเชื้อ (Capsule) หรือ เตรียมจากส่วนขนละเอียดรอบตัวเชื้อ (Pilli) ก็ได้
3. สารกระตุ้นการสร้างภูมิคุ้มกันโรค : ผนังเซลล์ของจุลินทรีย์บางชนิด มีส่วนประกอบของสารในกลุ่ม polysaccharides (เช่น Oligosaccharide และ Peptidoglycan เป็นต้น) สารพวกนี้ มีคุณสมบัติในการเกาะจับจุลินทรีย์ตัวก่อโรค และสามารถกระตุ้นให้ร่างกายสร้างภูมิคุ้มกันโรคได้ดีขึ้น ผลิตภัณฑ์ในกลุ่มนี้ มีตั้งแต่การใช้ตัวเซลล์ (Whole cell), สกัดเพียงบางส่วน เช่น สาร Oligosaccharide จากผนังเซลล์ของยีสต์ แบคทีเรีย Pediococcus spp. และ Lactobacillus บางสายพันธุ์
4. น้ำย่อย หรือ เอ็นไซม์ : น้ำย่อยที่สร้างจากสัตว์แต่ละชนิด มีความสามารถในการย่อยวัตถุดิบอาหารสัตว์ได้แตกต่างกัน เมื่อให้สัตว์กินวัตถุดิบบางชนิดแล้ว สัตว์ไม่สามารถย่อยได้ ทำให้สิ้นเปลืองวัตถุดิบ ดังนั้นเป้าหมายของการใช้วัตถุดิบในปริมาณน้อย แต่ให้เกิดประโยชน์ (ย่อย) ได้ดีที่สุด ปัจจุบันจึงได้มีการผลิตน้ำย่อย ทั้งชนิดจำเพาะ เช่น น้ำย่อยที่ย่อยสารกลูแคน (Glucanase) หรือในรูปของน้ำย่อยรวม (Enzyme cocktail) มาใช้ผสมในอาหารสัตว์ ทำให้สามารถลดปริมาณการใช้วัตถุดิบได้ และสัตว์เจริญเติบโตได้ดี น้ำย่อยที่กล่าวถึงนี้ คือผลิตภัณฑ์ที่ได้จากกระบวนการสันดาป (Metabolic products) ซึ่งส่วนใหญ่มาจากกระบวนการหมักของจุลินทรีย์
5. วิตามิน : วิตามิน เป็นผลิตภัณฑ์จากกระบวนการสันดาปที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติจากการผลิตของจุลินทรีย์ เช่น กากเบียร์ จะมีส่วนประกอบของวิตามิน บี หลายชนิด เป็นต้น
6. โปรตีน และกรดอะมิโน : ตัวเซลล์ของจุลินทรีย์หลายชนิด มีส่วนประกอบของโปรตีน และกรดอะมิโน
7. สารสกัดจากพืช : สารสกัดจากพืชบางชนิด มีคุณสมบัติ เป็นสารทำลายศัตรูพืช หรือ ออกฤทธิ์ทำลายแบคทีเรียบางชนิดได้
8. สารเสริมชีวนะ : หรือ ที่เรียกว่า โปรไบโอติก เป็นผลิตภัณฑ์ทางเทคโนโลยีชีวภาพ ที่อาจกล่าวได้ว่า ผลิตภัณฑ์กลุ่มนี้ เป็นที่รู้จักมากที่สุดในวงการการเลี้ยงสัตว์ สารเสริมชีวนะ ประกอบด้วยกลุ่มของจุลินทรีย์ที่มีคุณประโยชน์ ได้แก่ แบคทีเรีย (Bacteria) ยีสต์ (Yeasts) และรา (Fungi) โดยเฉพาะพวกแบคทีเรีย ที่สามารถสร้างกรดแลคติค และกรดไขมันระเหย (Lactic acid and Volatile Fatty acid) ความสำคัญของสารเสริมชีวนะ นอกจากจะสร้างกรด เพื่อยับยั้งการเจริญของจุลินทรีย์ตัวก่อโรคแล้ว ยังมีความสามารถในการเจริญทวีจำนวนได้รวดเร็ว เบียดบัง หรือข่ม และแข่งจุลินทรีย์ที่ก่อโรคได้อีกด้วย และสารเสริมชีวนะนี้ ตัวเซลล์ยังประกอบด้วยสารสำคัญ ในการกระตุ้นการสร้างภูมิคุ้มกันโรค พวก polysaccharide และ peptidoglycan อีกด้วย มีผู้อธิบายถึงการที่จุลินทรีย์พวกนี้ สามารถสร้างสารคล้ายปฏิชีวนะ ทำลายจุลินทรีย์อื่น โดยเฉพาะตัวที่ก่อโรคได้เช่นเดียวกัน
9. กลุ่มย่อยสลาย อินทรีย์ และอนินทรีย์สาร : จุลินทรีย์หลายชนิด โดยเฉพาะแบคทีเรีย ทำหน้าที่ในการย่อยสลายของเสียทั้งหมด ให้กลายเป็นโมเลกุลขนาดเล็กมาก จนพืชชั้นสูง และพืชเซลล์เดียว สามารถดูดซับสารอาหารไปใช้ประโยชน์ได้ ปัจจุบันสามารถเพาะเลี้ยงจุลินทรีย์ เพื่อนำมาเป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้ในการย่อยสลาย และควบคุมคุณภาพของน้ำเสียจากฟาร์ม อย่างแพร่หลาย
10. การถนอมอาหาร : การถนอมอาหารโดยใช้จุลินทรีย์ ได้แก่ การหมัก และดองอาหาร เช่น การทำนมเปรี้ยว แหนม ผักดอง เป็นต้น
11. เพิ่มคุณค่าทางอาหาร : เช่น จุลินทรีย์จะสร้างน้ำย่อย เพื่อย่อยน้ำตาลแลคโตสในน้ำนม ให้ได้เป็นน้ำตาลกลูโคส และน้ำตาลกาแลคโตส ซึ่งมนุษย์สามารถนำไปใช้ได้
12. อุตสาหกรรมการผลิต : เช่น การผลิตเหล้าองุ่น เบียร์ แอลกอฮอล์ ที่นำมาใช้เป็นเชื้อเพลิง และใช้ฆ่าเชื้อ เป็นต้น
เทคโนโลยีชีวภาพ ใช้ประโยชน์ได้อย่างไร ?การขยาย และการปรับปรุงพันธุ์สิ่งมีชีวิตทั้งหลาย การนำผลผลิตจากสิ่งมีชีวิต ไปแปรรูปเป็นอาหาร หรือยา กระบวนการที่ใช้แปรรูปผลผลิตดังกล่าวในระดับโรงงาน กระบวนการที่ใช้สิ่งมีชีวิต เช่น จุลชีพ ในการบำบัดน้ำเสีย และรักษาสภาพแวดล้อม การนำของเสียจากสิ่งมีชีวิตไปใช้ประโยชน์ เช่น นำไปทำปุ๋ย เทคโนโลยีที่เกี่ยวข้อง ได้แก่
1. การตัดต่อยีน (genetic engineering) เทคโนโลยีดีเอ็นเอสายผสม (recombinant DNA) และเทคโนโลยีโมเลกุลเครื่องหมาย (molecular markers)
2. การเพาะเลี้ยงเซลล์ และการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ (cell and tissue culturing) พืช และสัตว์
3. การใช้ประโยชน์จาก จุลินทรีย์บางชนิด หรือใช้ประโยชน์จากเอ็นไซม์ของจุลินทรีย์
เทคโนโลยีชีวภาพทางการเกษตร (Agricultural Biotechnology) เทคโนโลยีชีวภาพทางการเกษตร เป็นการพัฒนาการเกษตร ด้านพืช และสัตว์ ด้วยเทคโนโลยีชีวภาพ เช่น
การปรับปรุงพันธุ์พืช และการผลิตพืชพันธุ์ใหม่ (crop improvement) เช่น พืชไร่ พืชผัก ไม้ดอก การผลิตพืชพันธุ์ดีให้ได้ปริมาณมากๆ ในระยะเวลาอันสั้น (micropropagation) การผสมพันธุ์สัตว์ และการปรับปรุงพันธุ์สัตว์ (breeding and upgrading of livestocks) การควบคุมศัตรูพืชโดยชีววิธี (biological pest control) และจุลินทรีย์ที่ช่วยรักษาสภาพแวดล้อม การปรับปรุงขบวนการ การผลิตอาหารให้มีประสิทธิภาพ และมีความปลอดภัยต่อผู้บริโภค การริเริ่มค้นคว้าหาทรัพยากรธรรมชาติมาใช้ประโยชน์ (search for utilization of unused resources) และการสร้างทรัพยากรใหม่ เป็นต้น
เทคโนโลยีชีวภาพทางการเกษตร ทำให้ผู้ขยายพันธุ์ สามารถสร้างพืช และสัตว์พันธุ์ใหม่ๆ ได้รวดเร็วกว่ากรรมวิธีการขยายพันธุ์แบบดั้งเดิม เป็นเครื่องมือแบบใหม่ ที่ให้โอกาสทางการเกษตร และช่วยกำจัดอุปสรรคที่มีอยู่ ผู้สนับสนุนเทคโนโลยีชีวภาพ เชื่อว่า เทคโนโลยีชีวภาพทางการเกษตร น่าจะเป็นประโยชน์ต่อ สุขอนามัยของมนุษย์ สิ่งแวดล้อม และการพัฒนาทางเศรษฐกิจเทคโนโลยีชีวภาพมีศักยภาพ ที่จะช่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม โดยการลดความจำเป็น ในการทำลายที่อยู่ทางธรรมชาติของพืช และสัตว์ และกรรมวิธีทางการเกษตร ที่สร้างความเสียหาย อาทิ การไถพรวน และ การใช้สารเคมีทางการเกษตร นอกจากนี้ เทคโนโลยีชีวภาพ ยังช่วยให้นักพัฒนาพันธุ์พืช และเกษตรกรได้รับผลกำไรเพิ่มขึ้น เพราะผลผลิตใหม่ๆ จะทำให้เกิดตลาดใหม่ๆ ช่วยลดต้นทุน ช่วยเปิดโอกาสพิเศษทางการเกษตรในการเพิ่มปริมาณ เพิ่มความปลอดภัย น่าเชื่อถือ เพิ่มคุณค่าทางโภชนาการของทรัพยากรอาหารของโลก ช่วยแก้ปัญหาทางสุขภาพที่เกิดจากการเกษตร (การที่เกษตรกรต้องสัมผัสกับสารเคมี) และ ปัญหาที่เกิดกับสิ่งแวดล้อม
เทคโนโลยีชีวภาพ กับการเลี้ยงกุ้งกุลาดำ การเลี้ยงกุ้งกุลาดำในปัจจุบันประสบปัญหา และอุปสรรคมากมาย ที่ส่งผลกระทบต่อ การเลี้ยง และผลผลิต ตัวอย่างเช่น เกิดโรคระบาด, ปัญหาสภาพแวดล้อม และมลพิษ, ปัญหาสารเคมี และยาปฏิชีวนะตกค้าง, ปัญหาการปนเปื้อนของเชื้อโรค รวมถึงปัญหาการกีดกันทางการค้า และ เนื่องจากกระแสความต้องการผลิตภัณฑ์อาหารที่มีคุณภาพ ปราศจากการปนเปื้อนจากสารเคมี และยาปฏิชีวนะ ที่เป็นพิษต่อร่างกาย โดยมีกระบวนการผลิตที่ไม่กระทบต่อสิ่งแวดล้อม เกิดขึ้นทั่วโลก ทำให้ประเทศไทย ซึ่งเป็นประเทศที่มีการผลิตกุ้งกุลาดำเป็นสินค้าส่งออกเป็นอันดับหนึ่งของโลกมานานกว่า 10 ปี อีกทั้งยังเป็นผู้นำทางด้านเทคโนโลยีในการผลิตอีกด้วย ต้องดำเนินการทุกวิถีทาง เพื่อพัฒนากระบวนการผลิตกุ้งกุลาดำของไทย ให้มีประสิทธิภาพ และมีคุณภาพ เพื่อสนองต่อความต้องการของผู้บริโภค และตลาดโลกต่อไปในอนาคต
ดังนั้นในการเลี้ยงกุ้งกุลาดำ จึงจำเป็นต้องปรับปรุงกระบวนการผลิต เข้ามาสู่การผลิตระบบใหม่ คือ การใช้เทคโนโลยีชีวภาพ หรือ “Organic farm” ซึ่งการเลี้ยงกุ้งด้วยระบบชีวภาพนี้ ผู้เลี้ยงต้องคำนึงถึงการจัดการสิ่งแวดล้อมภายในบ่อเป็นสำคัญ เพราะเป็นระบบที่ไม่ต้องการให้ใช้ยา หรือสารเคมีใดๆ ปัญหาที่เกิดขึ้นในระหว่างการเลี้ยง แก้ไขโดยอาศัยกระบวนการบำบัดตามธรรมชาติ หรือใช้สารสกัดชีวภาพ เพื่อช่วยกระตุ้นการทำงานตามกระบวนการธรรมชาติ ให้เกิดเร็วขึ้นเท่านั้น เทคโนโลยีชีวภาพเกิดขึ้นในทุกขั้นตอนของกระบวนการผลิตกุ้ง ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าเทคโนโลยีชีวภาพ สามารถลดปัญหาต่างๆ ในกระบวนการผลิตได้ ดังนี้ ลดปัญหาการใช้สารเคมี, ลดปัญหาสารตกค้าง, ลดปัญหาการเกิดโรคติดเชื้อ, ลดปริมาณการใช้วัตถุดิบอย่างสิ้นเปลือง, ลดปัญหามลพิษ และผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม, ลดปัญหาการกีดกันทางการค้า เป็นต้น และการใช้เทคโนโลยีชีวภาพนี้ ยังเป็นการผลิตกุ้งกุลาดำ ที่มีคุณภาพได้มาตรฐาน เป็นการพัฒนาสู่ระบบการเลี้ยงแบบยั่งยืน อีกด้วย
ผลิตภัณฑ์ชีวภาพ : ผลิตภัณฑ์ทางชีวภาพ ที่ใช้ในการเลี้ยงกุ้ง มีหลายประเภท เช่น
1. ผลิตภัณฑ์ที่ใช้ในการควบคุมคุณภาพน้ำ และการบำบัดน้ำ ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มจุลินทรีย์
2. ผลิตภัณฑ์ สารเสริมชีวนะ หรือ โปรไบโอติก : เป็นกลุ่มของจุลินทรีย์
3. ผลิตภัณฑ์ สารช่วยย่อย หรือน้ำย่อย : เป็นผลผลิตจากจุลินทรีย์
4. ผลิตภัณฑ์ สารกระตุ้นการสร้างภูมิคุ้มกันโรค : เป็นผลผลิตจากจุลินทรีย์
5. ผลิตภัณฑ์ สารบำบัด และรักษา : ผลผลิตจากจุลินทรีย์ และสารสกัดจากพืชธรรมชาติ
จะเห็นได้ว่า ผลิตภัณฑ์ชีวภาพที่ใช้ในการเลี้ยงกุ้งกุลาดำส่วนใหญ่เป็นจุลินทรีย์ที่มีความหลากหลายทั้งชนิด และสายพันธุ์ นอกจากนี้ ผลิตภัณฑ์ หรือสารชีวภาพ ยังมีสารสกัดจากพืชธรรมชาติ หรือที่เรียกว่า “สมุนไพร” รวมอยู่ด้วย สมุนไพร สามารถนำมาใช้เป็นสารทดแทนยาปฏิชีวนะ (Antibiotics) ได้ เนื่องจากสารสกัดจากสมุนไพรบางชนิด มีคุณสมบัติในการบำบัด และรักษาโรคในกุ้งกุลาดำได้เป็นอย่างดี
























หน่วยการเรียนรู้ที่ ๓ สิ่งมีชีวิตและสิ่งแวดล้อม

เรื่องที่ ๓.๗ การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช จำนวน ๓ ชม.

รายวิชา เทคโนโลยีชีวภาพ รหัส พว ๐๒๐๑๗

สาระสำคัญ
เทคโนโลยีชีวภาพ ความหมายเทคโนโลยีชีวภาพ การโคลนนิ่ง GMOs Stem cell การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช ประโยชน์ และผลกระทบของเทคโนโลยีชีวภาพต่อมนุษย์ สิ่งแวดล้อม สังคม และเศรษฐกิจ

ตัวชี้วัด
ปฏิบัติการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืชได้

เนื้อหา
๑. การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช
๑.1 ประวัติ
๑.2 ความสำคัญ
๑.3 ห้องปฏิบัติการ
๑.4 เครื่องมือ วัสดุอุปกรณ์ เครื่องแก้ว
๑.5 สารเคมี
๑.6 การเตรียมอาหารเพาะเลี้ยง
๑.7 เทคนิคการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช การเตรียมตัวอย่าง การทำความสะอาด
๑.8 ปฏิบัติการย้ายเนื้อเยื่อพืช
๑.9 การย้ายปลูกในสภาพธรรมชาติ
๑.10 ปัญหาที่พบในการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช

กิจกรรมการเรียนรู้
๑. ครูกล่าวทักทายผู้เรียน
๒. ครูถามผู้เรียนว่าเคยได้ยินคำว่า การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช หรือไม่ ให้ยกตัวอย่าง
๓. ครูอธิบายประวัติ ความสำคัญการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช
๔. ให้ผู้เรียนไปศึกษาดูงาน ห้องเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ ของศูนย์เรียนรู้ชุมชน เพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อเห็ด บ้านสามเรือน ตำบลท่าตะคร้อ อำเภอหนองหญ้าปล้อง จังหวัดเพชรบุรี
๕. ให้ผู้เรียนร่วมกันสรุปสิ่งที่ไปศึกษาในประเด็นต่าง ๆ ดังนี้ ห้องปฏิบัติการ เครื่องมือ วัสดุอุปกรณ์ เครื่องแก้ว สารเคมี การเตรียมอาหารเพาะเลี้ยง เทคนิคการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช การเตรียมตัวอย่าง การทำความสะอาด ปฏิบัติการย้ายเนื้อเยื่อพืช การย้ายปลูกในสภาพธรรมชาติ และปัญหาที่พบในการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช
๖. ครูให้ผู้เรียนศึกษาค้นคว้าและทำกิจกรรมตามใบงานที่ ๗
๗. ครูและผู้เรียนสรุปร่วมกัน
๘. มอบหมายกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่องให้ผู้เรียนทำรายงานเพิ่มเติมจากเนื้อหาที่เรียน

สื่อและแหล่งการเรียนรู้
หนังสือเรียนวิทยาศาสตร์

การประเมินผล
๑. ตรวจผลงานใบงานที่ ๗
๒. ตรวจผลกิจกรรม กรต.


บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล



ใบความรู้ที่
การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช

การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช (Plant tissue culture) คือ การนำเอาส่วนใดส่วนหนึ่งของพืชไม่ว่าจะเป็นเซลล์โพรโทพลาสต์ เนื้อเยื่อ และอวัยวะมาเลี้ยงในอาหารสังเคราะห์ซึ่งประกอบด้วยเกลือแร่ น้ำตาล วิตามิน และสารควบคุมการเจริญเติบโตของพืช ในสภาพปลอดเชื้อจากเชื้อจุลินทรีย์ทั้งหลาย ภายใต้สภาพแวดล้อมที่ควบคุมอุณหภูมิและแสงสว่าง
ประโยชน์ของการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช
1. การขยายพันธุ์พืชปริมาณมากในระยะเวลาสั้น
2. การผลิตพืชที่ปราศจากโรค
3. การปรับปรุงพันธ์พืช
4. การผลิตยาและสารเคมีจากพืช
5. การศึกษาทางชีวเคมี สรีรวิทยา และพันธุศาสตร์
6. การเก็บรักษาพันธุ์พืช
การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืชแบ่งออกได้หลายชนิดคือ
1. การเพาะเลี้ยงพืชทั้งต้น คือ การนำเอาเมล็ดไปเพาะในขวดจนเป็นต้นกล้าและพืชสมบูรณ์ต่อไป เช่น การเพาะเลี้ยงกล้วยไม้
2. การเพาะเลี้ยงเอ็มบริโอ คือ การเพาะเลี้ยงเอ็มบริโอไม่ว่าแก่หรืออ่อน หลังจากที่แยกเอาเปลือกหุ้มเมล็ดออกไปแล้ว
3. การเพาะเลี้ยงอวัยวะ คือ การเพาะเลี้ยงส่วนต่างๆ ของอวัยวะพืชที่แยกออกมา เช่น ปลายยอด ปลายราก ดอก ผล อับเรณู
4. การเพาะเลี้ยงแคลลัส คือ การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อที่เกิดใหม่จาการเพาะเลี้ยงส่วนต่างๆของพืช
5. การเพาะเลี้ยงเซลล์แขวนลอย คือ การเพาะเลี้ยงเซลล์เดี่ยวหรือกลุ่มเซลล์ที่ได้จากแคลลัสในอาหารเหลวที่มีการเขย่าตลอดเวลา
6. การเพะเลี้ยงโพรโทพลาสต์ คือ การเพาะเลี้ยงเซลล์ที่ผนังเซลล์ถูกย่อยด้วยเอนไซม์

รูปแบบการเจริญของชิ้นส่วนพืชที่นำมาเพาะเลี้ยง
1. เกิดแคลลัส (caulogenesis) แคลลัส คือ กลุ่มเซลล์พาเรนไคมาที่ยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงไปเป็นรากหรือลำต้น อาจจะอยู่กันหลวมๆหรือเกาะกันแน่น ต้นที่เกิดจากแคลลัสนี้มีจุดกำเนิดได้ 2 แบบ คือ เจริญจาดเซลล์เพียงเซลล์เดียว โดยี่หนึ่งเซลล์มีการเปลี่ยนแปลงไปเป็นส่วนต่างๆ เช่น ราก ลำต้น ใบ หรือเจริญมาจากกลุ่มเซลล์ข้างเคียงกัน
2. เกิดออร์แกโนเจเนซีส (organogenesis) มียอดและรากที่เจริญเติบโตเป็นต้นใหม่โดยสมบูรณ์
3. เกิดเอ็มบริโอเจเนซีส (embryogenesis) กลายเป็นเอ็มบริออยด์ () เอ็มบริออยด์มีความหมายเท่ากับเอ็มบริโอ มีพัฒนาการเหมือนเอ็มบริโอแต่ต่างกันตรงจุดกำเนิด คือ เอ็มบริออยด์มีจุกกำเนิดจากเซลล์ร่างกาย ไม่ได้เกิดจากการผสมเกสร
ห้องปฏิบัติการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ
1. ห้องเก็บสารเคมี ควรเป็นห้องเฉพาะใช้เก็บสารเคมีเป็นหมวดหมู่ เพื่อสะดวกในการหยิบใช้
2. ห้องเตรียมอาหาร เป็นห้องสำหรับการเตรียมอาหารเพาะเลี้ยง โดยมีโต๊ะสำหรับเตรียมอาหาร ตู้เก็บเครื่องแก้วและเครื่องมือต่างๆ วัสดุอุปกรณ์ที่ควรมีในห้องนี้ ได้แก่
- เครื่องแก้วชนิดต่างๆ
- สารเคมี
- หม้อนึ่งอัดไอ
- เครื่องชั่งละเอียด
- ช้อนตักสาร
- เครื่องวัดความเป็นกรดและด่าง
- ตู้เย็นเก็บสาร
- เตาอบความร้อน
- ตะแกรงโลหะ
- จุกสำลี กระดาษตะกั่ว
- เตาอุ่นความร้อน
3. ห้องย้ายเนื้อเยื่อ ต้องสะอาดและปลอดเชื้อ ควรเป็นห้องปิดภายในปรับอากาศ และมีวัสดุอุปกรณ์ต่อไปนี้
- ตู้ย้ายเนื้อเยื่อ
- ตะเกียงแอลกอฮอล์
- กระดาษกรอง
- จานอาหารเพาะเชื้อ
- มีดผ่าตัดแบบต่างๆ
- ปากคีบ
- อุปกรณ์อื่นๆ เช่น เข็มเขี่ย () และคราดโลหะ
- แอลกอฮอล์ความเข้นข้นต่างๆ
- สารเคมีพวกสเตอริแลนต์ () เช่น โซเดียมไฮโพคลอไรด์ () คลอรอกซ์ () สำหรับฟอกฆ่าเชื้อ
4. ห้องเลี้ยงเนื้อเยื่อ (culture room) เป็นห้องสำหรับเพาะเลี้ยงชิ้นส่วนพืชภายใต้ควบคุมสภาพแวดล้อมอันได้แก่ อุณหภูมิ ความชื้นและแสงสว่าง วัสดุอุปกรณ์ คือ
- เครื่องปรับอากาศ เพื่อควบคุมอุณหภูมิและความชื้นให้อยู่ในช่วงประมาณ 17-27 องศาเซลเซียส
- ชั้นเลี้ยงเนื้อเยื่อ
- เครื่องเขย่า (shaker)
- เครื่องควบคุมเวลา (timer)
5. ห้องล้างเครื่องมือ ควรมีบริเวณสำหรับวางชั้น และมีสารซักฟอกสำหรับล้างเครื่องแก้วและภาชนะที่เป็นพลาสติก
เทคนิคปลอดเชื้อ (Aseptic Techniques)
การรักษาความสะอาดให้อยู่ในสภาพปลอดเชื้อในทุกขั้นตอนระหว่างการทำเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ นับว่ามีความสำคัญมาก เพื่อช่วยลดการปนเปื้อน (contamination)
1. ห้องเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อและห้องที่ใช้สำหรับย้ายเนื้อเยื่อ ภายในห้องต้องสะอาด ไม่ควรอนุญาตให้บุคคลภายนอกเข้าออก เศษอาหารวุ้นหรือเศษพืชอื่นๆ ควรกำจัดทิ้งไปและหมั่นทำความสะอาด เครื่องปรับอากาศภายในห้องควรทำความสะอาดทุกๆเดือน
2. ผู้ทำการปฎิบัติงานในห้องเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ ต้องทำความสะอาดมือและแขน เช็ดให้แห้งและเช็ดด้วยแอลกอฮอล์ ควรสวมผ้าครอบศีรษะใส่ถุงมือและสวมเสื้อคลุม
3. ตู้ย้ายเนื้อเยื่อ ก่อนใช้ควรทำความสะอาดตู้ย้ายเนื้อเยื่อให้สะอาด แล้วเปิด UV ประมาณ 30 นาที ขณะที่ทำงานต้องปิด UV และเปิดแสงไฟฟลูออเรสเซนต์และระบบลม การวางเครื่องมือและอุปกรณ์จะต้องวางในตำแหน่งที่สะดวก อุปกรณ์ต่างๆต้องอบฆ่าเชื้อหรือเผาไฟ
4. เนื้อเยื่อที่เลี้ยงในอาหารแล้วนำไปเก็บไว้ในห้องเลี้ยงเนื้อเยื่อ
5. ขวดเนื้อเยื่อที่มีการปนเปื้อนด้วยเชื้อราและแบคทีเรียควรนำมาฆ่าเชื้อในหม้อนึ่งความดัน ล้างขวดให้สะอาดและผึ่งให้แห้ง
วิธีการทำให้ปลอดเชื้อ
1. การใช้หม้อนึ่งอัดไอ โดยใช้ความดัน 15 ปอนด์/ตารางนิ้ว อุณหภูมิ 121 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 15-20 นาที
2. การใช้รังสี
3. การกรอง
4. การใช้ความร้อนแบบแห้ง
5. การใช้สารเคมี
6. การใช้ยาปฎิชีวนะ





















หน่วยการเรียนรู้ที่ ๓ สิ่งมีชีวิตและสิ่งแวดล้อม

เรื่องที่ ๓.๘ ประโยชน์ และผลกระทบของเทคโนโลยีชีวภาพ จำนวน ๑ ชม. ๓๐ นาที

รายวิชา เทคโนโลยีชีวภาพ รหัส พว ๐๒๐๑๗

สาระสำคัญ
เทคโนโลยีชีวภาพ ความหมายเทคโนโลยีชีวภาพ การโคลนนิ่ง GMOs Stem cell การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช ประโยชน์ และผลกระทบของเทคโนโลยีชีวภาพต่อมนุษย์ สิ่งแวดล้อม สังคม และเศรษฐกิจ

ตัวชี้วัด
บอกประโยชน์ และผลกระทบของเทคโนโลยีชีวภาพต่อมนุษย์ สิ่งแวดล้อมและเศรษฐกิจได้

เนื้อหา
ประโยชน์ และผลกระทบของเทคโนโลยีชีวภาพต่อมนุษย์ สิ่งแวดล้อม สังคม และเศรษฐกิจ

กิจกรรมการเรียนรู้
๑. ครูกล่าวทักทายผู้เรียน
๒. ให้ผู้เรียนแบ่งกลุ่ม บอกประโยชน์ และผลกระทบของเทคโนโลยีชีวภาพต่อมนุษย์ สิ่งแวดล้อม สังคม และเศรษฐกิจ
๓. ให้ผู้เรียนนำเสนอ
๔. ครูให้ผู้เรียนศึกษาค้นคว้าและทำกิจกรรมตามใบงานที่ ๘
๕. ครูและผู้เรียนสรุปร่วมกัน
๖. มอบหมายกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่องให้ผู้เรียนทำรายงานเพิ่มเติมจากเนื้อหาที่เรียน

สื่อและแหล่งการเรียนรู้
หนังสือเรียนวิทยาศาสตร์


การประเมินผล
๑. ตรวจผลงานใบงานที่ ๘
๒. ตรวจผลกิจกรรม กรต.


บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล



















คำสั่ง : ให้ผู้เรียนกากบาทหน้าตัวเลือกที่ถูกต้องที่สุด

1) ข้อใดเป็นเทคโนโลยีชีวภาพ
ก. การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ
ข. เทคนิคพันธุวิศวกรรม
ค. การโคลนสิ่งมีชีวิต
ง. ถูกทุกข้อ
2) ส่วนใดของพืชที่สามารถนำมาเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อได้
ก. ปลายยอด
ข. ใบ
ค. อับเรณู
ง. ถูกทุกข้อ
3) อุณหภูมิที่เหมาะสมในการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืชประมาณกี่องศาเซลเซียส
ก. 15-18 °C
ข. 20-24 °C
ค. 25-28 °C
ง. 30-34 °C
4) การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืชมีข้อดีอย่างไร
ก. สามารถสร้างพืชพันธุ์ใหม่ได้ตามความต้องการ
ข. สามารถขยายพันธุ์พืชที่มีลักษณะดีเหมือนเดิม ได้รวดเร็ว
ค. สามารถนำทุกชิ้นส่วนของพืชมาเพิ่มจำนวนได้
ง. สามารถช่วยให้พืชต้านทานแมลงได้
5) ฮอร์โมนชนิดใดที่นิยมใช้เป็นส่วนผสมในอาหารสังเคราะห์สำหรับเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืชได้ทั่วไป
ก. ออกซิน และไซโทไคนิน
ข. ไซโทไคนิน และเอทิลีน
ค. จิบเบอเรลลิน และเอทิลีน
ง. เอทิลีน และออกซิน




6) แคลลัสคืออะไร
ก. เซลล์ที่กำลังเจริญไปเป็นราก
ข. เซลล์ที่กำลังเจริญไปเป็นลำต้น
ค. เซลล์ที่รวมเป็นกลุ่มยังไม่เปลี่ยนเป็นอวัยวะใด
ง. เซลล์ที่ไม่มีการเจริญเติบโตอีกแล้ว
7) พืชชนิดใดที่เหมาะสำหรับการขยายพันธุ์โดยวิธีเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ
ก. พืชที่สืบพันธุ์แบบอาศัยเพศไม่ได้
ข. พืชเศรษฐกิจที่ขยายพันธ์ยากและมีราคาแพง
ค. พืชในเขตทะเลทรายที่เจริญเติบโตช้า
ง. พืชชั้นต่ำที่ขยายพันธุ์โดยใช้สปอร์
8) วิธีการใดสามารถสร้างสัตว์ตัวใหม่ ให้มีลักษณะทางพันธุกรรมเหมือนสัตว์ที่เป็นต้นแบบได้ทุกประการ
ก. การโคลน
ข. การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ
ค. การตัดต่อยีน
ง. การถ่ายฝากตัวอ่อน
9) สิ่งมีชีวิตชนิดแรกที่มนุษย์สามารถโคลนได้สำเร็จคืออะไร
ก. วัว
ข. กระต่าย
ค. แกะ
ง. ลิง
10) เทคนิคพันธุวิศวกรรม มีบทบาทต่อมนุษย์ในปัจจุบันอย่างไร
ก. นำมาใช้ในการผลิตวัคซีน หรือฮอร์โมนบางชนิดเพื่อรักษาโรคของมนุษย์
ข. นำมาใช้ในการสร้างพืชต้านทานแบคทีเรีย หรือไวรัส
ค. นำมาใช้ในการสร้างพืชที่มีคุณค่าทางอาหารตามความต้องการของมนุษย์
ง. ถูกทุกข้อ
11) GMOs คืออะไร
ก. สิ่งนี้ชีวิตที่เกิดขึ้นได้เองตามธรรมชาติ
ข. สิ่งมีชีวิตที่มีลักษณะพันธุกรรมแปรผันได้ง่าย
ค. สิ่งมีชีวิตที่ผ่านการดัดแปลงพันธุกรรม
ง. สิ่งมีชีวิตที่เกิดจากสิ่งมีชีวิตต่างชนิดกันผสมพันธุ์กัน
12) พืช GMOs ชนิดใดบ้างที่ใช้เป็นอาหารปัจจุบัน
ก. มะละกอ ถั่วเหลือง
ข. ถั่วเหลือง มันฝรั่ง
ค. มันฝรั่ง ข้าวโพด
ง. ถูกทุกข้อ
13) การสร้างพืช GMOs มีข้อดีอย่างไร
ก. เพิ่มผลผลิตได้อย่ารวดเร็ว
ข. ช่วยลดการใช้สารเคมีฆ่าแมลง
ค. ทำให้ต้นทุนการผลิตลดลง
ง. ถูกทุกข้อ
14) ข้อใดอาจเป็นอันตรายที่เกิดจากการสร้างสิ่งมีชีวิต GMOs
ก. อาจก่อให้เกิดความเป็นพิษต่อผู้บริโภคได้
ข. อาจทำให้สิ่งมีชีวิตบางชนิดสูญพันธุ์ได้
ค. อาจทำให้ระบบนิเวศสูญเสียสมดุลธรรมชาติ
ง. ถูกทุกข้อ
15) วิธีการใดมีความเป็นไปได้มากที่สุด ในการสร้างสิ่งมีชีวิตใหม่ๆ ให้มีลักษณะตามความต้องการของมนุษย์
ก. การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ
ข. การโคลน
ค. เทคนิคพันธุวิศวกรรม
ง. การถ่ายฝากตัวอ่อน












หน่วยการเรียนรู้ที่ ๔ การพัฒนาอาชีพเพื่อสร้างรายได้และมีเงินออม

เรื่องที่ ๔.๑ แผนและโครงการกับการมีรายได้ มีเงินออม จำนวน ๑ ชม. ๓๐ นาที

รายวิชา การพัฒนาแผนและโครงการอาชีพ รหัส อช ๓๒๐๐๑

สาระสำคัญ
ศึกษา วิเคราะห์แผนและโครงพัฒนาอาชีพให้มีความมั่นคง ทบทวนองค์ความรู้ในอาชีพ ทักษะในอาชีพที่ต้องฝึกเพิ่มเติม วิเคราะห์ผลิตภัณฑ์ทั้งด้านความต้องการ และคุณภาพ ระบบการจัดการ ด้านการผลิต การจัดการการตลาด ระบบการบัญชี ประเมินผลการประกอบอาชีพ พัฒนาแผนปฏิบัติการ เพื่อพัฒนาอาชีพให้มีรายได้ มีเงินออม และมีทุนในการขยายอาชีพ

ตัวชี้วัด
1. วิเคราะห์เหตุผลของแผนและโครงการสัมพันธ์ต่อการมีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพ
2. วิเคราะห์เป้าหมายของแผนและโครงการสัมพันธ์ต่อการมีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพ
3. วิเคราะห์วัตถุประสงค์ของแผนและโครงการสัมพันธ์ต่อการมีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพ
4. วิเคราะห์วิธีการและขั้นตอนของแผนและโครงการสัมพันธ์ต่อการมีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพ

เนื้อหา
1. ความสัมพันธ์ของเหตุผล ของแผนและโครงการกับการมีรายได้ มีเงินออม และมีทุนในการขยายอาชีพ
2. ความสัมพันธ์ของเป้าหมายของแผนและโครงการกับการมีรายได้ มีเงินออม และ มีทุนในการขยายอาชีพ
3. ความสัมพันธ์ของวัตถุประสงค์ ของแผนและโครงการกับการมีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพ
4. ความสัมพันธ์ของวิธีการ และขั้นตอนของแผนและโครงการกับการมีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพ

กิจกรรมการเรียนรู้
๑. ครูกล่าวทักทายผู้เรียน และถามผู้เรียนว่าเมื่อเรียนจบแล้วผู้เรียนวางแผนจะทำอะไรต่อไป แล้วให้ผู้เรียนได้เสนอความคิดเห็น
๒. ครูสรุปความคิดเห็น แล้วพูดเชื่อมโยงไปเรื่องการวางแผน
๓. ให้ผู้เรียนบอกเหตุผลว่าทำไมต้องมีการวางแผน ให้บอกประโยชน์ของการวางแผน
๔. ให้ผู้เรียนแบ่งกลุ่มวิเคราะห์เหตุผล เป้าหมาย วัตถุประสงค์ วิธีการและขั้นตอน ของแผนและโครงการสัมพันธ์ต่อการมีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพ
๕. ให้ผู้เรียนนำเสนอ
๖. ครูให้ผู้เรียนศึกษาค้นคว้าและทำกิจกรรมตามใบงานที่ ๑
๗. ครูและผู้เรียนสรุปร่วมกัน
๘. มอบหมายกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่องให้ผู้เรียนเขียนแผนและโครงการสัมพันธ์ต่อการมีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพของตนเอง

สื่อและแหล่งการเรียนรู้
หนังสือเรียนการพัฒนาแผนและโครงการอาชีพ

การประเมินผล
๑. ตรวจผลงานใบงานที่ ๑
๒. ตรวจผลกิจกรรม กรต.


บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล

หน่วยการเรียนรู้ที่ ๔ การพัฒนาอาชีพเพื่อสร้างรายได้และมีเงินออม

เรื่องที่ ๔.๒ องค์ความรู้ที่จำเป็นต่อการพัฒนาอาชีพ จำนวน ๑ ชม. ๓๐ นาที

รายวิชา การพัฒนาแผนและโครงการอาชีพ รหัส อช ๓๒๐๐๑

สาระสำคัญ
ศึกษา วิเคราะห์แผนและโครงพัฒนาอาชีพให้มีความมั่นคง ทบทวนองค์ความรู้ในอาชีพ ทักษะในอาชีพที่ต้องฝึกเพิ่มเติม วิเคราะห์ผลิตภัณฑ์ทั้งด้านความต้องการ และคุณภาพ ระบบการจัดการ ด้านการผลิต การจัดการการตลาด ระบบการบัญชี ประเมินผลการประกอบอาชีพ พัฒนาแผนปฏิบัติการ เพื่อพัฒนาอาชีพให้มีรายได้ มีเงินออม และมีทุนในการขยายอาชีพ

ตัวชี้วัด
1. ทบทวนระบุความรู้ที่จำเป็นต้องใช้ในการเรียนรู้พัฒนาอาชีพให้มีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพ
2. จัดลำดับความสำคัญจำเป็นของความรู้ที่ใช้ในการเรียนรู้พัฒนาอาชีพให้มีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพ
3. ตัดสินใจเลือกความรู้ที่จำเป็นต้องใช้ในการเรียนรู้พัฒนาอาชีพให้มีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพ
4. ระบุความรู้ที่จำเป็นต้องใช้ในการเรียนรู้พัฒนาอาชีพให้มีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพได้
5. แสวงหาความรู้จัดเป็นระบบสารสนเทศของความรู้ที่จำเป็นต้องใช้ในการเรียนรู้พัฒนาอาชีพให้มีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพ
๖. ระบุทักษะที่มีความจำเป็นต้องฝึกเพิ่มเติมเพื่อการมีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพ

เนื้อหา
1. การทบทวนองค์ความรู้ที่จำเป็นต้องใช้ในการเรียนรู้พัฒนาอาชีพให้มีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพ
2. การจัดลำดับความสำคัญ/จำเป็นขององค์ความรู้ที่ใช้ในการเรียนรู้พัฒนาอาชีพให้มีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพ

3. การตัดสินใจเลือกความรู้ที่จำเป็นต้องใช้ในการเรียนรู้พัฒนาอาชีพให้มีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพได้
4. การระบุความรู้และจัดทำระบบสารสนเทศในการเรียนรู้พัฒนาอาชีพให้มีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพได้
5. การแสวงหาความรู้และจัดทำระบบสารสนเทศในการเรียนรู้พัฒนาอาชีพให้มีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพได้
๖. ทักษะที่มีความจำเป็นต้องฝึกเพิ่มเติมในการเรียนรู้พัฒนาอาชีพให้มีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพได้

กิจกรรมการเรียนรู้
๑. ครูกล่าวทักทายผู้เรียน และถามผู้เรียนว่าทำไมต้อเรียนรู้ แล้วให้ผู้เรียนได้เสนอความคิดเห็น
๒. ครูสรุปความคิดเห็น แล้วพูดเชื่อมโยงไปเรื่องการทบทวนองค์ความรู้ที่จำเป็นต้องใช้ในการเรียนรู้
๓. ให้ผู้เรียนแบ่งกลุ่มเพื่อจัดลำดับความสำคัญ/จำเป็นขององค์ความรู้ และการตัดสินใจเลือกในการเรียนรู้พัฒนาอาชีพให้มีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพได้ แล้วให้ผู้เรียนนำเสนอ
๔. ครูให้ผู้เรียนศึกษาค้นคว้าและทำกิจกรรมตามใบงานที่ ๒
๕. ครูและผู้เรียนสรุปร่วมกัน
๖. มอบหมายกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่องให้ผู้เรียนแสวงหาความรู้และจัดทำระบบสารสนเทศในการเรียนรู้พัฒนาอาชีพให้มีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพ และทักษะที่มีความจำเป็นต้องฝึกเพิ่มเติมในการเรียนรู้พัฒนาอาชีพให้มีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพ จัดทำเป็นรูปเล่มรายงาน

สื่อและแหล่งการเรียนรู้
หนังสือเรียนการพัฒนาแผนและโครงการอาชีพ

การประเมินผล
๑. ตรวจผลงานใบงานที่ ๒
๒. ตรวจผลกิจกรรม กรต.


บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล

























หน่วยการเรียนรู้ที่ ๔ การพัฒนาอาชีพเพื่อสร้างรายได้และมีเงินออม

เรื่องที่ ๔.๓ การพัฒนาระบบการผลิตและการตลาด จำนวน ๑ ชม. ๓๐ นาที

รายวิชา การพัฒนาแผนและโครงการอาชีพ รหัส อช ๓๒๐๐๑

สาระสำคัญ
ศึกษา วิเคราะห์แผนและโครงพัฒนาอาชีพให้มีความมั่นคง ทบทวนองค์ความรู้ในอาชีพ ทักษะในอาชีพที่ต้องฝึกเพิ่มเติม วิเคราะห์ผลิตภัณฑ์ทั้งด้านความต้องการ และคุณภาพ ระบบการจัดการ ด้านการผลิต การจัดการการตลาด ระบบการบัญชี ประเมินผลการประกอบอาชีพ พัฒนาแผนปฏิบัติการ เพื่อพัฒนาอาชีพให้มีรายได้ มีเงินออม และมีทุนในการขยายอาชีพ

ตัวชี้วัด
1. วิเคราะห์ปัจจัยการผลิตตามความต้องการและคุณภาพของตลาดได้
2. ระบุกระบวนการผลิตให้ผลิตภัณฑ์มีคุณภาพตามความต้องการของตลาดได้
3. ระบุผลผลิตพอเพียงต่อการมีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพ
๔. ระบุความต้องการผลิตภัณฑ์และคุณภาพตามความต้องการของลูกค้าได้
๕. ระบุกลุ่มลูกค้าช่องทางตลาดได้
๖. อธิบายวิธีการส่งเสริมการขายได้
๗. จดบันทึกการขายเพื่อขยายกลุ่มลูกค้าได้

เนื้อหา
1. ปัจจัยการผลิต เช่น ทุน เครื่องมือ เพียงพอต่อการจัดการ
2. ขั้นตอนการผลิต
3. ผลผลิตที่คาดหวังต่อการมีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพ
๔. ความต้องการผลิตภัณฑ์และการควบคุมคุณภาพ
๕. ช่องทางการตลาด
๖. การส่งเสริมการขาย
๗. การจดบันทึกการขาย



กิจกรรมการเรียนรู้
๑. ครูกล่าวทักทายผู้เรียน และถามผู้เรียนว่าคนส่วนใหญ่ในท้องถิ่นประกอบอาชีพอะไร แหล่งที่มาของรายได้ส่วนใหญ่มาจากที่ใด แล้วให้ผู้เรียนได้เสนอความคิดเห็น
๒. ครูสรุปความคิดเห็น แล้วพูดเชื่อมโยงไปเรื่องปัจจัยการผลิตตามความต้องการและคุณภาพของตลาด
๓. ให้ผู้เรียนแบ่งกลุ่ม เลือกอาชีพเสริมกลุ่ม ๑ อาชีพ แล้วให้วิเคราะห์กระบวนการผลิตให้ผลิตภัณฑ์มีคุณภาพตามความต้องการของตลาด แล้วให้ผู้เรียนนำเสนอ ตามหัวข้อต่อไปนี้
1. ปัจจัยการผลิต เช่น ทุน เครื่องมือ เพียงพอต่อการจัดการ
2. ขั้นตอนการผลิต
3. ผลผลิตที่คาดหวังต่อการมีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพ
๔. ความต้องการผลิตภัณฑ์และการควบคุมคุณภาพ
๕. ช่องทางการตลาด
๖. การส่งเสริมการขาย
๗. การจดบันทึกการขาย
๔. ครูให้ผู้เรียนศึกษาค้นคว้าและทำกิจกรรมตามใบงานที่ ๓
๕. ครูและผู้เรียนสรุปร่วมกัน
มอบหมายกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่องให้ผู้เรียนเลือกวางแผนอาชีพของตนเองแล้ววิเคราะห์ประเด็นต่อไปนี้ ปัจจัยการผลิต เช่น ทุน เครื่องมือ เพียงพอต่อการจัดการ ขั้นตอนการผลิต ผลผลิตที่คาดหวังต่อการมีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพ ความต้องการผลิตภัณฑ์และการควบคุมคุณภาพ ช่องทางการตลาดการส่งเสริมการขาย การจดบันทึกการขาย

สื่อและแหล่งการเรียนรู้
หนังสือเรียนการพัฒนาแผนและโครงการอาชีพ

การประเมินผล
๑. ตรวจผลงานใบงานที่ ๓
๒. ตรวจผลกิจกรรม กรต.



บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล

























หน่วยการเรียนรู้ที่ ๔ การพัฒนาอาชีพเพื่อสร้างรายได้และมีเงินออม

เรื่องที่ ๔.๔ การพัฒนาระบบการบัญชี จำนวน ๑ ชม. ๓๐ นาที

รายวิชา การพัฒนาแผนและโครงการอาชีพ รหัส อช ๓๒๐๐๑

สาระสำคัญ
ศึกษา วิเคราะห์แผนและโครงพัฒนาอาชีพให้มีความมั่นคง ทบทวนองค์ความรู้ในอาชีพ ทักษะในอาชีพที่ต้องฝึกเพิ่มเติม วิเคราะห์ผลิตภัณฑ์ทั้งด้านความต้องการ และคุณภาพ ระบบการจัดการ ด้านการผลิต การจัดการการตลาด ระบบการบัญชี ประเมินผลการประกอบอาชีพ พัฒนาแผนปฏิบัติการ เพื่อพัฒนาอาชีพให้มีรายได้ มีเงินออม และมีทุนในการขยายอาชีพ

ตัวชี้วัด
1. วิเคราะห์การจดบันทึกเพื่อระบุกลุ่มเป้าหมายเพื่อขยายการตลาดได้
2. วิเคราะห์การจดบันทึกเพื่อระบุผลิตภัณฑ์ที่ตลาดต้องการได้
3. วิเคราะห์รายรับรายจ่ายเพื่อลดรายจ่ายเพิ่มรายได้ได้
4. บอกวิธีการพัฒนาระบบบัญชีได้

เนื้อหา
1. การจดบันทึกเพื่อระบุกลุ่มเป้าหมาย
2. การจดบันทึกเพื่อระบุผลิตภัณฑ์ที่ตลาดต้องการ
3. การวิเคราะห์รายรับ รายจ่าย
4. การพัฒนาระบบบัญชี

กิจกรรมการเรียนรู้
๑. ครูกล่าวทักทายผู้เรียน และถามผู้เรียนว่าได้จดบันทึกประจำวันไว้หรือไม่ ผู้เรียนคิดว่าประโยชน์อย่างไรจากการจดบันทึก แล้วให้ผู้เรียนได้เสนอความคิดเห็น
๒. ครูสรุปความคิดเห็น แล้วพูดเชื่อมโยงไปเรื่องการจดบันทึกเพื่อระบุกลุ่มเป้าหมายเพื่อขยายการตลาด และการจดบันทึกเพื่อระบุผลิตภัณฑ์ที่ตลาดต้องการ
๓. ให้ผู้เรียนแบ่งกลุ่ม บอกประโยชน์ของการจดบันทึกเพื่อระบุกลุ่มเป้าหมายเพื่อขยายการตลาด และการจดบันทึกเพื่อระบุผลิตภัณฑ์ที่ตลาดต้องการ แล้วนำเสนอ
๔. ครูนำตัวอย่างการทำบัญชีรายรับ รายจ่าย มาให้ผู้เรียนร่วมกันวิเคราะห์ เพื่อการพัฒนาระบบบัญชี ที่จะสามารถนำไปใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
๕. ครูให้ผู้เรียนศึกษาค้นคว้าและทำกิจกรรมตามใบงานที่ ๔
๖. ครูและผู้เรียนสรุปร่วมกัน
มอบหมายกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่องให้ผู้เรียนไปทำบัญชีรายรับ รายจ่าย –ของตนเองมา จำนวน ๑ เดือน

สื่อและแหล่งการเรียนรู้
หนังสือเรียนการพัฒนาแผนและโครงการอาชีพ

การประเมินผล
๑. ตรวจผลงานใบงานที่ ๔
๒. ตรวจผลกิจกรรม กรต.

บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล









หน่วยการเรียนรู้ที่ ๔ การพัฒนาอาชีพเพื่อสร้างรายได้และมีเงินออม

เรื่องที่ ๔.๕ การพัฒนาแผนและโครงการพัฒนาอาชีพ จำนวน ๑ ชม. ๓๐ นาที

รายวิชา การพัฒนาแผนและโครงการอาชีพ รหัส อช ๓๒๐๐๑

สาระสำคัญ
ศึกษา วิเคราะห์แผนและโครงพัฒนาอาชีพให้มีความมั่นคง ทบทวนองค์ความรู้ในอาชีพ ทักษะในอาชีพที่ต้องฝึกเพิ่มเติม วิเคราะห์ผลิตภัณฑ์ทั้งด้านความต้องการ และคุณภาพ ระบบการจัดการ ด้านการผลิต การจัดการการตลาด ระบบการบัญชี ประเมินผลการประกอบอาชีพ พัฒนาแผนปฏิบัติการ เพื่อพัฒนาอาชีพให้มีรายได้ มีเงินออม และมีทุนในการขยายอาชีพ

ตัวชี้วัด
พัฒนาแผนและโครงการพัฒนาอาชีพให้มีรายได้ มีเงินออมและมีทุนในการขยายอาชีพ

เนื้อหา
การพัฒนาแผนและโครงการพัฒนาอาชีพตามผลการวิเคราะห์
- แผนและโครงการพัฒนาอาชีพ
- องค์ความรู้
- ทักษะในความรู้
- การตลาด
- การผลิต
- ระบบการบัญชี

กิจกรรมการเรียนรู้
๑. ครูกล่าวทักทายผู้เรียน และถามผู้เรียนว่าได้ทำบัญชี รายรับ รายจ่าย มาหรือยัง ขอดูความก้าวหน้าของบัญชี
๒. ครูทบทวนเนื้อหาเรื่องการพัฒนาแผนและโครงการพัฒนาอาชีพ
๓. ให้ผู้เรียนแบ่งกลุ่มทำรายงาน หัวข้อต่อไปนี้
- แผนและโครงการพัฒนาอาชีพ
- องค์ความรู้
- ทักษะในความรู้
- การตลาด
- การผลิต
- ระบบการบัญชี
๔. ครูและผู้เรียนสรุปร่วมกัน
๕. มอบหมายกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่องให้ผู้เรียนไปทำรายงานจากข้อ ๓

สื่อและแหล่งการเรียนรู้
หนังสือเรียนการพัฒนาแผนและโครงการอาชีพ

การประเมินผล
ตรวจจากรายงาน

บันทึกการสอน
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


( )
ครู กศน.ตำบล



เข้าชม : 43380

การศึกษานอกระบบ 5 อันดับล่าสุด

      แผนการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการภาคเรียนที่ ๑ ปีการศึกษา ๒๕๕๔ 18 / ม.ค. / 2556
      สมุดบันทึกความดี 15 / ม.ค. / 2556
      โครงงานเรื่องผลการเปรียบเทียบน้ำมันมะพร้าวโดยวิธีการสกัดร้อนและสกัดเย็น 15 / ม.ค. / 2556
      แผนการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการภาคเรียนที่ ๒ ปีการศึกษา ๒๕๕๔ 14 / ม.ค. / 2556
      แผนการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการเพื่อเสริมสร้างคุณลักษณะอยู่อย่างพอเพียง 29 / ธ.ค. / 2555


ความคิดเห็นที่ 1
อาทิตย์ ที่ 23 เดือน มีนาคม พ.ศ.2557 เวลา 06:52:21
Coach handbag I at liberty to start up individual desktop, activate my very own web connection making here we are at any football festival We love to. I can also sometimes switch with competition which can be participating in no matter what witnessing location or simply unplaned blackouts.Whiting is amongst the top producers in three states. Coach factory outlet coupons I hurl not in more than a million intelligence releases annually intended for people by means of fax and email.This'll make it easier to comfortable somewhat having to do with pries, enabling coping with exactly what you'll want to achieve in the play action using craft. http://www.harmonyforyouth.org/Brands/?keywords=Coach+Outlet+Store+Coupon
โดย : Ingridmub    ไอพี : 198.245.61.226

ความคิดเห็นที่ 2
เสาร์ ที่ 3 เดือน พฤษภาคม พ.ศ.2557 เวลา 04:17:13
coach factory outlet locations chatwood said there's something in it for the older generation cheap michael kors handbags The central story draws in many tangential threads: his friendship with comet discoverer Edmond Halley, his disputes with unsung experimental hero Robert Hooke, his fiery relationship with the Royal Society, and religious objections surrounding natural philosophy.. wholesale michael kors bags I don't send my kid to private school.] authentic michael kors handbags wholesale Days after taking the top job at General Motors in mid January, Mary Barra insisted there would be "no right or left turns" in the resurgent automaker's path. cheap michael kors bags
โดย : macz0d3    ไอพี : 172.246.216.2



ชื่อ/Email :
ใส่รหัสที่ท่านเห็นลงในช่องนี้
ไอคอน : ย่อหน้า จัดซ้าย จัดกลาง จัดขวา ตัวหนา ตัวเอียง เส้นใต้ ตัวยก ตัวห้อย ตัวหนังสือเรืองแสง ตัวหนังสือมีเงา สีแดง สีเขียว สีน้ำเงิน สีส้ม สีชมพู สีเทา
อ้างอิงคำพูด เพิ่มเพลง เพิ่มวีดีโอคลิป เพิ่มรูปภาพ เพิ่มไฟล์ Flash เพิ่มลิงก์ เพิ่มอีเมล์
ความคิดเห็น :


กรุณาใช้คำพูดที่สุภาพ และอย่าใช้คำพูดที่พาดพิงถึงบุคคลอื่นให้เสียหาย ขอขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ


ข้อความที่ท่านได้อ่าน เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และส่งขึ้นมาแบบอัตโนมัติ เจ้าของระบบไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น เพราะไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นความจริงหรือ ชื่อผู้เขียนที่ได้เห็นคือชื่อจริง ผู้อ่านจึงควรใช้วิจารณญาณในการกลั่นกรอง และถ้าท่านพบเห็นข้อความใดที่ขัดต่อกฎหมายและศีลธรรม กรุณาแจ้ง ที่นี่ เพื่อให้ผู้ควบคุมระบบทราบและทำการลบข้อความนั้น ออกจากระบบต่อไป

 
ศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอหนองหญ้าปล้อง  จังหวัดเพชรบุรี
ถนนหนองควง-เพชรเกษม  ตำบลหนองหญ้าปล้อง  อำเภอหนองหญ้าปล้อง  จังหวัดเพชรบุรี โทรศัพท์ ๐๓๒-๔๙๔๒๒๙โทรสาร  ๐๓๒-๔๙๔๒๒๙ Ammara_waw@hotmail.com   
nikorn@nfe7603.go.th
Powered by MAXSITE 1.10   Modify by   นิกร เกษโกมล   Version 2.01